Vandaag geen zop in het nieuwe serverlokaal (cfr. hier, hier en hier). Nee, ik zou liegen want er is toch wel wat water binnengekomen, maar dan in een emmer. En die emmer met water was nodig om een gaatje te boren in de beton.

Een gaatje want het eerdere gaatje van 20cm op 20cm was iets te klein en dan hebben ze er nu maar eentje gemaakt van 45cm diameter. De smurie (betonstof en water is echt niet anders te catalogeren dan smurie om het een beetje positief te houden) is wel in de buurt van het gat nog duidelijk aanwezig.

Het “kot” zal dan ook een stevige beurt nodig hebben eer we het – gepland einde eerste week oktober – in gebruik nemen.

En voor zij de eraan twijfelen: een boring van dergelijke diameter en door een stevige 13cm gewapend beton is niet echt geschikt om in de bureau daarnaast nog een beetje geconcentreerd te werken, laat staan een telefoontje doen.

Vandaag had ik droge dag verwacht in onze nieuwe locatie maar dat was duidelijk een misser.

Ze hebben water op de radiatoren gestoken en blijkbaar doen ze dat eerst vooraleer te kijken of alle koppelingen en ontluchters dicht zijn, laat staan gewoon aanwezig.

En waar bleek er nu net zo een ontluchter te ontbreken? In mijn kantoor natuurlijk! Gevolg, een goeie emmer radiatorleidingwater op de vloer, tussen de vloer en – wegens het feit dat het een verhoogde vloer is – onder de vloer.

En een beetje verder in de gang zat de ontluchter er wel op maar stond die gewoon open. Ook hier zijn er ettelijke liters die onder lichte druk de radiator hebben verlaten en hun weg hebben gezocht langs de trap en in de technieken schacht.

Ik hoop dat het nu toch echt de laatste keer was (want we zitten zonder proper dweils).

Terwijl de vorige keer een lek in een waterbuis er voor iets tussenzat, was het nu niet meer dan de regen.

Blijkbaar is de opening in het dak waar de warme lucht van een hoop condensors naar buiten moet geblazen worden niet regendicht – voldoende dicht om normale regenbuien niet toe te laten veel water naar binnen te brengen – genoeg. En de vloer waar die condensors op staan is ook niet echt wat je waterdicht noemt. En laat die vloer nu een verdiep hoger zijn dan het technisch verdiep waar we vorige week het lek hadden. En die vloer, tjah, die is nog altijd niet waterdicht.

Gevolg, een paar tientallen liters water, als ware het vloeiend licht, kwam plafondwaarts naar beneden.

Nog een geluk dat we met veel vertraging het nieuwe serverlokaal in gebruiknemen en er nu nog niets echt in productie is. De schade is op die manier nog altijd een stuk beperkt maar toch aanzienlijk.

What’s next?

Deze morgen zijn de twee condensors en chillers op het technisch verdiep geplaatst van Verversdijk. De gevaarten zijn zo groot dat ze niet via de trap kunnen en bijgevolg hebben we een grote kraan laten komen. Wel indrukwekkend hoe vlot en soepel zo een gevaarte kan bewegen.

En dan, terug in het serverlokaal. Blijkbaar hebben ze deze ochtend water op de chauffage ketels gestoken maar deze bleken niet helemaal waterdicht te zijn. Gevolg, water op de chappe – er moet nog een waterdichte laag komen – en dat is niet veel meer of minder dan een grote spons.

En wat zit er onder de chappe? De elektriciteitsleidingen voor de plafondverlichting van het verdiep eronder.
En wat zit er onder het technisch verdiep? Ons verdiep met het serverlokaal.
En wat liep er langs de armaturen op de vloer, de racks en ook wel een beetje op de weinige apparatuur? WATER!
En morgen komen de servers en binnen hier en twee weken zitten die allemaal in de racks en moet er 3 x 380V op de UPS zitten. Maar dan nog het risico op water hebben? Ik denk het niet.

Ik ben benieuwd wat we nog allemaal zullen meemaken?

Eindelijk weekend.

Deze week gelukkig al wat meer normale uren gedraaid. (ttz ik ben al één op de twee avonden vroeger thuis dan de kinderen in bed).

Dit weekend wordt het er niet echt rustiger op (zaterdag tot zondag uithuizig en zondag nog wat extra werk verzetten).

Hoe dan ook, volgende week beginnen we met alles uit te pakken om zo snel mogelijk den draad weer oppikken.

Het is nu al heel de week dat ik om zes uur mijn “nest” uitspring en even voor zeven de Verversdijk betreed. En meestal iets meer dan twaalf uur later zet ik terug voet op mijn oprit.

De overige weken van de zomer waren al niet veel rustiger behalve een stuk later vertrekken.

Echt dus wel tijd dat de zomer een beetje gedaan is en een mens eindelijk een beetje rust kan nemen.

Nu heeft Inge ergens op de wereld een hotel geboekt met bijbehorende vlucht naar en van, het laatste weekend van september. Geen idee waar maar ik heb er het volste vertrouwen in.

Genieten! Ikke! Héél véél genieten!

Man, man, …

Zaterdag zijn we met een groot deel van de bureau verhuisd naar de Verversdijk. Derde keer, goede keer.

De eerste keer was half juli, maar dat kon spijtig genoeg niet doorgaan. De meubels waren er nog niet, het plafond moest nog gespoten worden en we hadden nog geen netwerk.

Een tweede keer was begin augustus. Dat kon echter ook nog niet doorgaan. Alles was er wel behalve een deel van het plafond dat beslist had om toch niet op zijn plaats te blijven. Gevolg: het plafond moest nog hersteld worden en een deel herspoten.

De derde keer was zaterdag. Nu is het helemaal geen koek en ei om daar al te zitten: er ontbreken nog een paar vensters (het raam zit er al) en er is zelfs eentje een beetje te kort; de netwerkaansluitingen in de dozen zijn nog niet echt wat je operationeel kan noemen; een beetje verbeelding en er zijn zelfs deuren; wat zand onder de schoenen, maar dat schuurt de verf- en cementresten goed van de vloer; het verdiep boven en onder ons is nog een pure werf en bijgevolg is het met al het geboor en geklop quasi onmogelijk te telefoneren. Ik kan zelfs met moeite mijn eigen horen denken. Maar het allerergste is nog dat er geen koffieautomaat is!

Er zal toch nog het een en het ander moeten gebeuren eer we vrijdag officieel wat volk over de verschillende vloeren laten lopen.

Het was deze week in het nieuws en het werd – komkommertijd kennende en natuurlijk ook door het vereenvoudigen van het verhaal – een stuk erger uitgedrukt dan wat er werkelijk gaande was.

Nu is het op een of andere manier ten grabbel gooien van wat toch wel private gegevens zijn helemaal niet fijn.

Nu onmiddellijk op een ander zijn kap jezelf populair gaan maken, is ook niet onmiddellijk proper.

Vacature stuurt de dag na het bericht al een e-mail met gigantisch veel blabla waaronder

Daarom wil ik u er graag van verzekeren dat Vacature Interactive alles in het werk stelt om uw persoonlijke gegevens zo goed mogelijk te beschermen tegen dergelijke praktijken. Wij zullen u nooit vragen om persoonlijke gegevens via mail door te sturen, of via eender welke andere weg dan uw persoonlijke pagina. Op die manier bent u er immers zeker van dat uw gegevens ook effectief in de beveiligde Vacaturedatabase terecht komen.

Tjah… de privacy wet zegt dat je alles in het werk moet stellen om de gegevens te beschermen. Dat de database beveiligd is, eveneens meer dan normaal. Stel je voor dat ze gewoon de db open en bloot zetten, misschien nog met een link ergens. Dat ze duidelijk stellen dat communicatie met vertrouwelijke gegevens nooit via e-mail verlopen, is daarentegen wel prima. E-mail is nu eenmaal helemaal niet geschikt voor vertrouwelijke communicatie, laat staan voor betrouwbare communicatie.

De rest van de e-mail is niet meer dan zeggen hoe goed ze wel zijn en wat er allemaal kan op hun website.

Nu, misschien moeten wij ook eens een e-mail rondsturen naar iedereen op het werk met de boodschap dat onze gegevens nog niet “verdwenen” zijn iedere keer dat dit bij een andere gelijkaardige – gelijkaardige, we zijn toch uniek en niet te vergelijken? – organisatie gebeurt.

Vandaag wat miserie gehad met het o zo fantastische en onmisbare Excel.

We hebben een toestel dat muntjes terug kan geven voor bedragen tussen € 25 en € 0.01 en dit met slechts drie soorten munten. Helemaal niet de bedoeling exact terug te geven, maar afronden met alleen € 2, € 1 en € 0,50 zou iets te grof zijn. Daarom heel snel Excel ter hand genomen om te bereken met hoeveel stukken en welke restwaarde we door de band mee te maken hebben.

In de eerste rij staat er niets anders dan titels.

In de tweede rij staan er formules met uitzondering van A1; daar staat de waarde die moet teruggegeven worden.

• B2: =INT(A2/B1)

• De terug te geven waarde gedeeld door de grootste munt en afgerond (een half munstuk wordt ook niet echt geapprecieerd).

• De terug te geven waarde min de grootste munt(en) gedeeld door de tweede grootste munt en hier natuurlijk ook afgerond.

• De terug te geven waarde min de andere twee grotere munten en opnieuw afgrond.

• De rest die niet kan worden teruggegeven met de drie gekozen munten.

• Het aantal stukken dat er in totaal wordt teruggegeven.

En nu de abberatie – of het moet aan mijn formules en denkvermogen liggen.

Als ik € 4,10 invul, dan ziet Excel voor een of andere redenen er niet de noodzaak van in dat D2 1 moet zijn. Gooi ik de INT weg, dan is het juist en toont Excel me doodleuk 1.

INT(0,10/0,10) is 1 en daarmee uit.

INT(4,10 – 2 * 2)  zou toch hetzelfde moeten zijn dan, maar nee. Die eigenzinnige mannen in Redmond beslissen om er NUL van te maken.

Dan maar een beetje meer cijfers na de comma tonen, zestien om correct te zijn. En wat blijkf: 4,10 – 2 * 2 is helemaal iets anders dan 0,01; alhoewel, het is een fijna benadering.

Waarom, O waarom?

Heen

• 6h57 Brugge
• 8h26 Antwerpen
• 10h21 Schiphol

Terug

• 14h42 Schiphol
• 16h46 Antwerpen
• 18h04 Brugge

Niet onmiddellijk ideaal als mobiel kantoor, maar toch beter dan die afstand te overbruggen op vier rubberen wielen waar je buiten het voordeel van een radio die niet te dicht bij je oren afspeelt er niets anders overblijft.

En van 11h tot 14h werd er ook nog flink gewerkt trouwens (en op zijn Hollands geluncht: broodjes met melk).

Nu nog deftige wireless overal, misschien.

En de miniaturisering zet zich rustig verder.

Daarnet de Jack PC tegen het lijf gelopen. Dit lijkt me wel een ideaal instrument te zijn voor onder andere de bibliotheek en de computers voor studenten in onder andere de Computer Room. Ze hebben toch niet echt iets meer nodig dan de basis I/O dingen (toetsenbord, muis en scherm) en kunnen gerust zonder CD/DVD. Het enige is natuurlijk dat je het ding niet op zich kan laten werken en je wel moet gebruik maken van een terminal server (MS of Citrix). Toch eens kijken wat kostprijsmatig het meest interessant is.

Vanavond in volle vaart - maar zo goed als perfect regelmentair voor iemand er iets van weet te zeggen – me van het werk naar Fien haar school gehaast om nog net op tijd te komen voor het oudercontact.

Blij dat het ze belist hadden dit vandaag te doen en niet morgen want dan zitten we weer – alvast de bedoeling als er niet plots één of andere wilde staking gaat uitbreken, het is al erg genoeg dat het een no food flight is en ze ook al staken in alle restaurants op Zaventem – bij de collega’s in Polen.

Hoe dan ook, de dochter werd gewikt, gewogen en goed bevonden en mag volgend jaar naar het derde kleuter. Het laatste jaar van de onschuld?

Mijn laatste dag trouwens dat ik de kinderen op school afgezet heb. Bij mijn terugkeer is de vakantie officieel begonnen. Niet de laatste dag dat ik nog een voet in school binnenzet eer het nieuwe jaar begint. De ouderraad organiseert traditiegetrouw een klusjesdag om de kleine karweitjes op te knappen. En dat midden in de zomer. Gelukkig wordt de zware en noeste arbeid – euheum – gecompenseert door een aardig barbecue.

De mannen van CheckPoint hebben eindelijk een werkende versie van SecuRemote gemaakt voor Vista.

We hadden ondertussen wel een vorm van workaround gemaakt, maar met een deftige en betrouwbare verbinding werken, is toch een stuk gemakkelijker.

De workaround was via Remote Desktop de PC op het werk overnemen. De sessie starten naar die PC kon echter alleen maar indien we eerst ons aanmelden op de firewall. Niet te doen hier is de mogelijk inertie van de verbinding (Als de pijp volzit op het werk, dan zit die vol. Werken met Floodgate is een optie maar dan in het nadeel van de andere gebruikers.), de afhankelijkheid van de PC op het werk (Het feit dat het een andere PC is, betekent automatisch dat het minstens een paar keer de mist ingaat, al is het maar na een verplichte MS update.), en het niet altijd beschikbaar hebben van de nodige info (Outlook wordt niet upgedate, bestanden kopiëren gaat moeilijk, etc).

Ik blij en buiten de buro heel wat productiever.

We zijn volop bezig de voorlopig laatste hand aan het leggen – of toch ervoor te zorgen dat de nodige mensen dit voor ons doen – aan de Verversdijk met het idee dat de grote massa de gebouwen in gebruik nemen in de tweede helft van juli.

Het gaat serieus spannen en dit is al een ferm eufimisme.

Op local.live.com kan je trouwens vrij goed de werf zien. Naar mijn vermoeden moet dit ongeveer het einde van de zomer 2006 zijn.

Of hoe een popup tijdens de les meer dan alleen een beetje vervelend kan zijn.

Hoe pakt een mens dit aan?

In eerste instantie is het de verantwoordelijkheid en plicht van de orginastie die de computers beschikbaar stelt al het nodige te ondermenen om ervoor te zorgen dat de computers veilig zijn en blijven. Dit betekent de facto een bescherming tegen de vieze vuile buitenwereld (een centrale firewall lijkt me nog steeds de beste oplossing, een lokale firewall kan ook wel het nodige doen maar het lokale netwerk is dan bezoedeld en de veiligheid binnen het eigen netwerk is dan ook zo sterk als zijn zwakste schakel).

In tweede instantie moet er ook op de lokale PC voldoende bescherming aanwezig zijn tegen alle rommel die een firewall niet kan tegenhouden. We denken hier aan Spyware, Adware en de klassieke virussen.

In derde instantie moet de gebruiker niet meer rechten hebben dan noodzakelijk om alle nodige acties als gebruiken te kunnen uitvoeren. Dit betekent in 99% van de gevallen dat deze niet meer moet kunnen dan bestanden op enkele specificieke locatie lezen, aanmaken en wijzigen. Daarbij natuurlijk ook een aantal vooraf gedefinieerde programma’s uitvoeren.

In vierde instantie moet de organisiatie over de nodige plannen en procedures beschikken om actie te ondernemen indien er wel iets fout gaat.

Nu zijn deze verschillende items geen evidentie, zeker niet in omgevingen waar budgetten niet zo eenvoudig worden vrijgemaakt voor dergelijke zeer technische en voor de budgetaire beslissers ver van mijn bed-shows.

Vraag in dit specifiek geval is natuurlijk wat er precies gebeurd is. Indien de bewuste docente moedwillig porno heeft getoond aan de leerlingen, lijkt het me dan ook normaal dat er hier iets ana de hand is. Indien de docente enkel belaagd werd door een onbeschermde PC en bijgevolg de ene popup na de andere kreeg en niet in staat was deze vloed te stoppen, treft zij zeker niet de volledige blaam. Natuurlijk had zij vrij snel de refleks moeten hebben om ofwel de computer uit te schakelen of gewoon het beeld aan de leerlingen hun zicht te onttrekken. De volgende stap is dan natuurlijk de verantwoordelijke binnen de organisatie hiervan op de hoogte te brengen. Het blijft, wat dan ook de oorzaak is van deze, een gedeelde verantwoordelijkheid waar de organisatie an sich een niet te verwaarlozen rol in speelt. Zij zijn verantwoordelijke voor hun materiaal en hun medewerkers en treffen dus op zijn minst even veel blaam als de docente.

(via)

We zijn er!

Een beetje lang wachten maar gelukkig stond er koffie, cake en een grote pot met Chocotofs!

Laat maar komen die afgerukte ledematen, de gebroken benen, de gapende wonden. Maar nog geen epilepsie enzo want dat is voor een volgende cursus.

Lap… het moet weer eens lukken. Het is al een tijdje gelden dat ik echt iets tijdens normale slaaptijd nog moest realiseren en net nu, 1h04, laat Telenet het afweten. Wedden dat het opgelost is tegen de tijd dat ik echt ga slapen?

Hoe dit nu verhelpen of gewoon nog maar proberen vast te stellen waar het probleem zich situeert? Een cold boot van de modem brengt geen oplossing. Een echt zwaar kabel probleem kan het ook niet zijn want ik heb nog steeds qualitatief goed signaal op de kabel.

2h02 – behold, ‘t Internet is terug, zomaar; en natuurlijk niets hiervan terug te vinden op de statuspagina van Telenet.

Dan maar proberen via de GSM op de website van Telenet te geraken en kijken of ik daar ergens een telefoonummer vind van een dienst die op dit uur mij misschien kan informeren of eventueel zelfs verder helpen. Maar ook dat lijkt niet te lukken. Zou het een algemeen Telenet Internet probleem zijn?

yepla…

De dag zit er weer op. En wat hebben we gedaan vandaag? Drie meetings, een (veel te klein) pakje administratie en nog wat papierwerk thuis.

Yihaa, en morgen weer van dadde (één meeting minder, maar de andere beloven er niet eenvoudiger op te worden). Vergadertafels moeten toch ook kunnen verslijten.

Het is al enige tijd dat we met het werk een nieuwe (toch voor de helft) campus aan het inrichten zijn. En in één van de nieuwe gebouwen wordt de volledige IT dienst en een compleet nieuwe datacenter ingericht. Nu kost het inrichten van zo een datacenter gigantisch veel geld op het vlak van stroomvoorziening (inclusief dieselgenerator), koeling, racks, etc.

Ik heb dan ook met meer dan gewone interesse naar het verslag gekeken van de door SUN al lang aangekondigde BlackBox.

(via)

Hip Hip Hoera!

Europa* is 50 jaar vandaag en dat moet gevierd worden. En zoals het ieder jaar bij mij op het werk de gewoonte is, wordt dit gevierd met een dagje verlof.

Vandaag wel even de werfvergadering van de nieuwe campus Verversdijk meegemaakt en nog het een en het ander daar gecontroleerd, maar voor de rest heb ik vrij vandaag. Tijd die zeker en vast zal gebruikt worden om thuis nog (restanten van het vorige weekend) op te ruimen en een beetje verder te werken aan de website van de tweedaagse en wat updates erop te gooien. Meer van die dagen plz.

*As we know it, niet de naam of het continent maar wel meer de entiteit die we nu als hogerliggend geheel beschouwen.

Vandaag nog eens wat extra gezien hoe we een niet meer echt gezond mens kunnen verhinderen nog minder gezond te worden (met de vraag af of na het ogenblik van de overgang van leven naar een levensloos lichaam er eigenlijk nog steeds sprake is van een mens of niet, zeker niet op te vatten als respectloos enzo).

Mijn “Water, de rest komt later” zat goed.

En ook hier weer is het duidelijk dat denken een mens in de goede richting zet maar het grote probleem is natuurlijk dat je niet al te veel tijd hebt om te denken als het moment zich voordoet.

Dankzij het werk heb ik de mogelijkheid een cursus EHBO te volgen en met twee kinderen in huis lijkt me dat niet onmiddellijk een overbodige luxe.

Er zijn een paar regeltjes die ik wel ken uit de grote volksmond (”Water, de rest komt later” om er maar eentje te noemen) maar twijfel toch wel aan de correctheid van deze en met die regeltjes alleen gaat dit niet altijd voldoende lukken.

Hoe dan ook, de cursus deze namiddag was een groot succes. Alleen maar om de fout in bepaalde denkpatronen te weerleggen, de angst om iets verkeerd te doen te supprimeren en de trage gedachtengang om te zetten in routine.

Voor de rest goed gelachen en soms de gedachten in het kwadraat van de absurditeit laten wegglijden. Wat de lector daar uiteindelijk van vond…

En verder weet ik nu zeer goed dat bij een reanimatie en mond op mond beademing, ik niet te hard mag blazen wat dat is dan ook weer niet goed.

Vandaag naar een meeting geweest waar het machtige nieuw gevormde trio zich moest voorstellen als één geheel, let wel, ik spreek in de irealis: de grote “B” familie met de twee dochters.

De booschap was bij momenten wel in orde, de verpakking daarentegen rammelde meer dan een oud versleten dak van golfplaten bij windkracht tien. Nog een beetje werk aan de winkel.

Ik ben net terug van de 2daagse vergadering – geen vergadering van twee dagen natuurlijk maar van de ‘2daagse‘. Nu nog wat verder werken aan mijn groot verslag voor een paar uur. Het zal zeker deze avond nog niet gedaan zijn maar ik hoop toch weer een mijlpaal of twee in het verslag gehaald te hebben.

Gelukkig heb ik een niet al te drukke agenda deze week en heb ik, buiten het werk aan dit verslag, nog wel een vier en een halve minuut over.

Het was direct weer vollenbak vandaag. Alleen me al door de relatief grote hoop ongelezen e-mails worstelen was meer dan een dag werk en bijgevolg ben ik nog niet helemaal waar ik zou moeten zijn.

En de verdomde wagen is nog steeds zoals onbetrouwbaar als **** (geschrapt wegens niet al correct en te cliché matig) maar ik kan gelukkig nog altijd mijn schoonvader zijn wagen gebruiken om mijn noodzakelijke verplaatsingen te doen. Nu zou dit ook mogelijk moeten zijn met het openbaar vervoer, maar het tijdsverlies is enorm in mijn geval (nu doe ik er ongeveer twintig minuten over van thuis naar het werk terwijl dit met de trein/bus/te voet dit minstens een uur zou zijn) en de inflexibiliteit nog een stuk groter. Vorig jaar, een groot stuk voor de zomer, heb ik ooit eens gezegd het traject met de fiets af te leggen maar dat heb ik nog niet gedaan. Misschien dat ik het deze zomer wel nog eens probeer. Ik moet toch dringend iets aan mijn conditie doen.