En dan de internationale, Angelsaksische, versie van de 1 april grap.
Google heeft er eentje gelanceerd en het zou me ten zeerste verwonderen dat iemand die in staat is de info te vinden, werkelijk dit ook maar enigszins zou geloven.
Klassieke dag vandaag en er zullen er zich weer velen aan laten vangen. De grapjes zijn niet altijd even fijn, laat staan grappig.
Wel leuk, maar dan strikt persoonlijk natuurlijk, is dat Fien ook al de weet hoe ze een grapje moet uithalen, al dan niet altijd even subtiel.
Vanmorgen thuis, roept Fien : “Mama, kan je eens komen! Vlug! Mijn poep is vuil en ik krijg hem niet proper.” Zoals een goede moeder het betaamt, laat ze goed als alles direct vallen en snelt ze naar boven, maar daar geen Fien te zien. Ze had zich verstopt in haar kamer en kwam al huppelend naar buiten, smalend “Gefopt!” roepend.
En dan deze namiddag, bij Inge haar ouders. Een roep vanuit de keuken: “Oma, wat is dat dat uit de frigo loopt?” Ook hier kon oma niet snel genoeg in de keuken zijn om daar een stevig in het vuistje lachende Fien te vinden.
Privacy op het Internet is niet echt iets wat een de facto gegeven is. Nu heb ik het volgende zelf niet gevonden – ook al zou ik er de tijd voor hebben… – maar mits 4 klikjes kan je toch het een en het ander te weten komen over de fysieke eigenschappen van de eigenaar van het volgende item op eBay. De man is klein geschappen en misschien – wagen als verlengstuk in acht nemende – kunnen we die vergelijking doortrekken. Wat moet je doen:
Het is vrijdagavond en een mens gaat dan wel eens een (“een” niet met de bedoeling om een specifieke kwantiteit uit te drukken maar eerder het getalloze) pint drinken.
Nu zijn de meeste urinoirs niet de beste toonbeelden van hygiëne en daar proberen ze al een tijdje iets aan te doen. Tot voor kort was er iets wat met de vlieg pleegde te noemen zodat de man – en het gaat hoofdzakelijk over de mannelijke toiletbezoeker, alhoewel er ook al een aantal vrouwen daar plastuit-gewijs gesignaleerd werden – die de mikkwaliteiten van de man wisten te bevorderen. Nu hebben ze vorige zomer, met alle voetbalgekte, blijkbaar een iets creatievere en interactieve manier gevonden wat het straalplassen tot een hoger niveau brengt.
Meer op WFMU’s Beware of the Blog: Worlde Cup: The Extra ‘E’ is for Extra …
http://edge.i-hacked.com/how-to-break-windows-notepad-2
maar ook
U allen waarschijnlijk bekend.
Vanavond iets later thuisgekomen dan verwacht – dank u onvoorzichte chauffeurs in Wetteren die ervoor gezorgd hebben dat we van Ternat al aan het aanschuiven waren – waardoor Fien en Tijs al lang slapen waren.
De koffers zijn al gepakt, de handbagage – barstensvol met reserve batterijen wegens het ontbreken van 220V op 10000m – staat klaar. Nu nog vlug mijn schedel laten scheren – tot op een paar mm na natuurlijk – en we zijn er helemaal klaar voor.
Japan, here I come!
Hoe is het nu mogelijk.
Bij het zappen deze namiddag vanuit mijn horizontale positie in de zetel terechtgekomen op ̩̩n op de herhaling van niets minder dan De Drie Wijzen. Met daarin een piepjonge Kurt Van Eeghem, een goed volle Рpre-operatief dus Рmet golvend kapsel Magriet Hermans, een gewone Martin De Jonghe en een eigenlijk nog niet veel veranderde Jacques Vermeire.
Het was duidelijk nog in het begin want de grapjes onderling waren niet op het randje en de verhalen niet aangebrand.
Wel best leuk om nog eens te zien en het zou volgens mij nog altijd succes hebben als de formulie vandaag nog gebruikt zou worden, mits een beetje oppoetsen natuurlijk.
En bij de aftiteling – we spreken eind jaren 80, begin 90 – de vermelding dat de aftiteling gemaakt werd door Inge op een Apple Computer. Wat verder op de aftiteling stond ook nog dat Erik Maeckelberg bezig was met de software. Die naamt doet wel ergens een belletje rinkelen, maar ik kan er onmiddellijk iets aan relateren.
Wat doet een mens op een lome dag als deze… er eens flink een lap op geven zekers.
…bijna zo ver zijn dat we hem terugzien? Wel een beetje afwijkende outfit en nog even wachten op de ruiters met hun paard.
Zonet gelezen in De Standaard.
De meest afgrijselijke geluiden ter wereld
rr
Sommige mensen krimpen ineen wanneer ze nagels horen krassen op een schoolbord, anderen krijgen kippenvel bij het geluid van een tandartsenboor. Iedereen heeft wel een geluid waarbij het haar op de armen recht gaat staan, maar wat is nu het meest vreselijke geluid ter wereld? Het antwoord is: overgeven. Op de tweede plaats volgt een fluitende microfoon en een huilende baby strandt op een derde plaats. Andere toppers zijn allerlei piepende geluiden (zoals een aankomende trein), vioolmuziek en jankende katten. Dat blijkt uit een enquête van van Trevor Cox, een professor aan de Universiteit van Salford. Hij schotelde 34 geluiden voor op de website www.sound101.org. 1,1 miljoen mensen brachten wereldwijd hun stem uit.
De meest vreselijke geluiden:
- Overgeven
- Fluitende microfoon
- Huilende baby
- Knarsende of piepende geluiden (zoals een aankomende trein)
- Piepende wipplank
- Vioolmuziek
- Winderigheid
- Discussies in soapseries
- Zoemen van elektrische apparatuur
- Tasmaanse duivel
- Jankende kat
- Hoesten
- Gsm ringtones
- Knarsende deur
- Blaffende hond
- Snuffen
- Vingernagels over een bord
- Knarsend piepschuim
- Boor bij de tandsarts
Ze zijn er weer en ik ben blijkbaar niet de enige die me er aan ergert. Nu ja, ergeren is het niet echt maar toch allesbehalve aangenaam, orgineel, grappig – tenzij het niet grappig bedoeld is natuurlijk.
En wat lees ik deze morgen? Er zijn een paar mensen een petitie en annex website gestart om die misbouwde, goedkope en gewoon lelijke dingen niet meer te zien te krijgen.
De website zelf (http://wegmetdegevelkerstman.be/) – vooral het filmpje – is niet direct wat ik zou verwachten van een “websitebouwersbureaumetannexgeluidsproductiecapaciteiten” maar het initiatief kan alleen maar aangemoedigd worden.
Kijk, Willy’s en Marjetten vind ik soms echt wel leuk maar even vaak gewoon niets en een ander derde niet slecht maar niet af genoeg.
Het onderstaand is zo een fragment die wreed goed is, met uitzondering van de laatste twee minuten. Die twee waren er wel teveel aan.
En wat er goed aan is, is de grote herkenbaarheid in de familie en kenissen. Tuurlijk de teksten en het hoog tempo van de nummertjes en aan wie het opgedragen werd.
Een tijdje gelden deze mail ontvangen.
Voor al diegenen die de 30 gepasseerd zijn en voor die voorbij de 40 en 50 uiteraard ook.
Heb jij ook A.A.A.D.D. ?
Er is eindelijk een diagnose voor ons probleem.
Het heet A.A.A.D.D. Ofwel: Age Activated Attention Deficit Disorder
Dit zijn de symptomen:Je beslist om de auto te wassen, je vertrekt richting auto en ziet de post op tafel liggen.
OK, je gaat de auto wassen, maar eerst toch even de post doorbladeren.
Je legt je autosleutels op je bureau, filtert de reclamefoldertjes uit de hoop post en ziet dat de vuilnisbak vol zit. Dus leg je de rest van de post, waaronder enkele rekeningen, op je bureau en zet de vuilnisbak buiten.Of nee, toch eerst nog vlug de rekeningen betalen.
Waar liggen die overschrijvingsformulieren alweer?
Oeps, je heeft er nog maar 1. Je heeft nog reserveformulieren in de kast boven.
Ah.., daar staat je cola nog.
Eerst die extra overschrijvingskaarten zoeken.
Maar wel eerst die cola wat verder van de computer zetten want straks
Sla je hem nog omver en dan mors je op je toetsenbord.
Weet je wat, je zet hem gewoon in de koelkast, dan blijft hij fris.
Je gaat naar de keuken en bemerkt dat je plantjes er nogal droog bij
Staan, die hebben dringend water nodig!
Je zet de cola op het aanrecht en hola, daar ligt je zonnebril!
Die zocht je al de hele morgen.
Je legt die eerst maar even weg voor je het weer vergeet.
Je vult het gietertje met water en vertrekt naar de bloempotten.
 Aaaargh!
Iemand heeft de afstandsbediening van de TV in de keuken laten liggen!
Als we vanavond TV willen kijken, zullen we er nooit aan denken om in de
Keuken te kijken, dus leg je de afstandsbediening beter direct in de
Woonkamer.
Je giet wat water in de bloempotten en morst op de vloer, gooit de
Afstandsbediening op een kussen in de stoel en je gaat terug naar de hal.
Waar was je nu ook al weer mee bezig?
Aan het einde van de dag:
De auto is niet gewassen, de rekeningen zijn niet betaald, de cola staat
Op het aanrecht, de bloemen kregen te weinig water, je heeft nog steeds
1 overschrijvingsformulier en je vindt je autosleutels niet meer…
Je probeert te ontdekken hoe het komt dat er vandaag niets is gebeurd.
Daar begrijp je echt niets van, je was de hele dag druk bezig!!!Je bent je ervan bewust dat je een ernstig probleem heeft en moet dringend professionele hulp vinden, maar eerst even je e-mail checken.
En dan zie je dit bericht, je slaakt een zucht van herkenning. Het heeft dus een naam!
Verstuur dit berichtje naar iedereen die je kent, ik weet niet meer naar wie ik het al verstuurd heb.
Stuur het alsjeblieft niet terug naar mij want je krijgt het waarschijnlijk nog eens doorgestuurd.
Herkenbaar?
Het is al een eindje geleden maar vandaag toch nog eens gekeken naar wat tegelijktijd afschuwelijk en fantastisch is: Little Brittain (op VPRO op dit eigenste moment).
Fijne humor, prachtige verfijnde mensen, grote geesten en propere, gelekte bijna zo uit een catalogus gehaalde woonkamers.
Het moet niet altijd zeuren en zagen zijn.
Een mens kan al eens ferm lachen en zij die kinderen hebben zullen het wel weten.
Probeer maar eens onderstaande te bekijken zonder zelf ook maar een glimlach op je gezicht te laten zien.
NB: Alle gelijkenissen met bestaande situaties of personen is louter toevallig en niet gewild. Dieren noch kinderen werden verwond, getergd of onheus behandeld in het kader van deze film.
Het moet niet altijd pure onderbroeken humor zijn, maar een stevige portie slapstick is altijd meegenomen.
Zo lees ik vandaag hier het volgende verhaal dat perfect kan komen uit een rampzalig slecht scenario van een hedendaags whodunit of een aflevering van The Persuaders of zoiets.
Gevangene stuurt zichzelf op per postpakket
WENEN – Een vindingrijke gedetineerde in Oostenrijk liet zichzelf inpakken met onderdelen voor straatlampen om zo per vrachtwagen de gevangenis te ontvluchten. Dat meldt de krant Kronen.
De 36-jarige Bosniër zat een straf uit van zeven jaar voor inbraak. Hij zou vrijkomen in 2012.
De man had in de gevangenis een job als arbeider in een werkplaats waar onderdelen voor straatlampen worden gemaakt. Op een dag liet hij zich samen met een aantal afgewerkte onderdelen inpakken en werd zo op een vrachtwagen geladen. Sindsdien is hij spoorloos.
De Oostenrijkse politie is nog steeds op zoek naar de gevangene..jav
Om een beetje in het onderwerp van onze Tijs te blijven.
Ik lees net de online versie van De Standaard, waarvan ik dagelijks de abstracten toegestuurd krijg per e-mail.
Die mail lees ik dan via GMail en die heeft soms al eens problemen met iets afwijkende tekens. Zo zag ik volgende titel die de sliding in beeld duidelijk verantwoord en verklaart. Dat de lijnrechters en de stewards voortaan hun honden thuislaten!
Trouwens, met accent wordt het Kakà en eigenlijk niet veel beter moet ik eerlijk bekennen.
Zonet in De Laatste Show de immer charmante en nog steeds vol leven Henri Salvador gezien.
Die man is op één jaar van de negentig en hij heeft verdikke meer levenslust dan het merendeel van de mensen hier die nog maar net of net niet de pensioensgerechtige leeftijd bereikt hebben.
Ik herinner me nog als de dag van gisteren – en het is niet gisteren maar toch al een stevige 24 jaar geleden – de eerste keer dat ik de man hoorde euhm… tjah… zingen. Ik was op visite voor een grote week bij vrienden en daar hadden ze de singel – voor de iets jongeren: een ronde schijf in zwarte kunststof met één spiraalvormige groef en een contacttechnologie langs beide zijden met telkens op één kant één nummer; diamter was 7 inch en de omwentelingssnelheid was optimaal 45 keer per minuut – met het fantastische en nog steeds niet echt gedateerde “Zorro est arrivé” en waar kan een mens beter kijken om dit terug te vinden in volle glorie dan…
En wat hoor ik hem tijdens het interview zeggen “grâce à bibi” (wat wordt vertaald als “dankzij deze jongen”). Wel grappig aangezien mijn eega altijd het woord “bibi” in de mond neemt en op één of andere manier ervan overtuigd is dat dit een vrij lokale uitdrukking is.
Vanavond de eerste Willy’s en Marjetten gezien en ik moet eerlijk bekennen, het smaakt me wel.
Best gelachen met het kaderen (waar met gaat langs vlaamse wegen), het fantastische DJ taaltje, de korte persiflages op o.a. Dancing on Ice en Lost.
En dan het protest aan school en de vuile sossen die verloren hadden dankzij de mogelijke stukjes paprika en vooral aankondiging die iedere keer erger werd.
Wat ik wel een beetje te belegen vond was de joke van de terugkeer van de aliens. Iets minder vond ik ook op zoek naar de papa die stonk naar bier.
En een fijntje op het einde: de aftitteling met alleen maar Willy’s en Marjetten.
OK, het is er soms net iets te veel over en ik weet niet of het even fris zal blijven die tien (of zijn het er dertien) afleveringen.
Een tijdje gelden nog eens naar het hilarische Airplane gekeken (na deze te hebben gekocht in de Colruyt voor twee keer niets).
Een van de hilarische momenten is de discussie over het omroepsysteem tussen de man en vrouw.
Daarnet op de trein werd even de vrouwelijke omroepster/conducteur ook gecorrigeerd door de mannelijke, waarna er zich zowaar een halve discussie voordeed.
Werd ik toch even wakker van.
In de meeste gevallen komt er nog een vorm van respect, erkentelijkheid en dankbaarheid terug. Dit is de meeste gevallen ruimschoots voldoende. Er zijn zelfs mensen die er absoluut op staan iets in de vorm van een kleine vergoeding, meestal in natura, terug te bezorgen. Maar er zijn ook anderen, en dat zijn dan ook meestal diegenen die dan verwonderd zijn over het feit dat een compleet omzeep geholpen PC niet met een drie drukken op de knop opnieuw kunnen herleid worden tot een perfect werkende eigentijdse doos met alles erop en eraan en misschien ook, als het nog even kan, automatisch alle formulieren op het Internet invult, alle e-mails al beantwoord, het grote spamprobleen oplost en de kwaliteiten van een home cinema haalt uit die twee speakers vanop de rommelmarkt.
Gefrustreerd? Ikke?
Al veel van gehoord maar vanavond echt voor de eerste keer gezien, en jawel, niet slecht die Bend It Like Beckham.
En weet je wat eigenljk echt het beste was? Al die euhm, westerse muziekjes die in doorslagversie Indisch geworden zijn; over pop, rock, jazz, disco en zelfs soul.
Fun!
En natuurlijk ook Keira Knightley niet te vergeten natuurlijk!
Vannacht hebben ze het in Dendermonde echt wel te bont gemaakt: achtentwintig gedetineerden zijn niet langer gedetineerd.
OK, er zijn er al op dit ogenblik zeven gevat. Misschien waren ze zich nog aan het verschuilen in het maisveld vlakbij de veel te oude en compleet verouderde gevangenis. Maar, toen die gevangenis nog modern en eigentijds was, waren er dan ook zo veel ontsnappingen per nacht?
Nu, blijkbaar heeft een gevangene het recht om te ontsnappen. En de poging an sich – geslaagd of niet – is niet strafbaar. Dit wist men mij deze middag op de radio te vertellen. Het enige wat strafbaar zou zijn is dat ze geweld of schade veroorzaken tijdens de ontsnapping. En natuurlijk ook indien ze tijdens het ontsnapt zijn strafbare feiten plegen, maar daar kan zelfs over gediscusieer worden in het kader van de oorzaak van het plegen van het strafbaar feit.
Broewhaahaaa… Fantastisch land ons land.