Het was me een weekje wel.

Maandagnacht tot 4h ’s morgens gewerkt om alles van onze netwerk migratie op de hoofdsite in orde te krijgen. Dinsdag verder gemigreerd en de ruwe kantjes van de maandag afgewerkt. Woensdag nog meer van dat maar donderdag begon de echte miserie.

Om een of andere duistere reden wou een groot deel van de cluster niet meer life komen. Een volume – toevallig dat met de data van de meeste collega’s – kregen we niet meer toegankelijk.
Gisterenavond toch maar geprobeer tot een stuk in de nacht maar zonder succes.
Vandaag een groot OEF moment dankzij super specialisten (SAN en MS Clustering).

Het echte probleem is nog niet opgelost – het volume wil op een specifieke node nog altijd niet mounten – maar alles is terug beschikbaar.

Eindelijk kan mijn verlof echt beginnen.

Vader, echtgenoot, vriend, buur, collega en kennis.
Geen specifieke volgorde, geen enumeratie, "en" keuze lijst.
Voor de rest veel interesse en veel te weinig tijd.

1 Comment

  1. Pingback: PIETER.org » Blog Archive » arbeidsvreugde

Leave a comment