Een gaatje want het eerdere gaatje van 20cm op 20cm was iets te klein en dan hebben ze er nu maar eentje gemaakt van 45cm diameter. De smurie (betonstof en water is echt niet anders te catalogeren dan smurie om het een beetje positief te houden) is wel in de buurt van het gat nog duidelijk aanwezig.

Het “kot” zal dan ook een stevige beurt nodig hebben eer we het – gepland einde eerste week oktober – in gebruik nemen.

En voor zij de eraan twijfelen: een boring van dergelijke diameter en door een stevige 13cm gewapend beton is niet echt geschikt om in de bureau daarnaast nog een beetje geconcentreerd te werken, laat staan een telefoontje doen.

Ze hebben water op de radiatoren gestoken en blijkbaar doen ze dat eerst vooraleer te kijken of alle koppelingen en ontluchters dicht zijn, laat staan gewoon aanwezig.

En waar bleek er nu net zo een ontluchter te ontbreken? In mijn kantoor natuurlijk! Gevolg, een goeie emmer radiatorleidingwater op de vloer, tussen de vloer en – wegens het feit dat het een verhoogde vloer is – onder de vloer.

En een beetje verder in de gang zat de ontluchter er wel op maar stond die gewoon open. Ook hier zijn er ettelijke liters die onder lichte druk de radiator hebben verlaten en hun weg hebben gezocht langs de trap en in de technieken schacht.

Ik hoop dat het nu toch echt de laatste keer was (want we zitten zonder proper dweils).

Blijkbaar is de opening in het dak waar de warme lucht van een hoop condensors naar buiten moet geblazen worden niet regendicht – voldoende dicht om normale regenbuien niet toe te laten veel water naar binnen te brengen – genoeg. En de vloer waar die condensors op staan is ook niet echt wat je waterdicht noemt. En laat die vloer nu een verdiep hoger zijn dan het technisch verdiep waar we vorige week het lek hadden. En die vloer, tjah, die is nog altijd niet waterdicht.

Gevolg, een paar tientallen liters water, als ware het vloeiend licht, kwam plafondwaarts naar beneden.

Nog een geluk dat we met veel vertraging het nieuwe serverlokaal in gebruiknemen en er nu nog niets echt in productie is. De schade is op die manier nog altijd een stuk beperkt maar toch aanzienlijk.

What’s next?

En dan, terug in het serverlokaal. Blijkbaar hebben ze deze ochtend water op de chauffage ketels gestoken maar deze bleken niet helemaal waterdicht te zijn. Gevolg, water op de chappe – er moet nog een waterdichte laag komen – en dat is niet veel meer of minder dan een grote spons.

En wat zit er onder de chappe? De elektriciteitsleidingen voor de plafondverlichting van het verdiep eronder.
En wat zit er onder het technisch verdiep? Ons verdiep met het serverlokaal.
En wat liep er langs de armaturen op de vloer, de racks en ook wel een beetje op de weinige apparatuur? WATER!
En morgen komen de servers en binnen hier en twee weken zitten die allemaal in de racks en moet er 3 x 380V op de UPS zitten. Maar dan nog het risico op water hebben? Ik denk het niet.

Ik ben benieuwd wat we nog allemaal zullen meemaken?

Deze week gelukkig al wat meer normale uren gedraaid. (ttz ik ben al één op de twee avonden vroeger thuis dan de kinderen in bed).

Dit weekend wordt het er niet echt rustiger op (zaterdag tot zondag uithuizig en zondag nog wat extra werk verzetten).

Hoe dan ook, volgende week beginnen we met alles uit te pakken om zo snel mogelijk den draad weer oppikken.

De overige weken van de zomer waren al niet veel rustiger behalve een stuk later vertrekken.

Echt dus wel tijd dat de zomer een beetje gedaan is en een mens eindelijk een beetje rust kan nemen.

Nu heeft Inge ergens op de wereld een hotel geboekt met bijbehorende vlucht naar en van, het laatste weekend van september. Geen idee waar maar ik heb er het volste vertrouwen in.

Genieten! Ikke! Héél véél genieten!

Zaterdag zijn we met een groot deel van de bureau verhuisd naar de Verversdijk. Derde keer, goede keer.

De eerste keer was half juli, maar dat kon spijtig genoeg niet doorgaan. De meubels waren er nog niet, het plafond moest nog gespoten worden en we hadden nog geen netwerk.

Een tweede keer was begin augustus. Dat kon echter ook nog niet doorgaan. Alles was er wel behalve een deel van het plafond dat beslist had om toch niet op zijn plaats te blijven. Gevolg: het plafond moest nog hersteld worden en een deel herspoten.

De derde keer was zaterdag. Nu is het helemaal geen koek en ei om daar al te zitten: er ontbreken nog een paar vensters (het raam zit er al) en er is zelfs eentje een beetje te kort; de netwerkaansluitingen in de dozen zijn nog niet echt wat je operationeel kan noemen; een beetje verbeelding en er zijn zelfs deuren; wat zand onder de schoenen, maar dat schuurt de verf- en cementresten goed van de vloer; het verdiep boven en onder ons is nog een pure werf en bijgevolg is het met al het geboor en geklop quasi onmogelijk te telefoneren. Ik kan zelfs met moeite mijn eigen horen denken. Maar het allerergste is nog dat er geen koffieautomaat is!

Er zal toch nog het een en het ander moeten gebeuren eer we vrijdag officieel wat volk over de verschillende vloeren laten lopen.

Nu is het op een of andere manier ten grabbel gooien van wat toch wel private gegevens zijn helemaal niet fijn.

Nu onmiddellijk op een ander zijn kap jezelf populair gaan maken, is ook niet onmiddellijk proper.

Vacature stuurt de dag na het bericht al een e-mail met gigantisch veel blabla waaronder

Daarom wil ik u er graag van verzekeren dat Vacature Interactive alles in het werk stelt om uw persoonlijke gegevens zo goed mogelijk te beschermen tegen dergelijke praktijken. Wij zullen u nooit vragen om persoonlijke gegevens via mail door te sturen, of via eender welke andere weg dan uw persoonlijke pagina. Op die manier bent u er immers zeker van dat uw gegevens ook effectief in de beveiligde Vacaturedatabase terecht komen.

Tjah… de privacy wet zegt dat je alles in het werk moet stellen om de gegevens te beschermen. Dat de database beveiligd is, eveneens meer dan normaal. Stel je voor dat ze gewoon de db open en bloot zetten, misschien nog met een link ergens. Dat ze duidelijk stellen dat communicatie met vertrouwelijke gegevens nooit via e-mail verlopen, is daarentegen wel prima. E-mail is nu eenmaal helemaal niet geschikt voor vertrouwelijke communicatie, laat staan voor betrouwbare communicatie.

De rest van de e-mail is niet meer dan zeggen hoe goed ze wel zijn en wat er allemaal kan op hun website.

Nu, misschien moeten wij ook eens een e-mail rondsturen naar iedereen op het werk met de boodschap dat onze gegevens nog niet “verdwenen” zijn iedere keer dat dit bij een andere gelijkaardige – gelijkaardige, we zijn toch uniek en niet te vergelijken? – organisatie gebeurt.

We hebben een toestel dat muntjes terug kan geven voor bedragen tussen € 25 en € 0.01 en dit met slechts drie soorten munten. Helemaal niet de bedoeling exact terug te geven, maar afronden met alleen € 2, € 1 en € 0,50 zou iets te grof zijn. Daarom heel snel Excel ter hand genomen om te bereken met hoeveel stukken en welke restwaarde we door de band mee te maken hebben.

In de eerste rij staat er niets anders dan titels.

In de tweede rij staan er formules met uitzondering van A1; daar staat de waarde die moet teruggegeven worden.

• B2: =INT(A2/B1)

• De terug te geven waarde gedeeld door de grootste munt en afgerond (een half munstuk wordt ook niet echt geapprecieerd).

• De terug te geven waarde min de grootste munt(en) gedeeld door de tweede grootste munt en hier natuurlijk ook afgerond.

• De terug te geven waarde min de andere twee grotere munten en opnieuw afgrond.

• De rest die niet kan worden teruggegeven met de drie gekozen munten.

• Het aantal stukken dat er in totaal wordt teruggegeven.

En nu de abberatie – of het moet aan mijn formules en denkvermogen liggen.

Als ik € 4,10 invul, dan ziet Excel voor een of andere redenen er niet de noodzaak van in dat D2 1 moet zijn. Gooi ik de INT weg, dan is het juist en toont Excel me doodleuk 1.

INT(0,10/0,10) is 1 en daarmee uit.

INT(4,10 – 2 * 2)  zou toch hetzelfde moeten zijn dan, maar nee. Die eigenzinnige mannen in Redmond beslissen om er NUL van te maken.

Dan maar een beetje meer cijfers na de comma tonen, zestien om correct te zijn. En wat blijkf: 4,10 – 2 * 2 is helemaal iets anders dan 0,01; alhoewel, het is een fijna benadering.

Waarom, O waarom?

• 6h57 Brugge
• 8h26 Antwerpen
• 10h21 Schiphol

Terug

• 14h42 Schiphol
• 16h46 Antwerpen
• 18h04 Brugge

Niet onmiddellijk ideaal als mobiel kantoor, maar toch beter dan die afstand te overbruggen op vier rubberen wielen waar je buiten het voordeel van een radio die niet te dicht bij je oren afspeelt er niets anders overblijft.

En van 11h tot 14h werd er ook nog flink gewerkt trouwens (en op zijn Hollands geluncht: broodjes met melk).

Nu nog deftige wireless overal, misschien.

Daarnet de Jack PC tegen het lijf gelopen. Dit lijkt me wel een ideaal instrument te zijn voor onder andere de bibliotheek en de computers voor studenten in onder andere de Computer Room. Ze hebben toch niet echt iets meer nodig dan de basis I/O dingen (toetsenbord, muis en scherm) en kunnen gerust zonder CD/DVD. Het enige is natuurlijk dat je het ding niet op zich kan laten werken en je wel moet gebruik maken van een terminal server (MS of Citrix). Toch eens kijken wat kostprijsmatig het meest interessant is.

Blij dat het ze belist hadden dit vandaag te doen en niet morgen want dan zitten we weer – alvast de bedoeling als er niet plots één of andere wilde staking gaat uitbreken, het is al erg genoeg dat het een no food flight is en ze ook al staken in alle restaurants op Zaventem – bij de collega’s in Polen.

Hoe dan ook, de dochter werd gewikt, gewogen en goed bevonden en mag volgend jaar naar het derde kleuter. Het laatste jaar van de onschuld?

Mijn laatste dag trouwens dat ik de kinderen op school afgezet heb. Bij mijn terugkeer is de vakantie officieel begonnen. Niet de laatste dag dat ik nog een voet in school binnenzet eer het nieuwe jaar begint. De ouderraad organiseert traditiegetrouw een klusjesdag om de kleine karweitjes op te knappen. En dat midden in de zomer. Gelukkig wordt de zware en noeste arbeid – euheum – gecompenseert door een aardig barbecue.

We hadden ondertussen wel een vorm van workaround gemaakt, maar met een deftige en betrouwbare verbinding werken, is toch een stuk gemakkelijker.

De workaround was via Remote Desktop de PC op het werk overnemen. De sessie starten naar die PC kon echter alleen maar indien we eerst ons aanmelden op de firewall. Niet te doen hier is de mogelijk inertie van de verbinding (Als de pijp volzit op het werk, dan zit die vol. Werken met Floodgate is een optie maar dan in het nadeel van de andere gebruikers.), de afhankelijkheid van de PC op het werk (Het feit dat het een andere PC is, betekent automatisch dat het minstens een paar keer de mist ingaat, al is het maar na een verplichte MS update.), en het niet altijd beschikbaar hebben van de nodige info (Outlook wordt niet upgedate, bestanden kopiëren gaat moeilijk, etc).

Ik blij en buiten de buro heel wat productiever.

Het gaat serieus spannen en dit is al een ferm eufimisme.

Op local.live.com kan je trouwens vrij goed de werf zien. Naar mijn vermoeden moet dit ongeveer het einde van de zomer 2006 zijn.

Hoe pakt een mens dit aan?

In eerste instantie is het de verantwoordelijkheid en plicht van de orginastie die de computers beschikbaar stelt al het nodige te ondermenen om ervoor te zorgen dat de computers veilig zijn en blijven. Dit betekent de facto een bescherming tegen de vieze vuile buitenwereld (een centrale firewall lijkt me nog steeds de beste oplossing, een lokale firewall kan ook wel het nodige doen maar het lokale netwerk is dan bezoedeld en de veiligheid binnen het eigen netwerk is dan ook zo sterk als zijn zwakste schakel).

In tweede instantie moet er ook op de lokale PC voldoende bescherming aanwezig zijn tegen alle rommel die een firewall niet kan tegenhouden. We denken hier aan Spyware, Adware en de klassieke virussen.

In derde instantie moet de gebruiker niet meer rechten hebben dan noodzakelijk om alle nodige acties als gebruiken te kunnen uitvoeren. Dit betekent in 99% van de gevallen dat deze niet meer moet kunnen dan bestanden op enkele specificieke locatie lezen, aanmaken en wijzigen. Daarbij natuurlijk ook een aantal vooraf gedefinieerde programma’s uitvoeren.

In vierde instantie moet de organisiatie over de nodige plannen en procedures beschikken om actie te ondernemen indien er wel iets fout gaat.

Nu zijn deze verschillende items geen evidentie, zeker niet in omgevingen waar budgetten niet zo eenvoudig worden vrijgemaakt voor dergelijke zeer technische en voor de budgetaire beslissers ver van mijn bed-shows.

Vraag in dit specifiek geval is natuurlijk wat er precies gebeurd is. Indien de bewuste docente moedwillig porno heeft getoond aan de leerlingen, lijkt het me dan ook normaal dat er hier iets ana de hand is. Indien de docente enkel belaagd werd door een onbeschermde PC en bijgevolg de ene popup na de andere kreeg en niet in staat was deze vloed te stoppen, treft zij zeker niet de volledige blaam. Natuurlijk had zij vrij snel de refleks moeten hebben om ofwel de computer uit te schakelen of gewoon het beeld aan de leerlingen hun zicht te onttrekken. De volgende stap is dan natuurlijk de verantwoordelijke binnen de organisatie hiervan op de hoogte te brengen. Het blijft, wat dan ook de oorzaak is van deze, een gedeelde verantwoordelijkheid waar de organisatie an sich een niet te verwaarlozen rol in speelt. Zij zijn verantwoordelijke voor hun materiaal en hun medewerkers en treffen dus op zijn minst even veel blaam als de docente.

(via)

Een beetje lang wachten maar gelukkig stond er koffie, cake en een grote pot met Chocotofs!

Laat maar komen die afgerukte ledematen, de gebroken benen, de gapende wonden. Maar nog geen epilepsie enzo want dat is voor een volgende cursus.

Hoe dit nu verhelpen of gewoon nog maar proberen vast te stellen waar het probleem zich situeert? Een cold boot van de modem brengt geen oplossing. Een echt zwaar kabel probleem kan het ook niet zijn want ik heb nog steeds qualitatief goed signaal op de kabel.

2h02 – behold, ‘t Internet is terug, zomaar; en natuurlijk niets hiervan terug te vinden op de statuspagina van Telenet.

Dan maar proberen via de GSM op de website van Telenet te geraken en kijken of ik daar ergens een telefoonummer vind van een dienst die op dit uur mij misschien kan informeren of eventueel zelfs verder helpen. Maar ook dat lijkt niet te lukken. Zou het een algemeen Telenet Internet probleem zijn?

De dag zit er weer op. En wat hebben we gedaan vandaag? Drie meetings, een (veel te klein) pakje administratie en nog wat papierwerk thuis.

Yihaa, en morgen weer van dadde (één meeting minder, maar de andere beloven er niet eenvoudiger op te worden). Vergadertafels moeten toch ook kunnen verslijten.

Ik heb dan ook met meer dan gewone interesse naar het verslag gekeken van de door SUN al lang aangekondigde BlackBox.

(via)

Europa* is 50 jaar vandaag en dat moet gevierd worden. En zoals het ieder jaar bij mij op het werk de gewoonte is, wordt dit gevierd met een dagje verlof.

Vandaag wel even de werfvergadering van de nieuwe campus Verversdijk meegemaakt en nog het een en het ander daar gecontroleerd, maar voor de rest heb ik vrij vandaag. Tijd die zeker en vast zal gebruikt worden om thuis nog (restanten van het vorige weekend) op te ruimen en een beetje verder te werken aan de website van de tweedaagse en wat updates erop te gooien. Meer van die dagen plz.

*As we know it, niet de naam of het continent maar wel meer de entiteit die we nu als hogerliggend geheel beschouwen.

Mijn “Water, de rest komt later” zat goed.

En ook hier weer is het duidelijk dat denken een mens in de goede richting zet maar het grote probleem is natuurlijk dat je niet al te veel tijd hebt om te denken als het moment zich voordoet.

Er zijn een paar regeltjes die ik wel ken uit de grote volksmond (“Water, de rest komt later” om er maar eentje te noemen) maar twijfel toch wel aan de correctheid van deze en met die regeltjes alleen gaat dit niet altijd voldoende lukken.

Hoe dan ook, de cursus deze namiddag was een groot succes. Alleen maar om de fout in bepaalde denkpatronen te weerleggen, de angst om iets verkeerd te doen te supprimeren en de trage gedachtengang om te zetten in routine.

Voor de rest goed gelachen en soms de gedachten in het kwadraat van de absurditeit laten wegglijden. Wat de lector daar uiteindelijk van vond…

En verder weet ik nu zeer goed dat bij een reanimatie en mond op mond beademing, ik niet te hard mag blazen wat dat is dan ook weer niet goed.

De booschap was bij momenten wel in orde, de verpakking daarentegen rammelde meer dan een oud versleten dak van golfplaten bij windkracht tien. Nog een beetje werk aan de winkel.

Gelukkig heb ik een niet al te drukke agenda deze week en heb ik, buiten het werk aan dit verslag, nog wel een vier en een halve minuut over.

En de verdomde wagen is nog steeds zoals onbetrouwbaar als **** (geschrapt wegens niet al correct en te cliché matig) maar ik kan gelukkig nog altijd mijn schoonvader zijn wagen gebruiken om mijn noodzakelijke verplaatsingen te doen. Nu zou dit ook mogelijk moeten zijn met het openbaar vervoer, maar het tijdsverlies is enorm in mijn geval (nu doe ik er ongeveer twintig minuten over van thuis naar het werk terwijl dit met de trein/bus/te voet dit minstens een uur zou zijn) en de inflexibiliteit nog een stuk groter. Vorig jaar, een groot stuk voor de zomer, heb ik ooit eens gezegd het traject met de fiets af te leggen maar dat heb ik nog niet gedaan. Misschien dat ik het deze zomer wel nog eens probeer. Ik moet toch dringend iets aan mijn conditie doen. 

Morgen een voormiddagje vertoeven op de werf, in de namiddag administratie afwerken.

Dinsdagvoormiddag Brusselwaarts alwaar we in de voormiddag wat training volgen en in de iets latere namiddag de betere anti-spam oplossingen kort bestuderen en indien mogelijk al evalureren.

En dan woensdagmorgen first thing met de trein Zaventemwaarts, vandaar naar Frankfurt en dan iets verder doorsteken om rond 8h lokale tijd in Tokyo aan te komen.
Na de voorziene vier nachten keren we – waarschijnlijk relatief vermoeid – huiswaarts. De trip en de ervaring zal welk leuk zijn, maar al bij al verlies ik toch wel een dag tijdzonegewijs.

Het weekje is weer goed gevuld en ik vermoed dat, door mijn afwezigheid, het op het thuisfront ook wat drukker zal zijn dan anders.

Nu kan je met MSCONFIG.EXE, zoals eerder, een beetje tweaken in de opstart van het OS.

Nu ben ik dit even aan het bekijken wat er allemaal start op mijn PC en ik zie twee keer Microsoft Windows Operating System starten. Laat ik me nu toch wel afvragen wat er zou gebeuren indien ik die zou afvinken?

De laatste werkrestanten van het jaar 2006 zijn cerebraal weggewerkt zodat we ons tenvolle kunnen storten op het zalige nietsdoen en het genieten van de komende feestdagen.

Dank u en arbeidsgewijs begroeten we elkaar terug de tweede maandag van volgend jaar, zijnde acht januari 2007!

En dat ik er van ga genieten!

Danmaar eens rondsurfen en ziedaar:

En wat lees ik daar in de disclaimer. Meer indekken tegen wat het allemaal niet is en in welke omstandigheden het niet mag genomen worden. 

Doet me denken aan het feit dat er nu ook in de gebruikershandleiding van een microgolfoven staat dat deze niet mag gebruikt worden om kleding te drogen en dat je er zeker geen levende wezens mag in steken. Misschien dat we ooit eens in de situatie komen dat er in de handleiding staat wat wel mag en dan op het einde “en al de rest niet!”.

De klassiekers eerst: koppijn en keelpijn. Nu maar hopen dat een goede nachtrust wat helpt.

En wat het werken betreft: nog twee weken in overdrive en dan mijn saldo van vakantiedagen liquideren!

Het is al een paar keer de laatste tijd dat ik zonder verbinding zit.

De laatste keer was toen ik nog wat geconcentreerd thuis wou werken en bleek mijn Telenetverbinding door een kabelbreuk niet meer beschikbaar te zijn. Gevloek, gesakker maar vooral een arm en een been af. Alles wat ik wou doen die dag kon niet vlot verlopen zonder Internet. Ik moest nog wat producten opzoeken, verbinden met de PC op ‘t werk en natuurlijk hopen en hopen mails lezen en versturen. De eerste uren was het bijzonder onwennig en heb ik meerdere malen al dan niet binnensmonds gevloekt. Dan maar wat gewerkt aan dingen waar ik geen Internet voor nodig had, maar dat was ook de bedoeling niet.

Vandaag na twee meetings thuisgekomen met de bedoeling nog wat verder te werken aan specifieke dossiers maar helaas, nu geen Telenet maar Belgacom die me in de steek laat. Blijkt er ergens een kabelbreuk te bestaan tussen het college en BelNet met als resultaat dat we sinds twee uur deze namiddag afgesneden vanuit het standpunt van het college en omgekeerd van buiten het college. Ik zit er nu buiten en heb iets nodig dat er binnenzit.

‘t Internet… hoe verslavend dit kan worden.

Update: de breuk is geen breuk maar, de verbinding is hersteld. Hoera! Hoezee! We kunnen weer! (maar het zal voor morgenochtend zijn)

Cijfers verwerkt, mail opgekuist (op dit eigenste moment ‘slechts’ 91 items in mijn inbox waarvan 48 niet gelezen en nog te verwerken, de rest is semi afgewerkt), klassementen voor grote delen gedaan.

Nog wat kleine papperassen mee naar huis om nog dit weekend af te werken en dan lonkt er één volle week vakantie.

Dit wil natuurlijk niet zeggen – tot mijn grote spijt – een week niets doen en op mijn gat zitten; maar veeleer werk maken van een hoop dingen die al sinds deze zomer aan het wachten zijn.

Zo kwam ik ook bij de mensen van Barracuda uit. Het product ziet er in eerste instantie niet slecht uit. Er zijn ook heel wat positieve reviews van te vinden op het grote internet. De prijs daarentegen is niet onmiddellijk iets wat ik zomaar op tafel wil leggen.

Nu op zoek gegaan naar wie het product in België verdeeld. Resultaat is onderstaande afbeelding.

Die Amerikanen denken dus echt dat Europe één gigantisch werelddeel zal worden en we, eenmaal Turkije geannexeerd, het voormalige USSR er maar bij zullen pakken zekers.

Of is het gewoon een issue dat Amerikanen eigenlijk niet al te veel kaas gegeten hebben van geografie… 

En ja, ze moeten demogratisch ook nog een keer een vergelijk maken, kwestie van te weten waar het verschil zit tussen een vijftiger, een dertiger of een snotneus die toevallig op de site terecht gekomen is.
En dan ook nog eens geslacht, gehuwd, kinderen, etc. Maar dan moet een mens toch wel een beetje de keuze hebben.

En o ja, misschien dat ze voor de enquête lanceren en (laten) vertalen, best een testen.

OK, een bevraging om bij te sturen en te veranderen is niet slecht, maar de mensen om de oren slaan met de zoveelste enquête.

Vandaag echter hier gelezen dat er een actie liep van de mannen van MindManager waarbij een volledige niet verkreupelde versie kon bekomen worden op eenvoudig verzoek. Enige voorwaarde is een blog hebben (bij deze) en een mailtje sturen naar blog@mindjet.nl (gedaan) en er liefst ook nog iets over zeggen (nog meer bij deze).

Ik ga dat subiet eens uitproberen als mijn hoofd iets helderer is en eenmaal ik wat meer tijd heb/neem.

De notebook was dringend aan herinstallatie toe. Het ding was niet alleen tergend traag geworden maar er bleek vanalles niet meer goed te werken door het uitproberen van allerhande software die niet altijd bleek te zijn wat het moest zijn.

Nu Vista geïnstalleerd met Office 2007 beta 2. Alles lukt niet slecht.

Het enige wat me op dit ogenblik echt niet lukt is updates te installeren van Adobe CS2. De individuele componenten allemaal geen probleem, maar als Adobe mij de updates presenteert loopt ongeveer iedere installer of met een programma fout.
Even rondsnuffelen op de site van Adobe gaat me misschien verder helpen.

Een tweede iets wat ik helemaal niet in orde krijg, is Securemote van CheckPoint. Dit is wel iets minder aangezien ik graag thuis nog wat verder werk (vooral mailgewijs dan) en nog het een en het ander van de systemen op het werk eens overneem. Mijn eerste pogingen om hiervoor een oplossing te vinden, hebben niet veel positiefs naar voor gebracht. In die zin heb ik enkel meldingen gevonden dat het echt niet werkt!

Nog wat werk aan de winkel!

Resultaat is dat ik vandaag, een hele dag TechNet briefings van Microsoft in Kinepolis Brussel, half gecrasht ben. Ik was met moeite wakker te houden tijdens de presentaties; zweten gelijk zot en dat had niet onmiddellijk iets te maken met de temperatuur in de zalen; een keel die niet te smeren valt en een stem die alles behalve dragend is.

Dan maar het wijselijk besluit genomen huiswaarts te keren, op de trein (op dit eigenste moment) nog wat verder te werken aan specifieke dossiers.

Ik denk dat ik, van zodra ik thuisben, mijn bed zal opzoeken.

En eigenlijk is dit een vrij normale werkdag wat het aantal uren betreft: deze morgen om zeven uur begonnen en onmiddellijk aan het werk op de trein (echt waar, ik heb zelfs de Metro pas de metro gelezen) en met een beetje geluk ben ik om drie uur thuis…

Nu heeft thuis werken wel een paar heel aangename bijwerkingen:

• Een mens kan al eens een potje koffie halen of iets smoefelen zonder het gevoel te hebben dat er eerst de nodige kilometers moeten afgelegd worden.
• Er kan al eens een muziekje opgelegd worden die je anders in de bureau – uit puur respect voor de collega’s natuurlijk – niet onmiddellijk laat afspelen en zelfs op het volume dat jezelf verkiest
• Een venster kan open of dicht zonder rekening te moeten houden met tocht, mensen in de gang (lees, kuddes studenten die luid uitgelaten een klaslokaal verlaten waar ze net een stevige twee uren opgesloten zaten en wat stevige theorie te verwerken kregen)

Een meevaller was dat net vandaag ik een telefoontje krijg van de man van de vliegenramen. Kort na de middag zou hij langskomen om te installeren.

En tegen vijf uur hebben wij met alle vensters open maar met alle vliegenramen dicht het huis rustig laten afkoelen en toch ons voldoende kunnen beschermen tegen die rotbeesten die zelfs in staat zijn in torentjes hun gevoeg doen. Geen halfuur per dag meer met de mepper op jacht. Geen dertigpllus graden meer in de living met alle vensters dicht om toch maar de muggen en vliegen buiten te houden.

Misschien dat we zelfs eens vannacht met de vensters openslapen…

Op dit eigenste ogenblik zitter er 616 items in de inbox waarvan vijhonderd vijfendertig ongelezen zijn. Dit zijn niet allemaal persoonlijke boodschappen maar ook een hoop van de mailinglists die relatief eenvoudig met één druk op de knop naar een andere folder (ook de Deleted Items folder dus) kunnen verplaatst worden.

Naast de inbox is er ook nog de folder met alle RSS feeds. Ook die staan in Outlook. Hiervoor gebruik ik RSS Popper. Het aantal feel posts die ik nog moet verwerken – ik zeg bewust niet “lezen” want daar kom ik absoluut niet meer aan toe – schat ik snel op een stevige tweeduizend.

Naast Outlook heb ik nog hier en daar een account die ook de nodige mail kan ontvangen. Alle mail die hier nog moet verwerkt worden is gigantisch en niet te schatten. Het aantal echt te lezen mails daarentegen kan ik vlot schatten en herleiden tot ergens maximaal honderd. Een geluk dat ik de meeste mailboxen nooit echt bekend gemaakt heb. Een ongeluk dat ik niet ergens een eenduidig overzicht heb van accounts die ik ooit heb aangemaakt. Zo kwam ik gisteren puur toevallig uit op een GMail account die ik heb aangemaakt maar compleet vergeten was. Daar stonden een stevige zevenduizend e-mails mij toe te lachen maar heel duidelijk was dat het grootste deel allemaal tot spam te herleiden was.

Wat er ook van is; tijd om alles vlot in een keer te gaan verwerken heb ik niet maar ik ga me toch opleggen tegen eind volgende week mijn Outllok inbox tot een absoluut minimum van vijftig te herleiden en er misschien continu op waken dat deze niet meer de vormen aanneemt van de laatste dagen (of heb ik dat al eens eerder beloofd).

Het ene probleem raakt opgelost, het andere komt aanschuiven.

Het andere is opgelost en kijk wie daar terug is… het ene.

Buitengooien die rommel – te lezen als verzamelnaam zonder overtuigde negatieve connotatie – is een oplossing om van die problemen opgelost te zijn maar dit betekent zeker niet onmiddellijk een oplossing an sich.

En nu… weekend… ten minste als mijn GSM niet al te veel tierelieren gaat.

Of anders, toch maar dakdekker worden zekers.

Dit betekent niet echt dat ik niet gewerkt heb, maar deze keer niet aan mijn bureau in een half verlaten college terende op de resten van fastfood wegens anders geen eten die dag.

En maar terug naar het iets normalere leven; ‘t is te zeggen, toch nog af en toe eens wakker zijn thuis en dan ook in zijn totale tijd iets meer dan zes uur.

Alhoewel een vakantie in de nabije toekomst ook eens deugd zou doen!

Het is de eerste dag van het academiejaar 2006-2007. Nog niet echt de ware start maar er komen al een goeie honderd studenten aan en die moeten nu eenmaal al de diensten krijgen die er bij de start van een academiejaar moet zijn.

Nu hebben we de laatste weken iets meer gewerkt dan anders (dagen zoals gisteren wel drie keer een dag van acht uur gewerkt, maar meestal beperkte het zich tot het dubbel) en we zijn er toch in geslaagd de meest primordiale zaken in orde te krijgen.

Deze week nog een keer ferm op zijn staart duwen om alles in orde te kirjgen en de problemen die er ongetwijfeld nog zullen opduiken zo snel mogelijk op te lossen. En dan terug naar de normale werkweek.

Ik heb de laatste dagen niet echt veel meer gedaan dan gewerkt. Zelfs in die mate dat er van enig familiaal leven geen sprake meer was.

Misschien dat ik vannacht toch nog aan vijf uur geraak.

Kan is dan ook relatief groot dat er morgennamiddag een dutje volgt.

En maandag… dan vliegen we er weer volop in!

Dan maar Taskmanager opgetrokken en alle mij niet onmiddellijk 100% gekende processen opgezocht en gekeken wat ze precies doen.

De gemakkelijkste manier is natuurlijk de naam zoals die in Taskmanager verschijnt onmiddellijk opzoeken in Google en ik krijg meestal een multitude van resultaten.

De site die mij het meest antwoorden verschaft is doorgaans die van WinTasks onder de naam Process Library.

Nu was ik even aan het twijfelen ivm msmgs.exe dus ook snel opgezocht.

Op de Process Library website wordt dit – en volgens sommigen terecht maar dan ook 100% subjectief – beschouwd als een gevaarlijk proces die onmiddellijk moet verwijderd worden. (zie hier).

Op enkele andere websites (zoals hier) is het vrij duidelijk dat dit hier gaat over Windows Messenger en bijgevolg helemaal niet schadelijk is.

Dacht ik!!! Blijkbaar heb ik tijdens het type een klassieke typo gemaakt en de een S te veel laten vallen. Het echte proces noemt dus msmsgs.exe. Een overhaaste conclusie en de tekst niet al te goed gelezen. De tweede website dook op in de zoekresultaten omdat daar gewaarschuwd wordt voor een verwarring met het wel gevaarlijke msmgs.exe.

Toch Process Explorer maar installeren en gebruiken.

De spam wordt wel niet direct gedelete, maar in de “Ongewenste e-mail” folder op onze Exchange server neergepoot. Op die manier kan de ontvangen zelf voor alle veiligheid controleren of alle door het systeem als spam geclasseerde e-mails wel degelijk spam zijn.

Verder sturen we iedere afzender een bericht dat de bewuste e-mail als spam beschouwd werd. Op die manier kunnen we er ons enigszins van vergewissen dat de afzender die ham (het omgekeerde van Spam, dus echte mail) gestuurd heeft, dit weet en niet verbaasd hoeft te zijn dat er op zijn e-mail geen antwoord komt.

GFi ME zou ook op zichzelf moeten leren doordat wij – een beperkt aantal mensen weliswaar – de filter voeden met statische regels (e.g. alle mail van e-mail adres x@y.z is altijd ham, alle mail van z@y.x is altijd spam) en boodschappen waarvan GFi zelf de structuur probeert te achterhalen waarom dit spam is en dit via de zogenaamde bayesian filtering (wat begrijpbare uitleg hierover heb ik gevonden op http://www.vaxxin.com/site/spamweed/bayesian.html. Misschien dat Wikipedia er ook bevat, maar die is er even van tussenuit op dit ogenblik).

Nu is het de laatste tijd toch wel een stuk erger geworden dan pakweg een half jaar gelden. Spammers zoeken alsmaar nieuwe methodes om de filters te omzeilen.

Alle grote online mail diensten zoals GMail hebben hun eigen filters staan die natuurlijk een stuk meer verkeer te verwerken heeft dan onze server(s) die slechts gemiddeld 3 miljoen (met pieken van meer dan het dubbel) stuks per maand dienen te verwerken. Die filters worden volgens mij ook een stuk van dichter beheerd dan bij ons. Ik weet niet welk principe ze gebruiken (het zal zeker wel niet GFi ME zijn), maar met hun “Report Spam” knop zullen ze ook wel een zichzelf trainende filter hebben.

Nu sluipen er door die filters van GMail ook wel spam (vandaar die knop) en ik zal hem straks een stevig gaan voeden. Alhoewel dat het me met hetgeen ze nu binnengooien, het me wel echt gemakkelijk maken…

Op professioneel vlak staan we aan de vooravond van de oplevering van een paar grote projecten:

• Een volledig nieuw intern betaalsysteem waar er, op een paar plaatsen na, geen cash geld meer aan te pas komt en iedere transactie tot bijna in alle details kan volgen.
• Het vervangen van alle gemeenschappelijke printers en copiers door multifunctionals met extra mogelijkheden zoals scannen naar een netwerkmap en e-mail adres.
• De combinatie tussen de eerste en het tweede.
• Onze bestaande IP telefonie verangen door een andere omwille van extra features en een grotere bedrijfszekerheid.
• De combinatie van de eerste en de vorige zodat alle gesprekken perfect kunnen aangerekend worden, wat zeker heel relevant is voor de studenten.
• Het volledig inplannen van de IT ruimtes op de nieuwe campus. Dit is wel met het idee dit pas tegen zomer 2007 in gebruik te nemen, maar heel wat zaken moeten nu al beslist worden omwille van bouwkundige redenen en natuurlijk budgetaire redenen.
• Budget 2007 volledig uittekenen, wat met de verhuis naar een andere locatie zomer 2007 er niet gemakkelijker op wordt en rekening houdend dat wij niet de enige dienst of departement zijn die aan verhuizen toe is, maakt het er zeker niet gemakkelijker op.
• Twee nieuwe medewerkers volledig op snelheid krijgen (wat aardig aan het lukken is).
• En nog een hoop andere dingen natuurlijk

Op privé vlak zijn er niet echt grote projecten, maar een verzameling van meer dan duizend en één kleinere dingen die echt dringend af moeten of moeten gebeuren op een specifiek moment (zoals feestjes, avondjes uit, etc).

Eigenlijk zijn het niet de grote dingen onderweg die evenveel tijd opeisen als hun omvang, maar alle kleine dingen nemen zelfs relatief gezien een veel groter deel van de (beschikbare) tijd in beslag.

En ik spreek dan nog niet van de onplanbare en compleet onverwachte zaken die ad hoc alle energie, tijd en middelen opeisen.

Met andere woorden: een dag is tot mijn grote spijt slechts vierentwintig uur waar een mens omwille van puur biologische redenen verplicht is een aantal opzij te zetten om deze niet productief door te brengen.
Hadden we nu deze kunnen omzetten in een dag van achtenveertig uur en de nood om de non productiviteit in een andere vorm te nemen, dan zou ik alvast een stuk verder komen.

Of ik daardoor gelukkiger zou zijn… (wat helemaal niet betekent dat ik ongelukkig ben, maar wel soms spijt heb dat ik X of Y niet heb kunnen realiseren).

Dringend mijn gras afrijden…

Windows XP, Office 2007 beta, Directory Opus, Firefox, Acrobat, Avant, Dreamhost, kortom alles wat op een hard disk kan staan.

Eigenlijk nog meer dan dat: het weer, de vliegen (alle, niet echt zuigen maar eerder goed doorbijten), dat beest dat wij Poes noemen, de interview technieken van Jan Leyers (en de regen die we horen op de vensters van het Kursaal, wat absoluut tegenstrijdig is met de zogezegde live beelden van op het strand van Lieve Blancauaert en Jan Leyers).

OK, er waren ook wel een paar positieve zaken vandaag, maar wat waren die alweer?

Blijkbaar wil de Britse regering standby onmogelijk maken en de mensen op die manier wat geld doen besparen en natuurlijk het milieu extra ontlasten.

Geen slecht idee, zeker nu niet met alle stroompannes door overmatig energieverbruik door airco’s en dergelijke.

Trouwens, blijkbaar hebben heel wat toestellen al geen echte aan/uit knop meer en kan je enkel kiezen tussen een standby toestand of stekker niet meer in het stopcontact. En er zijn ook heel wat toestellen die je niet helemaal kan afzetten of het loopt een beetje mis. Dat is ook zo met de HD recorder die 3 à 4 maal per dag de TV gids afhaalt, de Telenet moden, mijn Linksys router, etc.

Het wordt tijd dat ze misschien de toestellen wat zuiniger maken op zich en niet meer van die energie zuipende el cheapo adapters.

Ik wou surfen naar intranet/it maar had een punt ipv een slash getikt.

Mijn onmiddellijke bemerking bij het zien van de pagina: “Wat doet die madam daar en wat heeft dit ook maar met hosting en servers te maken?” Het is wel duidelijk gestyled door haar op zijn Amerikaans schoolmeisjesachtig er te laten uitzien (vreemd dat er nergens vermeld wordt dat de modellen 18 jaar of ouder zijn) en dat ze ook een rood rokje euhm… aanheeft.

En dan maar dingen zeggen dat het helemaal ongehoord is dat de IT wereld een oninneembaar mannenbastijon is.

Het is al een tijdje dat we een beetje miserie hebben met de koeling in het serverlokaal.

Een groot half jaar geleden hadden we een gaslek. Daardoor waren we de koeling even kwijt, maar met freecooling (gezien de vrij lage buitentemperatuur) konden we tijdens de panne alles netjes onder controle houden.

Nu is het echter van kwaad naar erger gegaan tussen dan en nu zodat we zelfs op een moment gekomen zijn dat de airco enkel ventileert.

De compressor heeft het begeven, nieuwe lekken hebben zich gemanifesteerd, etc. Blijkt dat we in het verleden een lek gehad hebben en het gas in contact gekomen is met water. En op termijn betekent dit dat de leidingen volledig dichtgeslibd waardoor het onmogelijk werd om nog goed te functioneren.

Dan maar extra mobiele units geplaatst om de warmte meester te kunnen.

Het grote probleem met dergelijke units is de afvoer van het condensvocht en het plaatsen van de buitenunit.

Het condensvocht wordt opgevangen in een cementemmer. Regelmatig controleren of die niet vol is en nog mooi onder de afvoer staat.

De buitenunit is iets moeilijker. De verbinding tussen de binnen- en buitenunit is vast en niet echt flexibel. Daardoor kunnen we de buitenunit niet tot buiten brengen waar het ten eerste mag en ten tweede kan. Oplossing dan maar is de buitenunit tot in het lab brengen en de vensters daar laten openstaan.

Zeker niet de ideale oplossing maar ongeveer de enige op korte termijn om toch het geheel draaiende te houden.

En ja, we hebben alle niet absoluut noodzakelijke systemen uitgeschakeld.

Nu gaan we proberen twee andere niet vaak gebruikte binnenunits te verplaatsen om toch op een deftige manier alles koel te houden zonder extra kopzorgen of bricolage. Het is tenslote nog voor een volledig jaar.

Uninstalling the free trial version or changing the date settings of the computer may end the 30-day trial period.

Gelukkig. Stel je voor dat na 2 dagen de software deïnstalleerd en toch op dag 28 een waarschuwing krijgt dat de gedeïnstalleerde software binnen twee dagen verstrijkt.

• Fien haar laatste schooldag voor de grote vakantie en ze verlaat het eerste kleuter.
• Onze college Peter zijn laatste echte werkdag.
• De eerste echte stranddag voor Fien en Tijs.
• Bestellingen geplaatst om toch dringend verder ons huis afgewerkt te krijgen zoals een douchescherm en vliegramen

De Tesco is er open 24/7 en gelukkig slecht op wandelafstand van de campus van het college in Natolin.

En wat moet een mens dan allemaal kopen eigenlijk op zo een lange trip van één nacht naar het o zo verre Polen?

Eigenlijk niet veel. Wat drank voor ‘s avonds op de kamer (iets anders dan plat water en koffie is altijd welkom), een fles vodka wegens toch stukken goedkoper dan in de luchthaven en in ons bierland en iets om te knabbelen op de kamer straks.

Maar wat zag ik daar staan blinken voor slechts 49.99 zlotych of € 12.25: een kleine koffer met wieltjes die eigenlijk ook als handbagage kan gebruikt worden.

In de heenreis had ik enkel mijn rugzak met notebook, wat kabels en basic gerief mee, maar dit was al 12Kg en bijgevolg te veel voor handbagage. Vorige keer in de terugreis had ik bij de checkin hetzelfde probleem en dus kon die koffer mijn redding zijn (en me ook toelaten wat meer mee te brengen dan enkel die ene fles vodka). Nadeel was dan wel dat ik reguliere bagage meehad en in Zaventem op de band ging moeten wachten.

Nog wat typische dumplings meegenomen, een doos van twee litter appel-, aarbei- en rabbersap (tochwel, een combinatie die ik hier niet onmiddellijk in de winkels terug zal vinden).

Benieuwd hoeveel tijd ik in Zaventem straks zal verliezen?

Vertrekken naar Natolin (Warsaw) voor slechts één nacht betekent automatisch vroeg opstaan (vijf uur) om het er het beste van te maken die dag zelf.

En wat kan zo een ochtend toch fantastisch zijn. De zon klimt langzaam maar gestadig boven de horizon, de vaal verlichte nevel krijgt een orangje gloed. Hier en daar zie je een koe die met zijn hoofd boven de nevel uitsteekt en ook zijn wit gevlekte vacht straalt warmte uit.

Tijdens het ondergedompeld genieten van dit prachtige schouwspel (met koffie) plots tot het besef gekomen dat het meer dan tijd was om te vertrekken richting Brugge station.

In een recordtijd de weg afgelegd – het was vroeg dus geen noemenswaardig verkeer – en nog net een minuut de tijd gehad op het perron eer de trein de deuren sloot.

Deze morgen bij het vertrekken naar school stond ik stil, net als de andere richtingen, aan niet werkende lichten. Dan maar schoovoetend doorgereden en vlug even naar onze blauwe vrieden gebeld. Het gepiep en alarm op de achtergrond maakte al snel duidelijk dat er meer aan de hand was dan enkel dit ene verkeerslicht, maar ze wisten ervan.

Voor de rest niet veel opgemerkt behalve dat er van Blankenberge tot in Brugge geen enkel verkeerslicht nog werkte. Wat me wel opviel is dat er niet echt sprake was van chaos en de grote hoffelijkheid van vele chauffeurs (mezelf incluis natuurlijk).

Een paar keer proberen te bellen naar links en rechts, maar nooit verbonden geraakt. Ofwel overbelast, ofwel onmiddellijk onbeschikbaar netwerk, ofwel geen beltoon aan de andere kant.

Eenmaal Brugge centrum binnengereden al snel gemerkt dat er nergens elektriciteit was.

Onmiddellijke reactie: en wat met het netwerk, de servers maar vooral de koeling?

Op het werk aangekomen een spurtje naar het serverlokaal waar men al druk bezig was alles netjes af te sluiten. Uit voorzorg wegens helemaal geen idee hoelang alles wel ging duren, de hoofd UPS volledig afgesloten. De andere locaties natuurlijk niet te vergeten.

Dan maar naar het nieuws luisteren om te horen wat er precies was gebeurd. De geruchten via radio coulloir deden al stevig de rond (van de verbrandingsoven die ontploft was tot een halve aanslag). Het nieuws van negen uur bracht gelukkig iets meer rationele soelaas met de boodschap van een overijverige hoogtewerker.

Een stevig halfuur later hadden we opnieuw de nodige juice. En dan nu gecontroleerd alles opstarten maar (en gigantisch hopen dat er niets misgaat).

Om 10h28 was alles up and running, wat zeker we toch wel een flinke prestatie kunnen noemen.

En dan nu checken of er toch nog ergens fouten opduiken en eens overlopen wat er beter kan.

Ter test hebben we al de standaard site beschikbaar gemaakt op http://www.coleurop.eu:

Nu is het zo dat we meer dan enkel de .be vervangen hebben door de .eu. Het is de bedoeling dat we ook eens serieus nadenken over de eigenlijke domeinnaam “coleurop” omdat dit toch niet de meest evidente naam is. Zo hebben we nog een resem andere name geregistreerd als

• coleurope
• europacollege
• collegeofeurope
• collegedeurope

Daarnaast zijn er nog enkel varianten of vertalingen. Niet de bedoeling deze allemaal actief te gebruiken, maar veeleer een gemakkelijker toegang te geven (want het is nu al wreed lastig om tegen iedereen te zeggen dat het “coleurop is zonder e achteraan”.

Verder staan er ook vaak van die dingen in waarvan een mens toch afvraagt waarom dit moet gestipuleerd worden.

Uw gebruiksrechten.
Als u voldoet aan uw volumelicentieovereenkomst, met inbegrip van deze gebruiksrechten voor producten en de Productlijst, mag u de software en online services gebruiken zoals in deze gebruiksrechten voor producten staat beschreven.

Moeten we nu hiervoor gelukkig zijn?

Het is daarentegen wel altijd goed om de licentievoorwaarden opnieuw te lezen, vooral als die regelmatig – circa ieder half jaar – van inhoud veranderen en er niet onmiddellijk een bijsluiter gegeven wordt met de wijzigingen. Nog een geluk dat deze in verschillende talen waaronder het Nederlands en naar mijn inziens met een deftige vertaling aangeboden worden.