Fien was, het was voorspeld, zo goed als weer de oude maar nog wel een beetje moe.

Tijs, die ook al niet te vet veel geslapen had deze namiddag, kon ook iets vroeger dan anders naar boven vertrekken.

Hurray! een avondje extra vroeg beginnen voor ons alleen!

Maar dan – nog geen groot halfuur later – geroep, gekrijs, getier. Heel haar bed was een vijver van chocomousse geworden. (OK, het genezingsproces iets te optimistisch ingeschat) En eer dat dat allemaal opgekuist was – Fien en Tijs weer in hun bed konden én de resten opgekuist én de eerste manuele reinigingen van al het schade berokkende linnen, was het voor ons ook bedtijd.

Tot daar ‘onze’ avond.

Vader, echtgenoot, vriend, buur, collega en kennis.
Geen specifieke volgorde, geen enumeratie, "en" keuze lijst.
Voor de rest veel interesse en veel te weinig tijd.

Leave a comment