Een tijdje gelden een reünie gehad van Inge haar school – na 10 jaar een hoop van de gezichten niet meer gezien te hebben. In Kortrijk, de Middenstand.

Toch een beetje raar na lange tijd daar nog eens te passeren. Ik herinner me nog een huisje van lichte zeden ‘bar au bon coin’ met eeuwige rode gordijnen en dito licht. Dat is nu een etablisement geworden die ik me als student zeker niet kon permiteren en dan niet omdat het uurtarief te hoog was.

Een tijdje daarvoor nog een gelijkaardige reünie gehad maar dan met de kotgenoten. Wreed amusant en perfect geslaagd. Een klein probleempje maar: ik was het compleet, maar dan ook compleet vergeten. Voordeel voor hen is dat hun aperitief goed gevuld was en waarschijnlijk één van de langste was die ik gemist heb.

Soit… ik had beloofd deze zomer het naar bij ons thuis te verschuiven en het zeker niet te vergeten. Moet lukken!

Vader, echtgenoot, vriend, buur, collega en kennis.
Geen specifieke volgorde, geen enumeratie, "en" keuze lijst.
Voor de rest veel interesse en veel te weinig tijd.

1 Comment

Leave a comment