Deze morgen gewoon kunnen vertrekken, zonder ceremonie, zonder officieel startschot, rugzak aan en wandelen maar. Onze gidse was weer paraat – gisteren trouwens vanaf drie uur was ze er ook bij tot na het eten – en heeft deze keer toch een paar kilometers meer meegewandeld. Ook niet alle twintig maar toch bijna elf.

Pieter.org - tempelPieter.org - bamboeDe eerste paar kilometers hadden we al een paar mooie tempels gepasseerd en dan een soort bamboe woud ingetrokken. Fantastisch moet ik zeggen. Ook het offeren. Gewoon een cent in een grote open kist gooien, twee keer buigen, één keer in de handen klappen en dan nog een keer buigen en dat zonder al te veel tierlantijntjes. Een hoop tunnels, meestal niet verlicht behalve eentje maar dan enkel met een paar lampions. Een bijzonder mooi parkoers met op een vijf kilometer van het einde terug de bloemenkwekerij van vrijdag. De dame was meer dan vereerd met ons bezoekje en het is deze keer wel gelukt haar op de foto te krijgen. Onderweg heel veel leuks en interessants gezien zoals traditionele woningen, serres gemaakt van bamboe (wat er in zat is me niet duidelijk geworden), vier man die ons vriendelijk en heel plichtbewust waarschuwden voor slijk en een ietwat onstabiele weg.

Pieter.org - bloemenpluksterPieter.org - vrouwtjesNog leuker waren twee ietwat oudere dames langs de kant van een veld. De ene gehurkt, de andere zat op een soort primitief tuinstoeltje. De gehurkte had een gepelde en in deeltjes getrokken mandarijntje. Blijkbaar was ze haar bril kwijt tijdens het werken op het veld die dag en was ze nu de kraaien aan het voederen in de veronderstelling dat zij als wederdienst haar bril gingen zoeken. En o ja, de dames waren – als ik me niet vergis maar ver zal ik sowieso niet naast zitten – respectievelijk 91 en 93. Nu moet ik eerlijk zeggen dat dat de laatste twee kilometer me er toch te veel aan waren. Ik had meer dan een beetje pijn aan mijn enkel dat wat, laat ik zeggen, goed voor een mens is en bijgevolg was ik dan ook meer dan blij dat het einde van het wandelen erop zat.

Pieter.org - karaokeMaar dit was nog niet het einde van de dag. We hadden nog – gelukkig mits eerst nog even langs het hotel te passeren en ons op te frissen – een rendez-vous met de vice ambassadeur in een Chinees restaurant. Maar geen geluk met het zitten op mijn knieën. Na de stijfheid van gisteren die er voor het overgrote deel uit was, had ik toch wel die extra twintig van vandaag ook in mijn benen en het zitten ging toch niet zo vlot als vrijdag. Het eten was best lekker ook al kon het niet tippen aan de Sushibar van vrijdag maar het sluitstuk was minder aangenaam, zowel voor mij als voor het gezelschap: karaoke. Nu was het aantal nummers die op de lijst stonden waarvan ik de tekst kende en kon mee articuleren eerder beperkt en heb ik me gewaagd aan Eurythmics met Missionary Man en na lang aandringen Walk on the Wild Side van Lou Reed. Zelfs al worden er geen vocale hoogstandjes gedemonstreerd, heb ik mijn toononvastheid toch maar gedemonstreerd. Enig schalks moment dacht ik nog even aan God Save the Queen van The Sex Pistols, maar die kant van mezelf wou ik onze Japanse vrienden nog even onthouden. Gelukkig was er voldoende sake om dit niet te lang absoluut in het gehuegen te houden, alhoewel de Chinese sake niet de kwaliteit had van de verschillende Japanse die ik al had mogen proeven.

Vader, echtgenoot, vriend, buur, collega en kennis.
Geen specifieke volgorde, geen enumeratie, "en" keuze lijst.
Voor de rest veel interesse en veel te weinig tijd.

Leave a comment