Hij is ondertussen al terug vertrokken naar betere oorden (is warmer per definitie beter of zijn er nog andere redenen?) maar een paar weken gelden is de Goed Heilig Man aka Sinterklaas in de haven van Blankenberge aan komen varen.
Tuurlijk ben ik daar met onze Fien naar toe getrokken. Ondanks het meer dan groot risico op een serieuze vlaag toch maar met de fiets eropuit getrokken.

Het grootste probleem was echter niet de regen maar de schouder. Wanneer ik Fien terug in het fietsstoeltje wou zetten, had mijn schouder geen goesting meer om in zijn kom te blijven. En of het pijn deed. Toch maar fietsen en met wat bewegen was alles weer op zijn plaats geraakt, maar de pijn was – en nog steeds niet helemaal – over.

Onderweg naar de casino net geen stevige regenvlaag op mijn dunbezaaide schedel gekregen. Met de wetenschap echter dat de de Sint nog onderweg was en zijn koets niet over het nodige regenscherm beschikte…

Hoe dan ook, de show in het casino gebracht door Framboos (met de steun van de Provincie West-Vlaanderen) was niet echt je dat. Niet dat het slecht was, maar de humor zat net iets te veel in het woord en niet volledig van toepassing op het publiek die nog de Sint als Sint ziet. Ik heb daarentegen wel een paar keer smakelijk gelachen. Niet dat ik tot het doelpubliek behoorde…

En natuurlijk de apotheose, de Sint op het podium en alle kinderen daar naar toe. Behalve Fien, geen goesting. Totdat ze de buurvrouw zag die haar op het podium uitnodigde…

Allé, alles is goedgekomen – ook mijn schouder – en we hebben de Sint wel nog een keer of zes gezien…

Vader, echtgenoot, vriend, buur, collega en kennis.
Geen specifieke volgorde, geen enumeratie, "en" keuze lijst.
Voor de rest veel interesse en veel te weinig tijd.

Leave a comment