En morgen is een nieuwe dag.

En nu maar wachten op meer nieuws sinds het laatste uur.

Niet te doen! Waarschijnlijk zal straks het beeld nog even verkleinen en we links of rechts of boven of onder (“of” kan ook “en” worden) zien we allerhande boodschappen verschijnen.

Maar jah, noem het plichtsbewust, noem het geen afstand kunnen nemen, noem het whatever maar volgende week dinsdag is het werfvergadering (zie hier) maar het verlof van de dinsdag is ondertussen al verschoven naar de donderdag.

Gelukkig op het thuisfront geen al te zware miserie. Mijn teerbeminde zal ook haar congé even onderbreken om haar bureau te verhuizen naar een ander lokaal.

Hey, we zijn precies de familie verhuizers (werkgewijs dan toch).

Bij Toutatis – zoland de hemel/plafond maar niet op ons valt*.

*ter interpreteren naar godsvrucht en vermogen

Ieder jaar is er tijdens de zomer een klusjesdag waarbij een aantal leerkrachten en ouders de handen uit de mouwen steken – met dit weer zal het meestal wel zo goed als mouwloos zijn, maar ik kan me toch niet van de gedachte ontdoen dat de handen in 99,99% van de gevallen altijd uit de mouwen zitten, tenzij een mens zijn kleren echt overdreven op de groei koopt – om wat kleine klusjes in ‘t Zandschooltje op te knappen. NIet dat ik zelf de meest handige Harry ben van het heelal – enkel een oen die mij gaat tegenspreken – maar er worden voldoende klusjes gepresenteerd zodat ik mij zelfs een hele dag al dan niet in stilte kan bezig houden.

Ik denk dat ik me dit jaar eens zal laten gaan met luidspreker kabels, lampen en natuurlijk links en rechts een computer op zijn plaats zetten.

En Fien en Tijs werken allen… euhm… mee.

Een op drie bakkers verkoopt brood uit diepvries

BRUSSEL – Zevenendertig procent of meer dan een derde van de Belgische bakkers verkoopt brood en gebak dat uit de diepvries komt.

Dat blijkt uit een onderzoek van het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO), zo meldt Vers l’Avenir.
De door het OIVO ondervraagde bakkers rechtvaardigen dit gegeven door te stellen dat tijdsgebrek hen tot het aanbieden van diepvriesproducten dwingt.
Ook de vele eisen van de klanten, die een zeer uitgebreid assortiment brood en gebak in de winkelrekken verwachten, zijn een verklaring voor de trend.

(Bron: De Standaard 28 juli 2007)

En wat met de mensen die regelmatig meer dan één brood kopen om er enkele in de diepvries te verdoemen en boterhamgewijs deze opnieuw tevoorschijn laten komen? Ik ga nog steeds van de veronderstelling uit dat ingevroren etenswaren niet zonder risico opnieuw mogen ingevroren worden.

Er is wel één bakker die ik ken die dit ook doet, maar die dan wel de eerlijkheid heeft om het iedere keer te zeggen dat het uit de diepvries kwam. En eerlijk gezegd, het is ook één van de beste bakkers die ik ken. Misschien dat ik het daardoor op één of andere manier tollereer.

* “op” is op en niet “in” wegens te lezen op de site en niet in de papieren versie.

Niet dat ik nu zoveel bezig ben de grootste staatsgeheimen en dergelijke, maar ik mag toch wel veronderstellen dat de communicatie relatief veilig blijft tussen de twee partijen.

Er zijn natuurlijk gaten in het systeen; denken we alleen nog maar aan de mensen die de verschillende systemen (in casu mailservers) beheren en die op een of andere manier de facto toegang kunnen verschaffen tot de gegevens op het systeem.

Maar dat er zomaar communicatie kan afgeluisterd worden door een man in the middle, bwah. Een geluk dat die man niet (nog niet?) in staat is de inhoud aan te passen.

En wat mijn BlackBerry Pearl betreft, een vrij zalig toestel met hier en daar toch een ongemak.

De zaligheid zit echt in de basis: altijd e-mail, agenda en contacten bij de hand en het deze altijd kunnen aanpassen zowel op de Pearl als automatisch in Exchange/Outlook. Verder ook GMail erop geïnstalleerd. In het kader van de confidentialiteit van een e-mail weet ik maar al te goed dat dit daar zeker niet een de facto gegeven is.

De onzaligheid is echter het feit dat bij het opnemen, het vaak een seconde of twee duurt eer de andere kant mij hoort. Af en toe ook last met het toetsenbord dat automatisch en onomkeerbaar wijzigd in standaard SMS/T9/SureType. Moet ik dan iedere keer weer een paar seconden op */SYM gaan duwen.

(via)

En terwijl we dan toch bezig zijn. Op B3TA hebben ze een wekelijkse competitie en blijkt dit net nu rond creationisme te gaan. Eentje die er bijzonder goed uitkwam:

Het zijn toch dingen!

en voor de madammen zonder haar

en voor de heren hetzelfde enzo

(via)

1. De eigenaar van de mogelijke keten is een priester. Tot daar nog toe.
2. De vacature is enkel open voor vrouwen en ze moeten nog aan bepaalde schoonheidseisen.

Nu is zoiets in dit eenvoudige maar vrij sterk gereglementeerde Belgenland niet onmiddellijk mogelijk. Maar verder is het gewoon ook ronduit onverenigbaar met de morele gedachtengang van een priester.

Nu is zoiets wel vrij typisch aan het worden voor dit land: nog oerkatholiek langs de ene kant maar compleet aan het ontsporen langs de andere kant. Normaal is er ergens nog een duidelijke scheiding tussen de twee, maar dit is daarentegen wel met een beetje overlap.

Ik herinner me trouwens nog, een kleine tien jaar gelden bij mijn eerste bezoek aan het land, dat ik onderweg een kerk in opbouw tegenkwam, wat op zich al vrij uitzonderlijk is, maar dat er naast de would be kerk een gigantische reclame stond, een stevige 10 m2, met de cover van de Hustler. De reclame alleen is al vrij onmogelijk bij ons, laat staan op een dergelijke locatie.

Poolse priester zoekt sexy serveuses

Priester Henryk Jankowski opent binnenkort een keten van koffiebars voor het goede doel en zoekt sexy serveuses. De priester is een bekend zakenman, maar dit initiatief wordt niet door iedereen gesmaakt.

‘Lelijke vrouwen hoeven niet te solliciteren, ik wil alleen knappe vrouwen in mijn bars’, zegt Jankowski.
Zijn bedrijfje bracht al parfums en wijnen op de Poolse markt en ook de opbrengst van die activiteiten gingen naar goede doelen. Zijn selectiecriteria voor het personeel van de koffiebars stuiten velen tegen de borst. Een priester zou niet mogen discrimineren. Toch houdt hij voet bij stuk. ‘Ik wil alleen knappe vrouwen, lelijke maken geen kans.’

bron: De Standaard

Langs de andere kant een lexion met eurojargon

Laat ons hopen dat je beide niet nodig hebt om er iets van te begrijpen.

Nu is er toch al één filmpje dat perfect iedereen aanspreekt:

Een trechte vraag in het artikel is natuurlijk of die bewuste vrachtwagens die het vet zullen ophalen, ook op het vet zelf zullen rijden.

Een andere motivatie kan natuurlijk diezelfde zijn als de popcorn in de Kinepolis: de zoete geur van popcorn is er niet omdat er popcorn gemaakt wordt an sich maar wel omdat ze alle moeite van de wereld doen om die doorheen het gebouw diezelfde, of misschien zelf een extra geaccentueerde, lucht te verspreiden zodat ze zelf aan popcorn zullen denken.en bijgevolg ook er een paar emmers van consumeren.

Stel je voor, die ongeloofelijke geur van frieten en hamburgers op de weg. Straks starten ze nog een keten langs de E40.

McDonald’s to power delivery lorries with recycled chip oil

By Jenny Wiggins in London

The oils that sizzle McDonald’s chips and chicken nuggets will soon also stoke its lorries, as the fast food chain starts converting its cooking oil into biodiesel. McDonald’s plans to run its 155 UK delivery lorries on biodiesel made entirely from cooking oil collected from its restaurants by the end of the year. The fast-food group, which to date has been running trucks on 95 per cent diesel and 5 per cent biodiesel, will initially use a blend of 85 per cent biodiesel and 15 per cent rapeseed oil.

The move is further evidence of the importance the group is attaching to overhauling its environmental image. A year ago, after a sustained campaign by Greenpeace, McDonald’s agreed to stop using soya from newly deforested land in the Amazon rainforest in Brazil. This year, it started selling coffee certified by the Rainforest Alliance in its UK restaurants, a move that it says boosted sales by 10 per cent.

The group had previously been lambasted on issues including its treatment of animals and its use of environmentally harmful refrigerants. Matthew Howe, manager of McDonald’s UK supply chain, said the cost of using biodiesel was expected to be the same as the restaurant group’s diesel costs in the long term. “In the short term, we think it will cost a little bit more,” he said, adding this extra cost could amount to “a couple of pennies a litre”. The company expects to convert an annual 6m litres of oil, comparable to the 6.1m litres of diesel used in its lorries last year.

It will collect oil from 900 of its 1,200 UK outlets each week, take it to a separation tank in East Anglia, where food particleswill be removed, and then on toa biodiesel conversion plant in Milton Keynes. McDonald’s could not say whether the vehicles involved in moving the oil around would be fuelled by biodiesel themselves, but it said the net effect of the scheme would be a 78 per cent reduction in its emissions. Francesca DeBiase, McDonald’s chief supply chain officer, said the group’s European operation was an “early warning system” for the US. “It leads the way in the sustainability discussion for McDonald’s.”

Published: July 2 2007 03:00 | Last updated: July 2 2007 03:00
Bron: Financial Times 2/7/2007

Het ’spel’ is gemaakt.

Aangezien de donder en de bijbehorende huilende kinderen me niet toelieten volop van de slaap te genieten (dit gebeurde rond middernacht), ben ik maar naar beneden getrokken en nog eens naar de zoveelste herhaling van om het even wat gekeken met de notebook op mijn schoot.

Misschien, zonder al te veel hoop en zeker niet met de bedoeling mij er helemaal in te gooien, eens kijken wat er precies mis is en dit eventueel weer rechttrekken.

• De volledige database exporteren naar een locale database in UTF-8.
• Alle velden die zo goed als altijd dezelfde waarde hebben herschrijven met wat het zou moeten zijn (e.g. post_status is ofwel “draft” ofwel “publish”, comment_status is “open”, etc).
• Items die als bijlage dienen (afbeeldingen die een thumbnail hebben in de eigenlijke post) allemaal gedownload, één voor één bekeken en dan terug, na controle van de naam, terug op zijn juiste plaatst gezet, hetzij met FTP, hetzij met BlogJet.

En voila, alles staat er weer zoals het was.

Alle items die er niet stonden, heb ik manueel in ‘draft’ gezet en ga ik nu één voor één publishen zodat ik netjes kan volgen of alles wel goed loopt.

Er moet toch iets vreemd geweest zijn met het tekenset of met een upload via Live Writer of BlogJet want bepaalde items die zeker geen draft meer konden zijn (e.g. startup) stonden wel nog in draft.

En ik heb dan ook maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn template wat te wijzigen. OK, het is serieus zwarter en kaler geworden, maar ik ben nog aan het werk aan een betere dan deze. Vraag me niet wanneer maar dat hij komt, is een feit. (fluid width, widget ready, 3 columns).

Het mailtje was vrij doorzichtig want veel te wervend en wat vooral het meest in het oog sprong was het vreemde e-mail adres natuurlijk (info@vacancy-6761130022.cccentre.hk).

Nu was de mail, in tegenstelling tot de meeste van die ‘wervende’ e-mails wel doordacht geschreven en vol mogelijke waarheden. Dat wakkerde wel een beetje mijn interesse zodat ik eens ging piepen naar de zogenaamde bedrijfswebsite. En wat ik daar zag, heeft me toch wel een beetje verbaasd. De website was een stuk professioneler dan echte bedrijfswebsites. Iemand die niet al te veel kan/wil/zou nadenken, loopt op die manier er vrij gemakkelijk in.

Ik heb voor de aardigheid de volledige website lokaal gekopieerd en eens doorlopen.

Kijk maar eens welke informatie er gevraagd wordt als je zogezegd vanuit België je zou aanmelden, wreed fishy.

En weet je wat, de info die ze geven voor IBAN en BIC is vrij goed. Zo goed dat ik denk die gewoon te houden ingeval ik die nog eens nodig heb.

Ik ga binnen een paar dagen eens kijken of de site nog life is.

Dit wordt/is nog een grote plaag dat spam en virussen als we niet goed opletten.

Hoe pakt een mens dit aan?

In eerste instantie is het de verantwoordelijkheid en plicht van de orginastie die de computers beschikbaar stelt al het nodige te ondermenen om ervoor te zorgen dat de computers veilig zijn en blijven. Dit betekent de facto een bescherming tegen de vieze vuile buitenwereld (een centrale firewall lijkt me nog steeds de beste oplossing, een lokale firewall kan ook wel het nodige doen maar het lokale netwerk is dan bezoedeld en de veiligheid binnen het eigen netwerk is dan ook zo sterk als zijn zwakste schakel).

In tweede instantie moet er ook op de lokale PC voldoende bescherming aanwezig zijn tegen alle rommel die een firewall niet kan tegenhouden. We denken hier aan Spyware, Adware en de klassieke virussen.

In derde instantie moet de gebruiker niet meer rechten hebben dan noodzakelijk om alle nodige acties als gebruiken te kunnen uitvoeren. Dit betekent in 99% van de gevallen dat deze niet meer moet kunnen dan bestanden op enkele specificieke locatie lezen, aanmaken en wijzigen. Daarbij natuurlijk ook een aantal vooraf gedefinieerde programma’s uitvoeren.

In vierde instantie moet de organisiatie over de nodige plannen en procedures beschikken om actie te ondernemen indien er wel iets fout gaat.

Nu zijn deze verschillende items geen evidentie, zeker niet in omgevingen waar budgetten niet zo eenvoudig worden vrijgemaakt voor dergelijke zeer technische en voor de budgetaire beslissers ver van mijn bed-shows.

Vraag in dit specifiek geval is natuurlijk wat er precies gebeurd is. Indien de bewuste docente moedwillig porno heeft getoond aan de leerlingen, lijkt het me dan ook normaal dat er hier iets ana de hand is. Indien de docente enkel belaagd werd door een onbeschermde PC en bijgevolg de ene popup na de andere kreeg en niet in staat was deze vloed te stoppen, treft zij zeker niet de volledige blaam. Natuurlijk had zij vrij snel de refleks moeten hebben om ofwel de computer uit te schakelen of gewoon het beeld aan de leerlingen hun zicht te onttrekken. De volgende stap is dan natuurlijk de verantwoordelijke binnen de organisatie hiervan op de hoogte te brengen. Het blijft, wat dan ook de oorzaak is van deze, een gedeelde verantwoordelijkheid waar de organisatie an sich een niet te verwaarlozen rol in speelt. Zij zijn verantwoordelijke voor hun materiaal en hun medewerkers en treffen dus op zijn minst even veel blaam als de docente.

(via)

Vanmiddag zijn we lekker gaan eten en een paar tafels verder – in openlucht – zat er nog wat volk te genieten in eerste instantie van hun aperitief. Het gesprek verliep in bijna fluistervolume zodat we met moeite het onderschijd konden maken tussen een zuchtje wind en hun trillende stembanden.

Maar van zodra de hoofdschotel en natuurlijk de bijbehorende glazen wijn diezelfde stembanden op een haar na gepasseerd waren, was het moeilijk om de ondertussen iets steviger wind en het bijbehorend ritselen van de bladeren nog te horen. En de inhoud van de gesprekken – die ik niet zomaar hier te grabbel zal gooien – kan in deze pre-electorale tijden beter niet veel verder dobberen dan de tafel zelf.

Ik heb eindelijk een beetje tijd gevonden om wat verder te kijken en blijkbaar is het niet alleen de database die verkeer gaat.

Daarom maar een volledige backup genomen van de database (offline via de MySQL Administrator) en lokaal eens geïnstalleerd. Dat lijkt op het eerste moment wel te lukken, maar af en toe flipt heel het systeem een keer stevig.

Eerste werk is de versie van WordPress online update naar 2.2; misschien worden de inconsistenties – wat dat is toch wat ik vermoed dat er fout is – automatisch gecorrigeerd, maar ik zal er maar niet te veel op rekenen.

Een tweede werk is, na de upgrade, een ander theme selecteren want voor een of andere redenen is er iets mis met Naked Gemini. Dan maar kiezen voor het out of the box Modern. Niet onmiddellijk iets waar ik echt helemaal warm van wordt, maar het is licht, snel niet zo slecht. Ik was toch van plan een dezer een andere theme te kiezen/maken. Nu een beetje geforceerd. Binnenkort nog een paar aanpassingen, maar eerst de inhoud weer online krijgen.

Misschien dat ik deze week nog wat extra tijd vind hiervoor, maar ik vrees dat het zal moeten wachten tot volgend weekend.

Niet onmiddellijk iets wat ik vrees maar toch absoluut de noodzaak om het geheel nog eens te doorlezen en een paar basishandelingen nog eens te herhalen.

Op het einde van de handleidingen annex syllabi zitten er een twintigtal cases die je kan gebruiken om je kennis te toetsen. Samen met mijn lieftallige heb ik ze allemaal eens overlopen en er zijn toch heel wat absurditeiten. Maar het is gelukkig wel goed om een bepaald stramien (de vier Vs, de acht basisregels, etc) erin te stampen.

En eenmaal de verschillende verbanden gelegd heb ik, maar dan puur op aanvraag, nog eens geoefend op Fien.

Tralala!

Hip Hip Hoera!

Het duurt langer iets langer dan een gewoon weekend dan normaal (Mg het iets meer zijn? Zo een 50%).

Tierelierelier!

De man is er echt van overtuigd dat de Amerikanen, die macho’s, L&H aan de kant gezet hebben omdat ze Dictaphone overgenomen hebben. Yeah right… Niemand die beweert dat dit er niets mee te maken heeft, maar dit als enige en onomstreden reden naar voor brengen, lijkt met toch een vrij groot bewijs van verlies van alle redelijkheid en contact met realiteit.

Ik ben in alle eerlijkheid niet de allergrootste voetbalfan maar een match bekijken met de nodige begeleiding ervoor, tijdens en erna kan mij best wel boeien.

Nu met ik zeggen dat de eerste helft mij voor de helft kon boeien. Bassegio gezien, voor de eerste keer in mijn leven, en blijkbaar zijn die witte schoenen echt zijn handelsmerk. Maar zelfs ik zie dat er iets niet helemaal pluis is met zijn positie binnen de ploeg. Het eerste kwartier was het een zaligheid om de Club supporters bezig te horen, maar ze werden bijzonder snel stil waarna die van Gent voor de rest van de match de fakkel overgenomen hebben.

En dan het aantal vlaggetjes en prularia ter ondersteuning van één of beider ploegen. Niet te schatten wat een afval.

En het ergste wat ons kon overkomen was net, en het was echt nog niet zo laat, aankomen aan het mobiele frietkot 10 seconden na de sluiting en op geen enkele manier waren ze nog te overtuigen hun nog warm genoeg vet te laten verder renderen. Bummer!

Het enige probleem van het optreden is dat de spanning ongeveer drie keer zo lang duurde als het reclamefilmpje en het spitse er vrij snel af was.

Nu hadden ze het wel goed gevonden om in het laatste kwartier toch nog een paar nieuwe elementen en de beste ritmes boven te halen zodat we toch nog met een relatief goed gevoel de zaal hebben verlaten. Het was toch de moeite om het een keer te zien maar een tweede keer laat ik deze keer kelk aan mij passeren.

En daarna, heel eventjes toch, genoten van het nachtleven van Oostende in de bewuste Lange Straat (je weet wel, die van de sigaret en de moord enzo) en nog nooit zoveel patrouilles op zo een korte tijd zien passeren. Als er geen wagen of mannen te voet begeleid door honden passeerde om de vijf minuten, dan was de frequentie nog hoger. Blauw op straat is ok, meer blauw op straat is ook nog goed in bepaalde gevallen maar teveel is toch teveel. Ik ga nu ook niet onmiddellijk beginnen van provocatie enzo…

• spam
• spam
• spam

En een mailtje gekregen met mega reclame rond spandoeken (ook spam).

En één van de belangrijkste redenen die hen onderscheid van de anderen is dat er geen leveringskosten mee gemoeid zijn… tenminste als je ze afhaalt in één van hun 13 verkooppunten.

Yeah right.

(via)

http://my.break.com/media/view.aspx?ContentID=191749

Gelukkig dat het maar in China is, maar echt geloofwaardig is het verhaal nu ook weer niet. Alhoewel…

Meer hier.

Ondertussen ongeveer ieder verkooppunt van tijdschriften in Zaventem afgelopen op zoek naar Wired, maar deze is blijkbaar van de aardbodem verdwenen; of zou het zijn dat de leverancier (MPL?) de enige is van alle handelaars via BIAC? Hoe dan ook, ik zal het moeten doen met De Standaard van vandaag (45 min), Het Laatste Nieuws ook van vandaag (10 min als ik de tv programma’s meetel), Le Monde (geen idee maar het zal wel vergelijkbaar zijn met De Standaard als ik de pure Franse politiek niet in rekening breng), De Humo (met Kartonnen Dozen erbij) en Linux Magazine. Kortom, net genoeg maar toch krap om voor voldoende diversificatie te zorgen.

Gelukkig heb ik ook nog een paar boeken met pure vakliteratuur mee, wat verslagen en rapporten op de computer (maar dat leest wat moeilijker in bed of op de pot) en gewoon iets anders doen dan lezen zal ook wel lukken. Trouwens, het programma is dusdanig gevuld dat ik een donkerbruin vermoeden heb dat lezen niet onmiddellijk veel tijd gegund wordt.

We zien wel.

De koffers zijn al gepakt, de handbagage – barstensvol met reserve batterijen wegens het ontbreken van 220V op 10000m – staat klaar. Nu nog vlug mijn schedel laten scheren – tot op een paar mm na natuurlijk – en we zijn er helemaal klaar voor.

Japan, here I come!

Te beginnen met VISTA zelf natuurlijk. Via het werk hebben we een MSDN abonnement en bijgevolg kan ik gerust VISTA Ultimate installeren om mijn draagbaar ding (Dell Precision M70). De installatie ging vlot, alle drivers werden automatisch geïnstalleerd, dus ook geluidskaart en wifi. In minder dan een half uur was alles in orde.

Daarna de applicaties.

Onder dezelfde MSDN noemer ook Office 2007 Ultimate op de notebook gezet met de Nederlands Language Pack (vooral voor de proofing tools want de interface verkies toch nog altijd in het Engels). Dit alles heeft mij ook niet meer dan pakweg een halfuurtje gekost. Waar is de tijd van de 43 floppies van Office 4.3 (was dit aantal een toeval of niet, dat ik nog steeds niet weet maar ik ben blij dat het niet echt meer klopt bij Office 2007, alhoewel moest deze in floppy versie aangeleverd worden…)

Daarna de extra applicties zoals daar zijn Adobe CS2 met alle beschikbare updates. Dit duurde, onwille van de herhaaldelijke reboots en downloads wel iets meer dan anderhalf uur. Grootste instinker hier is dat de installatie niet werk als UAC actief is.

Een tweede uitbreiding is FireFox. Het is al een tijdje dat dit mijn standaardbrowser geworden is. Ik ben zeker geen adept want het is niet allemaal rozegeur en maneschijn op W3C vlak maar voor bepaalde onderdelen. Maar er zijn nu eenmaal van die fantastische plugins of addons of hoe die dingen ook genoemd worden, die FireFox absoluut de moeite waard maken.
In eerste instantie is er niets minder dan de koppeling met del.icio.us via bookmark sync (zie ook hier). Avant Browser had ook al de mogelijkheid om dezelfde bookmarks live te syncen tussen verschillende PCs (wat ik verwacht om veel browser binnenkort te zien) maar dan zonder del.icio.us erbij.
In tweede instantie addon is Web Developer Extension van Chris Pederick. Handig om snel iets te wijzigen, op te zoeken of te testen op een live pagina.

En dan natuurlijk de andere programma’s die tot mijn noodzakelijk en onmisbare set behoren zoals

• Notepad++, ondertussen is versie 4.0.2 er van die fantastisch editor
• 7Zip, een zeer lichte maar krachtige (de)compressor
• LiveWriter, niet echt noodzakelijk maar tot op heden nog altijd de tool waar ik het gemakkelijkst mee mijn posts maak

Een paar tools die ik zou willen installeren maar dewelke nog steeds niet goed werken onder VISTA laat ik er even van tussen. Sorry Directory Opus en ProShow Gold.

En er zijn natuurlijk van die dingen die ik installeer maar zeker niet nodig heb op de computer om naar behoren te kunnen werken maar wel handig/leuk is om in de buurt te hebben. Een goed voorbeeld hiervan is de last.fm tool. Je kan het geen echte player noemen want je hebt niet de controle over de af te spelen muziek zoals met een klassieke player; je kan het geen browser noemen want het aantal dingen die je kan zien is vrij beperkt; het is een tool ter uitbreiding van hun website en van AudioScrobbler. Wel leuk is dat je een bepaald genre of een specifieke artiest kan kiezen en luisteren naar de streamingradio versie van het specifieke genre en de artiest en gerelateerde artiesten. Ideaal voor wat verkenningen te doen in bijvoorbeeld het Electronic genre, wat ik al te vaak doe.

Maar VISTA, ondertussen al iets minder dan één dag aanwezig in verse vorm op mijn notebook, heeft toch wel een catch22 probleempje:

Wat doet een mens op een lome dag als deze… er eens flink een lap op geven zekers.

Niet dat ik zonder inspiratie zat, de spreekwoordelijke kap over de haag had gegooid, geen internet ter beschikking had of de grote feestdrukte met stevig geschrans en geslurp niet heb overleefd.

Nee, het kwam er gewoon niet van. Verschrikkelijk druk op allerhande vlakken en bijgevolg niet echt de tijd gevonden en gemaakt om nog wat te vertellen.

En eerlijk heb ik nog altijd geen tijd hiervoor wegens van alles en nog wat – de start van de inschrijvingen voor de 38e 2daagse voettocht is er zo eentje van – maar op dit vrij onkatholieke uur en tijdens mijn eerste echte slapeloze nacht van dit jaar kan ik toch wel een paar minuutjes vrij maken zekers.

Er staat links en rechts nog wat onafgewerkt en een hoop links die ik nog wil delen.

En misschien, maar only time will tell, gooi ik me nog eens op een nieuwe layout (die vooral een verbetering moet wezen van deze trage maar anders wel vrij strakke maar niet altijd even browser vriendelijke versie).

We zien wel…

Ikzelf kijk nooit naar de site of alles in orde is, dus had het nog niet gezien tot iemand me vertelde dat het toch wel erg rustig was.

Een blik op de feed toont hetzelfde. Dat wordt even zoeken wat er precies mis kan zijn.

Update 16h08 – Alle posts worden blijkbaar als draft bewaard in plaats van onmiddellijk gepubliceerd.

Het ziet er in ieder geval zeer belovend. Nu is het wel zo dat het vlot werkt om mijn notebook maar niet direct op mijn desktop. (vlot op Vista maar niet op XP).

Eens kijken of het voldoende in zijn mars heeft om MediaMonkey te vervangen.

Ik ga me zeker niet het label kwalitatieve kok aanmeten, maar vandaag ben ik er toch fijntjes in geslaagd iets meer te doen dan het klassieke roerei en de saus uit het doosje.

• Vlees: kalfssneetjes
• Groeten: aardappelen (ik reken dit onder de groeten) en gekookte bloemkool
• Extra: Bechamelsaus.

De bloemkool was nog knapperig en niet papperig (hoera!).

De bechamelsaus was eerst aan de hand van het meest gebruikte boek van Vlaanderen en omstreken “Koken voor elke dag” van de KAV. Daarna op eigen aanvoelen nog wat extra melk, peper, zout, muskaatnoot en een vleesbouillonblokje toegevoegd. En ik heb de indruk dat iedereen ze best lekker vond.

Misschien dat ik me de komende dagen/weken aan iets meer waag.

Terug naar af voor JMD en toch maar nog eens bellen met Hugo zekers zodat die zijn noodgedwongen Belang huwelijk kan ongedaanmaken.

Ik heb het beest in alle eerlijk meer dan één keer verwenst. Niet alleen omwille van de jaarlijkse grote hoeveelheden haar dat het beest op de meest ongelukkige en ongewenste plaatsen achterliet. In die mate dat het gaan zitten met donkere kledij een gigantisch risico was.
Ook niet omdat Poes – wat zo noemen we onze kat – vaak in de nacht besliste de kattebak in te ruilen voor de zetel.
En zeker niet omdat er stukken van de zetel, de overtrekken van de stoelen ongevormd heeft van een strak stukje stof naar een iets meer pluizig gebeuren.

Nu, stel dat de reis van ons beestje langer duurt dan, jah, dan om het even wat zal ik er langs de ene kant niet rouwig om zijn maar zal ik toch zijn geknor en gefleem missen.

Vorig jaar hebben Inge op het parcours en ik in de zaal hopen foto’s genomen en die dan ’s avonds – na grof sorteren – geprojecteerd en dat was best leuk.

Dit jaar zijn er wat minder foto’s genomen – maar daarom zeker niet minder van kwaliteit – en heb ik gekozen om niet zomaar slideshowgewijs alles ten toon te stellen, maar toch maar proberen om met Proshow Gold iets meer te doen.

Probleem één was echter dat op mijn notebook Vista staat en Proshow niet zomaar geïnstalleerd geraakte. Nu was Vista redelijk standaard geïnstalleerd en bijgevolg ook User Account Control. Blijkbaar had Proshow daar wat problemen mee en heb ik het dan ook maar uitgeschakeld.

Toch nog een paar foutboodschappen over drivers e.d. maar na wat veel wachten was alles toch netjes geïnstalleerd volgens de logfiles. Eigenlijk wel en eigenlijk niet: de installer wist me doodleuk te zeggen dat er problemen waren bij de de installatie en ik de support van Proshow moest mailen met de installatielogfile. Deze zou in detail beschrijven wat er mis was gegaan. Maar blij inspectie van de logfile bleek er helemaal niets misgegaan. Tjah.

Proshow zelf werkt best goed met uitzondering van het overzicht van de bestanden in een bepaalde folder. Daar loopt het vaak wat mis met het verversen van het beeld. Dat kan nu een Proshow probleem zijn, maar evengoed een driver probleem. De enige oplossing om het geheel wat werkbaar te maken, is alle bestanden op de Lightbox gooien en vandaar verder werken.

Snelheid, audio, effecten, etc is voor de rest helemaal geen probleem. Kan ik de notebook de volgende keer weer gebruiken in de diaclub.

En omdat ik er niet in slaag de presentatie direct op te nemen in de post zelf, kan je deze hier vinden.

De moeite om te bekijken en zeker eerst de tekst onder het beeldfragment te lezen.

Zo las ik een tijdje geleden bij Michel over zijn immer wijzigende lijst van nummers voor bij zijn publiek afscheid, maar er bestaat zelfs zoiets als een top 50 van de meest gebruikte nummers.

Vandaag in De Standaard kan je een tipje van die top 50 terugvinden (alhier). Wat mij inorm verbaast aan de ene kant is dat er toch wel nummers tussen staan die ook wel ergens in mijn playlist voorkomen en langs de andere kant dat dit duidelijk geen lijst is die samengesteld is gebaseerd op de realiteit maar eerder op de dertiger en veertiger zijn smaak.

De top 10:

1. Old and wise (Alan Parsons Project.)
   Zeker niet slecht maar toch vreemd dat dit op één staat. Ik ken The Alan Parsons Project (het lidwoord maakt wel degelijk deel uit van de groepsnaam).
2. Time to say Goodbye (Andrea Bocelli & Sara Brightman)
3. One Word (Anouk)
   FYI: een bevraging door Dela, een firma met Hollandse roots.
4. The Rose (Bette Midler)
   Als het maar de versie van Bette Midler zelf is.
5. The power of love (Celine Dion)
   No comment, echt waar, breek mijn bek niet open.
6. The road ahead (City to city)
7. Afscheid van een vriend (Clouseau)
   Zou het kunnen dat, doordat Koen Wouters het gezicht geworden is van de firma die de bevraging deed, dat dit het effect is?
8. Heroes (David Bowie)
   Wat doet dat hier op acht! Niet te doen. Ik heb een meer dan stevig vermoeden dat de bevraging echt niet representatief was.
9. Non, je ne regrette rien (Edith Piaf)
   Tuurlijk dadde!
10. Candle in the wind (Elton John)
    Ik kan begrijpen dat er mensen dit mooi vinden, echt waar! En zelfs emotioneel worden met Familie enzo, geen zever.

Een tijdje geleden heb ik ook mijn lijstje samengesteld. Nu moet ik eerlijk bekennen dat het eerder een avondvullende show zou worden van een stevige drie uur. Er zijn wat nummers tussen die mij de laatste tijd echt wel kunnen beroeren zoals een Nick Drake met Northern Sky.

En een beetje eigenaardig maar al een vast gegeven van uit mijn jeugd is Als ik doodga van Urbanus. Ik vond dat al een bijzonder eigenaardig nummer die mijn aandacht volledig kon vasthouden toen ik het voor de eerste keer hoorde: 12 jaar een vier maand. Ik heb het album 3 sprookjes gekregen voor mijn Heilig Vormsel of Plechtige Communie zoals we toen nog pleegden te zeggen. En buiten dat nummer lag het album toch wel in mijn bovenste schuif gewoon omdat er in het album nog een boekje zat met drie door Urbanus geschreven sprookjes waarvan ik me nog levendig het verhaaltje van het zeemzoete meisje.

En zo op het volgende “ouch” moment gestoten die duidelijk maakt dat sporten om te winnen niet altijd even gezond is. De marathon kandidaten van Canvas zijn bij deze gewaarschuwd.

Ik vraag me echt af wat er in het hoofd van een Vlaams Belang kiezer omgaat bij het kleuren van een bolletje. Denkt die kiezer nu aan de positieve punten van het programma – als die er al zijn, want ik kan me geen programma van het VB herinneren waarin er iets opbouwend en vooruit stond – of is het nog altijd dat die mensen een vorm van sloganeske foert stem uitbrengt?

Het kan toch niet zijn dat al die mensen zomaar gaan stemmen op een partij die henzelf monddood maakt, het gros van hun kiezers – wat ik zonder enige vorm denigratie de sociaal en mentaal zwakkeren noemt – uitkaffert op een manier dat ze te lui zijn om te helpen donderen en op straat mogen gespuwd worden zonder enige onderbouwde vorm van sociale zekerheid, iedere vorm van culturele vrijheid beknot zelfs op een moment dat ze daar nog niets beleidsmatig over te zeggen hebben, en natuurlijk niet te vergeten iedereen xenofoob maakt zonder daar altijd een reden voor te hebben.

Maar toch…

• In Antwerpen – laat ons dit gemakkelijkheishalve de plaats noemen waar ze een klein decenium voorlopen op de rest wat trends betreft – zijn ze op dit eigenste ogenblik gestagneerd en zelfs, al is het maar een schamele 0,2%, gezakt. En dat zelfs na het kartel met de fantastische en eeuwig optimistische en bijzonder lucide Coverliers.
• In Gent – een paars bastion die nu iets rozer aan het worden is – is er ook een neerwaartse nuance merkbaar.

Update:
Vlaams Blok is toch niets verloren in Antwerpen, maar gaat er met een half procent op vooruit.

Nu waren grote vrachtwagens niet echt duideljke genoeg en dit leide al vrij snel tot een gehakketak waarbij alles wat groter was dan een auto (monovolume à la Espace) de ene keer wel onder categorie “grote vrachtwagen”, de andere keer niet echt.

Dan maar overgeschakeld op autobussen, ,maar die waren in specifieke gevallen ook al vrachtwagens en zoveel rijden er ook niet rond.

Dan maar – we waren ondertussen op minder dan één kilometer van Blankenberge centrum gekomen – verkeersborden tellen. Al vrij snel zijn we tot de vaststelling gekomen dat Fien zonder enig probleem – Tijs had al lang afgehaakt – tot een stuk boven de dertig kan tellen.

En wat stonden er een borden, niet te tellen bijna. Op minder dan één kilometer en nog niet echt in een centrum (met om de zeven en een halve meter een gevaar of zijweg) hebben we iets meer dan vijftig borden geteld (en dit waren enkel diegene die van tel waren in onze rijrichting). Een mens kan niet én zijn ogen op de weg houden én alle borden zien en begrijpen en ook handelen volgens die borden én nog een keer rekening houden met die verschillende weekendchauffeurs én – niet van toepassing in ons geval wegens al relatief bekend op die weg – kijken langwaar een mens moet rijden om tot op de geplande bestemming te geraken.

Misschien toch maar eens een bedrijfje beginnen in wegmarkeringen en signalisatie…

Dan maar eens naar Looza gekeken wat hun aanbod precies allemaal bevat en misschien ook wel een adres waar ik het volledige assortiment kan vinden. Mooie site en leuke gadget om zelf wat je muziek te mixen maar niet echt de informatie die je op een productensite verwacht. Ik hen niet onmiddellijk mijn gading gevonden. Geen duidelijk overzicht van alle sapjes noch een mooie lijst van handelaars met het volledige aanbod.

Dan maar eens gekeken naar de cocktailbars. Begonnen met de volledige lijst (niet onmogelijk lang) en dan maar per provincie en wat blijkt: we hebben Gent geannexeerd! Joehei!

Ik moet eerlijk zeggen dat het er nog altijd enigszins lekker uitziet.

Heel Amerikaans gebracht, heel juridische boodschap en inhoudelijk puur Amerikaans (vinden we hier al een emmer van 2 liter).

Toch maar een sinaasappel eten ondertussen zekers.

En als je dan vijf minuten later ziet wat ze daar op school eten… en ik voel me al over het randje als ik iedere dag een belegd broodje haal.

Trouwens, tot nog toe iedere keer de term Fast Food horen vallen (wetende dat we in de meeste kleine restaurantjes even snel bediend zijn en gegeten hebben als in de doorsnee Quick) maar slechts maar  één luizige keer Junkfood.

Een paar weken gelden een fantastische regenboog gezien, geen tijd.

Een tijdje daarna duizenden (echt waar) ganzen weten overvliegen maar geen toestel klaar.

Vorige week stond er een huis half afgebroken aan de Blauwe Toren. Het dak was weg. de grootste stukken van de tussenverdiepen ontbraken en ’s avonds scheen de zon zo maar binnen door de half gesloten (meer kon niet) vensters. Maar iedere keer als ik passeerde en als de zon goed zat en de lucht erachter een parel – dat ware met de drukke dagen de laatste tijd wel vrij weinig – had ik ofwel geen toestel bij, ofwel geen tijd ofwel nog iets anders.

Deze week x aantal keer gepasseerd aan een bijzonder mooi dak in niets anders dan grijze schakkereing (leien) met daarop een ladder met een blauw touw. Ofwel geen toestel mee  ofwel geen tijd. Todat alles goed zat, maar dan bleek het dak helemaal schoongemaakt (vandaar dat die ladder er stond), egaal en saai zwart en de ladder was weg.

En dan deze morgen. Een volle maan, roze wolkjes met de opgaande zon, groen gras, koetjes, korton megaidyllisch. Eer ik beneden was, was alles om zeep.

Misschien beter. Ik heb nu die beelden ergens geod gegrift staan in mijn visueel geheugen en niet op misschien niet de foto die ik er wou van nemen maar die niet het resultaat heeft van wat ik er wou van maken.

Bah, big deal, maar “Somaliland”? Nooit van gehoord. Het lijkt een stuk op een slechte uitvinding in Jommeke en net niet goed genoeg voor Kiekeboe.

Maar het blijkt dus echt te bestaan en heeft dus een eigen visum regeling en een hekel aan gerepatrieerden.

Meer weten: Somaliand

Als dank krijgen we een BBQ aangeboden en het was meer dan aangenaam moet ik wel zeggen.

Als afsluiter en buiten de muren van ‘t Zandschooltje nog een stapje gezet in wat toch wel hét uitgaanscafé van Blankenberge is: de Metro.

Nee, zeker niet wat ik mijn vaste stek zal noemen laat staan er het van maken. Ferm geammusseerd, zelfs op de dansvloer – jawel, ik en spontaan enzo. Als je in Blankenberge bent en je wil je eens ferm laten gaan – schaamte bestaat er niet, één plaats:
Café Metro, Kerkstraat 157.

Ha!

Update: filmpje in kwestie is verdwenen wegens een beetje te wreed voor wat mensen. Zie http://www.youtube.com/watch?search=&mode=related&v=O_8Ko-9uKRs

Bedoeling was om het woordje oorlog op te zoeken en eens te kijken waar het vandaan kwam en hoet het in de verschillende talen tot hun betekenis gekomen is.

Helaas pindakaas! Geen verklaring gevonden voor “oorlog”.

Ik heb me wel een week proefabonnement aangemeneten op http://www.etymologie.nl/ in de hoop daar het antwoord te vinden. Nu blijken ze maar te gaan tot woorden die beginnen met ‘ka’ dus valt oorlog daar buiten.

Nu weet ik nog altijd niet waar het woord eigenlijk vandaan komt. Maandag eens een analoge versie van een etymologisch woordenboek raadplegen.

Terwijl ik hier lekker een Pizza Mafia* zit te verorberen (Tomaten, Mozarella, Pikante Salami, Ajuin, Look, Paprika, Pikante Pepers) en mijn handen niet beschikbaar heb om mijn klavier te beroeren (‘t is te zeggen, niet vlot en nu heb ik even een servetje ter hand genomen om het overtollige residue aan olijfolie te verwijderen), ben ik op TerZake aan het kijken naar de documentaire House Arrest over de maffiaman Chris Colombo onder huisarrest.

De pizza had op slag meer karakter en kon ik lekker nonchalant tot mij nemen.

*schrijfwijze is overgenomen van de aanbodkaart van Portobello.

Nu toont de homepagina van hun website iedere keer een spellingweetje van de dag. Vandaag was de vraag:

Wat is juist?

• drie vierde van de aanwezigen
• drievierde van de aanwezigen

Aangezien ik twijfelde, het antwoord tevoorschijn laten komen.

En nu gaat bij mij het licht even uit. Ofwel snap ik er echt niets van, ofwel snappen zij er niets van.

(Online) naslachtwerken… er zijn geen zekerheden meer, mijnheer.

Een tijdje geleden (vijf weken om iets precieser te zijn) heb ik me in de Aldi de Topcom Butler 3450 Triple aangekocht voor het fantastische bedrag van €50.

Nu was dit wel nodig want onze vorige draadloze telefoon, de Belgacom Twist 340, werkte al lang niet meer naar behoren.

• Er zat gigantisch veel echo op bij het spreken.
• De batterij van het tweede handset was al compleet naar de vaantjes.
• Het antwoordapparaat weigerde af en toe dienst (alles werd precies extra snel afgespeeld of de opnamesessie werd gewoon afgebroken na 5 seconden).
• De batterij van de eerste handset had een levensduur van net iets minder dan een doorsnee gesprek.
• etc.

Dringend aan vervanging toe dus.

Daarom maar van de gelegenheid gebruik gemaakt en een nieuw toestel aangeschaft. Nu kan je daar ter plaatse in de winkel niet veel testen, laat staan vragen stellen aan een sluwe verkoper die eigenlijk niet veel van het toestel kent maar je toch probeert onder tafel te spreken met allerlei halve waarheden. Omdat de prijs vrij doenbaar was om een halve miskoop niet al te zwaar te nemen, overgegaan tot de aanschaf van het ding met maar liefst drie handsets, zes oplaadbare penlight batterijen, een antwoordapparaat ingebouwd in het basisstation en twee individuele oplaadstations.

We zijn vijf weken verder en ik ben op zoek naar het aankoopbewijs, kwestie van een beroep te kunnen doen op de waarborg.

Al van de eerste minuut tijdens het gebruik, had ik al een beetje spijt van de aankoop.

• Je kan maar 10 nummers in de handset bewaren (10 per handset dus eigenlijk 30 maar dat is niet echt de bedoeling).
• Je kan bij de nummers geen naam bewaren. Op zich ook niet slecht want een mens kent met moeite nog nummers uit het hoofd door al die ingebouwde telefoonboeken in GSM en andere toestellen.
• Je kan het antwoordapparaat niet beluisteren via een handset. Je bent dus telkens verplicht naar het basisstation te gaan om de boodschappen te beluisteren.
• Je kan niet op de handset zien of er nieuwe berichten staan op het antwoordapparaat. Je moet dus iedere keer opnieuw naar het basisstation loeren of er nieuwe boodschappen zijn.
• Het basisstation was enkel in het Engels en dit was niet wijzigbaar.
• Het nummer van de oproeper wordt niet altijd getoond (wat wel het geval was vroeger).

Niet echt ideaal dus en deze week werd het duidelijk dat er iets mis was met het basisstation. Iedere keer dat ik me verder dan 10cm verplaatste van het basisstation, werd het gesprek zo goed als onmogelijk.

Alles resetten (batterijen uit de handsets, stroom uit het basisstation en lang genoeg wachten tot de restspanning ook verdwenen was) was niet echt een stap voorwaarts.

Dan maar alles in een plastiek zak gestoken (de originele verpakking is al containerwaarts vertrokken vrees ik) en nu nog het kassaticket opsporen om aanspraak te maken op de waarborg.

Gelukkig heb ik hier nog een oud werkend toestel staan met de klassieke draad en hoorn met zo een gekrulde draad. Ook hier zijn er een aantal minpunten (geheugen en zeker de mobiliteit), maar ik kan er tenminste meer telefoneren met een minimaal risico op storing en geen issues met batterijen.

De oude technologie is niet altijd zo slecht.

Vanavond onze aller goeie vriend Lefèvere horen zeggen in het nieuws op de radio dat het misschien tijd wordt dat men gaat beseffen dat een wielerwedstrijd van 22 dagen niet meer van deze tijd is.

Wel sorry meneer! Met de moderne technieken; de stevige medische, psychische en fysische ondersteuning; etc moet zoiets meer dan ooit mogelijk zijn.

• Ze moeten er nog een week bij lappen.
• Niet enkel de Franse kant van de Alpen en Pyreneeën beklimmen maar ook nog een keer afdalen en terug stijgen langs respectievelijke de Zwisterse/Italiaanse en Spaanse kant.
• Terug de fietsen van 50 jaar geleden invoeren.
• Afschaffen van volgwagens met zesendertige extra en reserve fietsen.
• De ritten minstens 200KM maken.
• 1 rustdag in het midden.
• En wat de dope betreft… iedere dag twee keer in een potje: net voor het vertrek en net na het vertrek. Geen collectieve stops meer om gebroederlijkgewijs de muur van één of andere vignoble gaan begroeten.

Bah… er zijn geen echte venten meer, laat staan Flanderiens!

Blijkbaar wil de Britse regering standby onmogelijk maken en de mensen op die manier wat geld doen besparen en natuurlijk het milieu extra ontlasten.

Geen slecht idee, zeker nu niet met alle stroompannes door overmatig energieverbruik door airco’s en dergelijke.

Trouwens, blijkbaar hebben heel wat toestellen al geen echte aan/uit knop meer en kan je enkel kiezen tussen een standby toestand of stekker niet meer in het stopcontact. En er zijn ook heel wat toestellen die je niet helemaal kan afzetten of het loopt een beetje mis. Dat is ook zo met de HD recorder die 3 à 4 maal per dag de TV gids afhaalt, de Telenet moden, mijn Linksys router, etc.

Het wordt tijd dat ze misschien de toestellen wat zuiniger maken op zich en niet meer van die energie zuipende el cheapo adapters.

Het digitaliseren is geen groot probleem (alleen veel werk en dat neemt toch redelijk wat plaats in beslag).

Het vlot laten afspelen is een ander paar mouwen.

Gezien het feit dat alles op de/een computer staat, moet die computer ook aanstaan. Vroeger was dat het geval, maar eenmaal de rekening gemaakt wat dit allemaal kost aan elektriciteit, toch maar beslist om die dingen niet aan te zetten wanneer niet absoluut nodig (zoals bijvoorbeeld wanneer ik op het werk zit).

Het grote probleem dan is echter zorgen dat het gemakkelijk in gebruik is en een mens niet eerst zesendertig verschillende handelingen moet uitvoeren eer je naar een liedje kan luisteren. Een tijdje geleden was dit nog het geval (notebook zoeken, kabels aansluiten, PC opstarten, externe disken opstarten, drives mappen, player starten, uitzoeken waarom het niet werkt, etc).

Nu is de volgende stap in het gemakkelijker maken, het aanschaffen van een FM transmitter. Op die manier kan de PC gewoon aangezet worden en aan de pure audio kant enkel de versterker en radio. De schijven en PC opstarten en al die handelingen blijven wel nog, maar dat is een stuk gestroomlijnder dan al dat gerommel met de notebook.

In de zoektocht naar een FM transmitter ben ik op de volgende sites gestoten: mp3-europe.net en iPod-europe.net.
Beide bieden hetzelfde product aan (het productnummer mag je niet laten misleiden), beide zijn van dezelfde eigenaar, de iPod site is echter puur een lijst van producten voor de iPod reeks en bijgevolg een stuk duurder.

En OK, het is niet legaal om een dergelijk toestel te gebruiken (verkopen, kopen en hebben mag blijkbaar wel), maar met al het beton en glas zal het signaal wel mijn living niet verlaten.

Nog iets om over na te denken.

Nu, die TV is HD ready maar geen echte HD. Het aanal pixels (1366 op 768) is al een stuk hoger dan wat men op een klassiek scherm te zien krijgt, maar haalt zeker nog niet het onderste uit de kan op het vlak van beeldkwaliteit. (meer op http://nl.wikipedia.org/wiki/HDTV).

Een tweede zaak is de tuner. Met een dergelijk toestel moet een mens wel overschakelen naar digitale signalen. Al is het maar om de ruis uit het signaal te weren. De keuze is dan Belgacom TV, Telenet Digitale TV, TV Vlaanderen of eventueel nog een paar andere zoals Euro1080. Het spijtige van al deze opties is dat een mens een externe tuner nodig heeft, met opnieuw een bijkomende afstandsbediening en een hoop kabels. Resultaat is dat de typische instellingen van het TV toestel moeten gebeuren via de afstandbediening van het TV toestel, de digitale kanelen selecteren met de afstandsbediening van “het bakske”. Vervelend, maar waar is dat ene huishouden met slechts één bakje om alles te bedienen? Tenzij daar waar ze een flashy model van http://www.remotecentral.com/ gekocht hebben. Nu is dat nog niet het ergste want we hebben er nu al twee: de TV en de HD/DVD Recorder.

Het is wel rond die recorder dat er problemen zijn, tenminsten wat het koppelen met “het bakske” betreft. De recorder wordt gekoppeld met een scart kabel. Nu kan die scartkabel het signaal van de decorder wel ontvangen, maar slechts één kanaal tegelijkertijd. Niet erg wanneer we één specifiek programma willen opnemen, maar wel serieus vervelend wanneer we willen kijken naar e.g. Canvas terwijl we tegelijkertijd iets willen opnemen van pakweg VT4. Nu is dat nog enigszins oplosbaar daar we gerust kunnen kijken naar het analoge signaal en het digitale opnemen of vice versa. Nog vervelender wordt het wanneer – en dit gebeurd echt wel – we de recorder programmeren om e.g. om 19h het nieuws op één op te nemen, om 20h20 Terzake op Canvas en om 21h de film op Kanaal 2 terwijl we niet thuis zijn. Niemand die de decoder diets kan maken net op die momenten van kanaal te veranderen en het kan ook niet de bedoeling zijn alles nog via de analoge tuner op te nemen

Niet echt ideaal dus.

Een alternatief om nog even te wachten zou kunnen zijn: nu een klassieke el-cheapo CRT aanschaffen, geen digitale televisie en alles op zijn analoogs houden. Binnen een jaar of vier/vijf volledig overschakelen naar een volwaardig HD LCD toestel met ingebouwde digitale tuner, en eventueel een andere recorder met eveneens een ingebouwde digitale tuner. Dit was het idee. Nu op zoek gaan naar een goeie en betaalbare CRT is echter geen eenvoudige zaak meer. De weinige CRT’s die er zijn, zijn goedkoop en niet fameus ofwel ook een stevige € 600 à € 700 maar wel goed.

Verscheurend, verscheurend…

Wordt vervolgd…

In die zin zelfs dat het WK bijna volledig aan mijn is voorbij gegaan.

Het enige wat ik me nog herinner:

• De Belgen hebben het niet gehaald
• De Hollanders zijn eruit gebonjourd en Cruijf mag vrezen voor zijn verdere carrière
• Zinedine Zidane stopt ermee na dit WK en voor hem te hopen dat hij er met een mooi orgelpunt mee kan stoppen
• Het is in Duitsland!

Quoi qu’il en soit, net gezapt naar het immer patente VT4 en gemerkt dat de mannekes van hiernaast al met eentje voor staan.

Update: elk eentje al volgens de Sporza website.

Ik heb nu in de berging iets staan wat kan doorgaan voor een fiets (met twee lekke banden wegens compleet verstorven, een scheve trapper, een knik in het wiel, maar voor de rest prima in orde). Maar daarmee kan ik me niet deftig verplaatsen.

Vorige week, eerder toevallig dan gepland, binnengesprongen in een fietshandel en even rondgereden met wat fietsen. Daar heb ik gereden met een paar exemplaren die me echt bevielen en schone features die niet onmiddellijk terug te vinden zijn op mijn huidige fiets: veringen op het stuur en zadel, naafdynamo, trommelremmen, …

Het grote probleem was het budget. Ik had geen idee van de prijs. Misschien nog even elders kijken of er daar geen betere kopen te vinden zijn.

Vandaag dan maar naar een andere handelaar (Jump Bikes) geweest in de buurt – een mens moet de lokale economie ondersteunen toch – om eens te kijken wat er daar beschikbaar was.

De keuze is gemaakt en het is een Batavus geworden. Vraag me niet naar het exacte type daar ik het absoluut niet (meer) weet maar de testrit heeft me overtuigd.

Dinsdagmorgen ben ik een tweewieler rijker.

Dan kijken we ook eens of we die van Inge kunnen “omruilen” tegen een model die haar iets beter past, een 43″ ofzo.

Iedereen beroemd op één vanavond.

Ik had een tijd geleden het filmpje al eens gezien en hij is echt blijven plakken ergens in mijn hoofd. Op die manier was ik dan ook blij vanavond nog eens te kunnen kijken.

Het scenario is semi hilarisch.

De acteerprestaties van Josse De Pauw en Eva Van Der Gucht zijn fantastisch.

De enscenering en de gebruikte attributen nog veel meer (de auto, de Adidas sportzak, de fautteuil, …)

En dan het melodietje… catchy, echt catchy. Er zit misschien dan echt wel een hit in!

Maar waarom Debbie perse een Hollandse moest zijn? Waarom van Jean en C° geen niet Antwerpenaren en Debbie zelf een Antwerpse?

Begonnen met het nieuws op Canvas, daarna naar Terzake over Google. Niet onmiddellijk een zeer verhelderende reportage maar veeleer platgetreden paden opnieuw bewandelen (gekke dotcommers met tegenstanders rond het gebrek aan privacy en monopolies).

Daarna op Canvas blijven plakken en naar Rare Streken gekeken. De kusten van Australië. Freaks zijn de beesten daar. Scholen van Sardienen, veelvraten van walvissen, zeekoeien, … Echte freaks die beesten.

Ondertussen ook even doorgezapt naar nummer drie op het bakske of de VTM zoals we ook in de volksmond plegen te zeggen. Daar op Telefacts Zomer gelopen. Daar werden ook een paar mensen opgevoerd als echte freaks. Een enkeling die sneller kan rekeken dan mijn HP28S, een kind met het auditief geheugen als een hoog kwalitatieve recorder, het rolmodel voor Rainman en nog wat andere mensen met extreem autistische eigenaardigheden.
Niet direct fijn gebracht, maar wel best vreemd.

Trouwens, dat toestel waar ik naar aan het kijken was. Zijn dagen zijn geteld want hier komt de opvolger (misschien): de Dell W3706MC.

De kastanjehouten omheining wordt een feit.

Dit betekent niet alleen dat we nog een stap verderzetten om onze tuin aan te kleden, maar ook dat we binnenkort op ons gemak Tijs vrij kunnen laten buiten zonder dat we moeten vrezen dat hij gaat duiken in de sloot op het einde van tuin of gaat lopen.

Laat maar komen!

• Fien haar laatste schooldag voor de grote vakantie en ze verlaat het eerste kleuter.
• Onze college Peter zijn laatste echte werkdag.
• De eerste echte stranddag voor Fien en Tijs.
• Bestellingen geplaatst om toch dringend verder ons huis afgewerkt te krijgen zoals een douchescherm en vliegramen

Neem nu deze.

Geen idee of de officiële site van Aljazeera er even leeg uitziet bij momenten of dit de standaard layout is van hun nieuwsbrieven Ik heb hier natuurlijk wel mijn twijfels over.

Alle links op de pagina verwijzen naar de officiële site met uitzondering van de beschreven link in de body. De beschreven link is een artikel waar ook de gebruikte foto in staat en dus ook over Osama Bin Laden gaat, maar niet meer dan dat.

Het Engels in de mail zelf is niet onmiddellijk hoogstaand en foutloos, wat de geloofwaardigheid ook niet echt ten goede komt.

De website waarnaar verwezen wordt is dan in het Russisch. Wel vreemd als ze Engelse mails rondsturen en niet eens een ietwat deftige vertaling voorzien.

Het ergste van heel de situatie is eigenlijk nog dat deze mail door onze spamfilter geslopen is. Daar moeten we toch eens serieus werk van maken.

Wat er ook van is, een deftig planningsprogramma maken lijkt me niet altijd even simpel.

Op het werk is het ook niet zo eenvoudig en de belangrijkste reden hiervoor is, is dat er nog steeds een menselijke factor op één of andere manier een grote rol speelt in het opstellen van de planning.
Het is niet alleen een kwestie van pure rekenkracht om alle mogelijke – wat zeker niet hetzelfde is als “alle beschikbare” – parameters in rekening te brengen. Er moet maar al te vaak aan die parameters ook een specifiek gewicht worden toegekend. En dat gewicht is naargelang de situatie – pure subjectiviteit in vele gevallen – compleet anders dan in andere gevallen.

Een ander paar mouwen is natuurlijk de kosten ten opzichte van de baten. Het heeft weinig zin om pakweg 100 dagen analyse en programmatie te steken om een planning te automatiseren die op jaarbasis niet veel meer dan 20 dagen in beslag neemt. Ook als is de theoretische terugwintijd een stuk boven de 100 dagen (de tijd van het opstellen van de parameters moet ook in rekening gebracht worden), de terugverdientijd hiervan is net iets te laag. De enige reden om toch met een dergelijk project verder te gaan, zou buiten het enge kader van het opstellen van de planning moeten bekeken worden. Zo heeft het wel zin indien er veel communicatie is rond de planning, er gigantisch veel co-ordinatie vereist is om de nodige parameters te verzamelen, de planning herhaaldelijk moet opgemaakt worden, etc.

Het wordt een mooie dag!

Nu heb ik het geluk dat ik nog ergens een Telenet kaart had waarmee ik 24 uur lang een hotspot kan gebruiken.

In Leuven zijn er echter ook zeker open draadloze, zoals deze met de fantastische SSID “hier verniet surfen”.
Misschien dat ik het nog even probeer.

Wat ik echter helemaal niet wist, is dat het allereerste station van Brugge verhuisd werd naar Ronse, steen voor steen.

Inge was een beetje aan de mindere kant zodat ik – voorbeeldige echtgenoot als ik ben – de taak van het avondeten maken maar zonder morren en protesteren op mij heb genomen. Jawel, zelfs helemaal bijna spontaan. (Zij die mij iets beter kennen, weten wel hoe dit te lezen. De anderen laat ik het voordeel van de twijfel.)
Het eten maken was niet bepaald het moeilijkste wat ik in de keuken al gepresteerd heb. Lamsvlees met couscous en door mijn eega in betere tijden voorgewokte groentjes.
Het grootste probleem was de twee kleine bewoners rustig houden en indien ze in de keuken aan het sporten waren, zorgen dat dit veilig bleef. Elk wilde op zijn beurt kijken wat de pot schafte, maar gezien mijn niet bepaald routineuse handelingen, vond ik dit niet echt verstandig. Dus maar iedereen de living gewezen of op een veilige afstand van het vuur gehouden.

Na het uitermae gezellige en meer dan voortreffelijke maal, hen het bad gewezen. Ook hier moest alles iets anders gaan dan gewoonlijk wegens het feit dat ik er alleen voor stond en ik eveneens niet veel zin had om de gebruikelijke timing al te veel aan mijn laars te lappen.
Het resultaat was nog perfect binnen de perken qua timing (en helemaal OK qua properheid natuurlijk).

Na het bad het laatste ritueel op de gelijkvloers; het nuttige van een fles warme melk al dan niet voorzien van een lepel cacaopoeder (om geen merk te noemen, het is geen Nesquick maar iets anders maar ik kan er niet opkomen en het interesseert me eigenlijk helemaal niet).
Mijn immer sympathieke echtgenote had mij echter van deze taak gekweten. Misschien omdat ik dan even de tijd kreeg de klassieke sterk aan de chaostherie grenzende verzameling speelgoed te herleiden tot een pareltje van structuur en organisatie.

Dan de laatste stappen. Trap omhoog met links 19Kg en rechts 10Kg.

Tijs als eerste het bed ingedraaid. Verkleden en verpamperen was niet meer nodig zodat hij subito presto in zijn slaapzak gebonjourd werd.

Fien nog de tanden poetsen (OK, dit was ik bij Tijs vergeten, maar zo erg is dat niet dat die zes tanden een dag werden overgeslagen.) Normaal leest één van ons Fien nog een verhaaltje voor van Jip en Janneke. Omdat het nu toch iets later was dan gewoonlijk, heb haar tijdens het poetsen toch aangemaand vaart te maken. Waarop de spontane repliek volgde “Het is allemaal door jouw hé papa.” “Hoezo, allemaal door mij?” “Je had ons maar niet zo lang moeten bezighouden.”
Ha! Kinderlijke ondankbaarheid.

Dan iets later in bed. Fien heeft de onhebbelijke gewoonte, eenmaal in bed en wij al even de kamer te hebben verlaten, nog wat te spelen in haar kamer met wat ze op dat ogenblik kan vinden. Eergisteren was het weer zo. Zo lagen er een hoop of twee beren en poppen in haar bed toen wij gingen slapen. Daarom haar toch maar duidelijk gemaakt dat ze in bed moest blijven en slapen.
Maar ook daar had ze de nodige uitleg voor. “Kijk hé papa, luister eens naar mij. Mijn Nijntjes (nvdr. twee verikante lapjes stof met een konijnenhoofdje) die moesten geboren worden van uit mijn… van uit mijn (aan het kijken naar haar buik maar niet goed wetende wat te zeggen) van onder mijn lijfje. En dat moet natuurlijk gevierd worden. Maar ik was alleen met mijn Nijntjes en dat gaat niet om te feesten. Dus heb ik maar alle beren en poppen erbij genomen om te feesten. Anders gaat dat niet hé papa!”

En ik was niet eens uitgenodigd!

Wat er ook van is, de info die gedeclameerd wordt, kan je gemakkelijk hier controlleren.

Ik ga me zeker niet een stevige WordPress kenner noemen, maar het is wel ongeloofelijk wat je op een relatief eenvoudige manier allemaal hiermaa kan verwezenlijken.

Ik heb ondertussen de site van Blandia ook al overgezet. Kwestie van een beetje meer controle te hebben over wat er allemaal op komt (zoals een werkend archief).

Dus als er plots iets niet al te goed werkt op deze of een paar andere sites, ‘t is dat ik aan het experimenteren ben en het even een beetje misloopt. Alhoewel ik daar beter een testsite voor gebruik.

De sites
http://www.pieter.org blijft bestaan en zorgt ervoor dat je automatisch naar de nieuwe versie gaat
PIFT.blogspot.com bestaat nog en zal waarschijnlijk nog een tijdje bestaan, maar er zal hier niet veel nieuws meer verschijnen.

De Feeds
Wordpress werkt op een enigszins andere manier feed gewijs dan Blogger.
Er is nu niet alleen een feed voor de posts zelf (http://www.pieter.org/feed/rss2) maar ook een feed voor de comments (http://www.pieter.org/comments/feed/rss2).

Ik moet wel bekennen dat de nieuwe site nog helemaal niet is wat het zou moeten zijn.

• Iets meer miserie gehad met een schoon en goed werkend thema te vinden.
• Niet direct met één druk op de knop alles netjes ge-importeerd gekregen van Blogger
• Nog wat extra werk om het Blogger verleden weg te werken (auteur dus geen Blogger account meer)
• Nog wat kleinigheden

Wat komt er nog?
Geen idee, maar ik denk in eerste instantie aan een vertaling in het Nederlands en nog wat extra’s erbijvoegen als Flickr, del.icio.us, etc.

–

Een mooi thema kiezen en er nog wat aan sleutelen, zorgen dat alle data overgezet is en misschien ook wel een paar extra features toevoegen.

Misschien lukt het nog om het voor maandag te klaren.

Hoe dan ook, vandaag drie (lees en zegge “drie” en niet “Maar drie?”, “Slechts drie?” of “Drie? Zoveel? Niet te doen? Daar heb je waarschijnlijk een heel jaar voor moeten sparen. En was dat haalbaar om zomaar te uploaden met een klassieke breedband aansluiting?”) foto’s erbij gebonjourd. Morgen of misschien iets later meer.

Het was geleden van een ooit al lang verstreken versie van CorelDraw (versie 6 vermoed ik) dat ik nog enigszins creatief heb omgesprongen met een tekenprogramma.

Ik ga mezeker geen hoogstaande ontwerper/tekenaar noemen, maar het is toch wonderbaarlijk met welk een gemak dit programma bestaande tekeningen laat wijzigen en nieuwe elementen toevoegen.

Zo heb ik vandaag de affiche omgevormd tot een prijslijst.

Het vergt wel nog enig zoekwerk hoe ik sneltoetsen kan gebruiken om onder andere in en uit te zoomen, een tool te selecteren, etc. zonder hiervoor de tool menu te frequenteren.

Een ander ding die ik de laatste dagen heb geprobeerd is PDF bestanden te openen van de administratieve gebouwen. Deze plannen zijn de meest nauwkeurige, maar bevatten gigantisch veel elementen rond evacuatie en veiligheid (vluchtwegen, aantal mogelijke personen per lokaal, aanwezigheid van brandslangen/brandstof/elektrische borden, etc.).
Met Illustrator was het een fluitje van een cent om deze elementen te verwijderen en enkel nog de naakte plannen over te houden.
Zo kunnen we deze nu ook voor andere doeleinden gebruiken en met layers werken voor netwerk, meubilair, plaatsaanduidingen, etc.

(Indien er wat typo’s in deze post staan, het is omdat deze op een AZERTY keyboard gepleegd werd terwijl ik al een einde QWERTY in mijn vingers zitten heb. De overgang is te doen, maar toch soms wat tricky.)

Robland dus. Beste entertainend was het bezoek aan Tobback en Dehaene. Niet zozeer de inhoud van het bezoek an sich maar de paar originele details.
Eveneens te pruimen zijn de reclames tussendoor waarin Rob een hoofdrol speelt. Waarschijnlijk wel dezelfde boodschappen die iedere keer terugkomen, maar voor mij geen erg.

Zo slecht is het eigenlijk niet als ‘men’ pleegt te zeggen. Wel een beetje hetzelfde als alle Robprogramma’s de laatste tijd.`

Gezien het blijkbaar volgende week de laatste aflevering is, of toch tenminste de aflevering waarin we van een antwoord zullen gediend worden, zal ik nog maar eens kijken.

Een oplossing was tot nog toe een paar minuten voor we zouden vertrekken, zeggen dat ze nog vijf minuutjes verder mag spelen. Kwestie van haar de nodige metale voorbereiding te laten.

Vandaag was het echter niet gelukt en dit is al de eerste keer niet meer.
Dan maar vragen wat voor haar wel te doen is.

Haar antwoord was – en ik kan eigenlijk niet zeggen dat ik het niet verwacht had – niets zeggen.

- Bedoel je dan gewoon dat we je zeggen dat het tijd is en vertrekken?
- Nee, ik bedoel dat niet
- Bedoel je dan iets anders
- Ja, niets zeggen
- Wat bedoel je dan?
- Dat ik gewoon verder mag spelen

Ja, halloooo…. zo kan ik het ook!

Een paar weken geleden heeft mijn vader met wat extra assistentie een Taxus haag gepland.
Die was nu wel nog wat te hoog (er moest pakweg een goeie halve meter af) en natuurlijk nog extra wortelen.
De wind van donderdag en vrijdag heeft echter die arme Taxus niet met rust gelaten. Er stond nog één stronk recht. De andere 7 waren ofwel compleet ontworteld ofwel in een hoek van 45° gewrongen.

Nu moet ik eerlijk bekenen dat ik niet de allergrootste tuinman ben. Maar dat er dringend iets moest gebeuren met die Taxus, absoluut zeker.

Gisteren dan maar met mijn vader (Thx de nouveau) wind en regenen getrotseerd (en er was veel wind, en er viel veel regen) en de hoog voorzien van een paar palen als steun, de boel weer rechtgetrokken, een goeie halve meter verlaagd en nog wat extra touwen gespannen om het geheel eerst wat te laten wortelen.

Eens flink uitgewaaid maar voldaan!

Een geluk, voor mij althans, dat ze op het einde eens alle al verkozen nummers voor morgen toonden. Dit bespaart me een paar uur gezever, gekweek en niet geen kitsch om überkitsch te zijn (alhoewel Ijsland het ferm goed benaderde).

Nu, oefening baart kunst en ik heb toch een ietwat donkerbruin (om niet “gitzwart” te zeggen) vermoeden dat deze hier (http://www.impactlab.com/modules.php?name=News&file=article&sid=7567) een beetje veel geoefend hebben.

• Ze zijn meestal iets lichter dan een klassieke desktop (zie context nota supra) en bijgevolg draagbaar
• Ze hebben meestal alles in één verpakking zitten (scherm, toetsenbord, aanwijssysteem hetzij trackball, hetzij touchpad, hetzij pointer, de ‘bak’ met alle ingebouwde onderdelen zoals o.a. speakers)
• Ze hebben een bepaalde vorm van autonomie zodat het ding ook kan gebruikt worden waar er niet onmiddellijk stroom voorhanden is of waar een mens iets minder flexibel/passend de stroom tot aan het ding kan brengen of gewoon waar een mens te lui is om een kabeltje uit te halen

En net dat laatste puntje is een PUNT in vele gevallen. Hoe beter de notebook (snelle schijven, grote schermen, krachtige CPU(s), …) hoe meer stroomverbruik en hoe minder lang de batterij voldoende kan leveren.
Vandaar bijzonder opgetogen als ik het bericht (http://support.microsoft.com/kb/918005/en-us) las dat de bewuste patch van onze vrienden van Microsoft er is. Die patch moet zorgen dat er geen battery drain ontstaat wanneer je (al dan niet externe) USB devices gekoppeld hebt.

Nu is dat iets waar ik niet onmiddellijk nood aan heb met mijn batterijen. Check de screenshot (onvervalst, echt waar, ik zou niet durven, erewoord).

• een te doen wachtmuziekje
• een routeringsmenu (druk 1 voor …, druk 2 voor …) die niet al te diep gaat en niet te veel in cirkels draait
• een wachttijd die binnen de perken blijft (van de pakweg 10 keer heb ik nog maar 1 keer langer dan 5 minuten moeten wachten)
• een persoon aan de andere kant die me meestal vriendelijke te woord staat en probeert te luisteren naar wat ik zeg en dit zelfs probeert te begrijpen
• beloftes om het probleem snel op te lossen

Wat echter telt is daarentegen iets minder correct:

• het probleem is anderhalve maand oud (geen verbinding) en nog steeds niet opgelost
• de beloofde terugkoppelingen (wij bellen u zodra er meer info is) zijn nooit gebeurd
• de beloofde interventies (morgen, ten laatste overmorgen is er een technieker ter plaatse) hebben nooit plaatsgevonden
• de gelanceerde acties (wij escaleren dit naar de infrastructuur verantwoordelijke, wij geven dit door aan onze supervisor) kwamen blijkbaar nooit van de grond

Met andere woorden:

• weg met die rommel!

Vorige weekend, met zelfs één dag er al voor en nog iets meer dan een dag erna alle energie die er maar kon gestoken worden in de tweedaagse voettocht gestoken.
Samen daarmee liep er gigantisch veel te doen voor het werk zoals dossiers rond cashless vending, print & copy, telefonie, sollicitaties en de klassiekers.
Neem daarnaast nog eens een paar extra zaken van de school van Fien erbij (het schoolfeestje is op komst en dan is er ook nog zoiets als het groot onderwijsplan, waar later misschien meer over).

Deze week gaan we toch proberen het iets rustiger aan te doen.
In eerste instantie blijft het werk wel even druk – deze week de start van de installatie van een nieuw telefoniesysteem en de nodige stappen naar het afronden van de andere dossiers – maar privé gaan we toch wat meer tijd hebben. Op dit ogenblik slechts één vergadering ’s avonds gepland en dit wel morgen. De rest van de week dus ademen.

Misschien tijd om eens wat orde op zaken te stellen in een paar privé dossiers zoals het bestellen van zonnewering, tuinafsluiting bekijken, douchewand bestellen.

Laat ons vlug die draadloze dingen configureren. Dan geraak ik misschien nog op een deftig uur in bed vanavond.

De doos was mijn ouders, maar de technologie was blijkbaar niet volop aan hen besteed.
Ik heb het ding al geïnstalleerd, geprogrammeerd en laten de kabel afscannen naar door mij nog niet ontdekte kanalen.
Niets gevonden.
Tijd om het ding grondig te verkennen en ten voeten uit te testen is er nu niet (spijtig, echt waar) maar volgende week komt nog.

Gisteren alles aangesloten (eenvoudig), semi-automatische installatie en een paar uur later mijn eerste opname gepleegd.

Groot gemak is de EPG. Zo heb ik gisteren zonder al te veel moeite het ding een programma op Nederland 1 laten opnemen. Hiervoor was ik niet verplicht een krant te raadplegen, begin en eindduur te definiëren, enkel het programma aanduiden (ik wist de titel en de zender) en zeggen dat het moest opgenomen worden.

Het resultaat: moet ik nog bekijken maar ik heb er vertrouwen in.

Niet onmiddellijk de 50 meest populaire platen ooit maar wel een lijstje samengesteld aan de hand van de top 5 platen van een groot aantal bekende en minder bekende mensen die in de muziekbranche van hier en niet al te ver van hier iets te betekenen hebben.

Welke titels allemaal in het lijstje staan, is nog niet gekend – althans niet voor voor het grote publiek waar ik zelf toch onder pleeg te vallen in dit geval – waardoor ik reikhalzend uitkijk naar de lijst die in druppels van 10 gepubliceerd wordt op de website van radio 1.

Wat ik op één of andere manier vrij aangenaam vind, is dat alle platen tot nog toe (nu Fleetwood Mac met Rumours) ook een plaatsje hebben in mijn collectie.

Om nu direct mijn top 5 samen te stellen…

Ik hoop toch dat er een van XTC, nog een van Elvis Costello, een Pink Floyd, Randy Newman en een Peter Gabriel zal tussenzitten. Waarschijnlijk niet maar voor mij toch wel een Philip Glass, een Mike Oldfield en een Warren Zevon. Nog veel meer hopen natuurlijk, maar ietst te moeilijk nu om dat te kanaliseren.

Wat er nog zeker bij is – volgens mij althans, maar ja, wie ben ik – is een Zappa en een Velvet Underground. Misschien ook nog een extra Beatles, een Nick Cave en Paul Simon al dan niet met Garfunkel.

Ik ben benieuwd.

• Een hoop aarde verlegd die was ontstaan door het planten van de Taxus eergisteren (er was nu eenmaal minder plaats voor de eerst aanwezige grond wegens nogal flink uit de kluiten wortels)
• Een koffer van snoei afval (van diezelfde taxus) afgevoerd naar onze vrienden van het “breng maar hier zolang het maar rommel is en niet kan geclasseerd worden als chemisch afval want dat kan enkel maar de namiddag van de eerste zaterdag van de maand en je moet ook wel betalen als je meer dan één kubiek binnen brengt of gewoon met aanhangwagen of iets anders dan een personenwagen”-containerpark.
• Een extra afsluiting geplaatst om Tijs – al dan niet vrijwillig – uit de beek te houden die ons fantastische gazon met de compleet verwaarloosde weide (of is het net andersom?) scheidt.

Dus, gelukkig en voldaan zie ik morgen tegemoet, wat ook best een leke dag pleegt te worden.

Alle Vlaamse hogescholen zullen vanaf begin 2007 met een lijn van 1 gigabit aan het internet hangen. Ze krijgen daarmee dezelfde faciliteiten in handen als de Belgische universiteiten. Aan de supersnelle internetverbindingen hangt een investering van drie miljoen euro door de Vlaamse en Belgische overheden.

Zoals gewoonlijk vallen wij weer tussen de mazen op één of andere manier.
Spijtig want een lijntje van 1 GB, dat zou pas een fantastische luxe zijn. Nu hebben we een 10MB verbinding van de hoofdsite naar onze vrienden van BelNet.
Dat kost ons nu al een aardige duit per maand.
Stel dat we die ver hondervoudigen, dan kost ons dat gelukkig niet honder keer zoveel, maar toch wel ca 4000 per maand.
Ware toch wel leuk om zo’n maandelijks kado te krijgen…

Zou een mens een hoge school in zijn living kunnen starten?

Eenmaal thuisgekomen de zopas geplante Taxus aanschouwd. (Thx vader & C°)
Daarna vlug naar het strand gereden om onze strandcabine op te zetten. (Thx P & C°)
Nog daarna wat administratie rond de tweedaagse en de inschrijvingen met het nodige getelefoneer.
En dan nu, zopas beëindigd, een mailing verstuurd voor diezelfde tweedaagse.

Wat ik niet meer zal doen is de resultaten van de mailing verwerken. Daarmee bedoel ik alle bouncing e-mails gaan interpreteren en eventueel adressen aanpassen in de database.
Het zijn er niet zo verschrikkelijk veel (niet alls is al verstuurd) maar dan nog.

Morgen opnieuw een drukke dag met veel sollicitanten en administratie.

Leuk! Stel dat ik me zou vervelen!

Relevantie: 0
Einde: 1/3

Nog: veel meer of veel minder afhankelijk van het standpunt

Deze reeks was beloofd anders te zijn dan de vorige en te vernieuwen.
Niet dat ik er echt naar uitkeek, maar ik heb toch af en toe eens mijn blik laten dwalen over de leegheid van het programma en me afgevraagd of dit nu een al dan niet terechte weerspiegeling is van een grote groep mensen van onze maatschappij of het al dan niet toch een hoop uitzonderingen zijn.

Wat er ook van is. Big Brother is dood, de presentators zijn dood en leeg, de kandidaten kunnen bij wijze van spreken zelfs niets interessanters vertellen dan “mooi weer vandaag, en het gaat o blijven tot het einde van de week.”, het decor is leeg, zelfs de stem van de vermeende Big Brother trekt meer op een verkeerd door de soundmixer gehaalde smurf. Kortom, het programma is nog waardelozer dan de Trampoline Girls van Kanaal 2 in het verleden of zelfs de vele “raad eens wat het woordje is” nachtprogramma’s.

Tot daar mijn eentonig, gekleurd en niet al te gefundeerd betoog, maar ik heb er dan ook geen goesting is.

Ik wil Red Dwarf of iets à la The IT Crowd!

De obligatoire vraag is natuurlijk wanneer ik orale inname moet situeren in de tijd? Voor, tijdens of na het eten?

Waarop ik de boodschap krijg: “Best na het eten, kwestie van de vitaminepuf te vermijden.”

Quid? De vitaminepuf?

Wat doet een mens dan? Zoeken op Google natuurlijk (http://www.google.com/search?q=vitaminepuf) maar helaas, niets gevonden, zelfs geen alternatief.

Heel even dacht ik een Googlewhack te hebben, maar helaas…

Ik ga dit toch echt wel moeten afleren.

Wat er ook van is… er is licht op het einde van mijn tunnel.

Het is een platgeduwde zenuwbaan. Doordat ik de laatste tijd nogal vermagerd ben (een flinke 10 kg sinds half januari) zijn mijn zenuwbanen niet meer zo beschermd als vroeger door een ‘fijn’ (in de zin van “aangenaam” en “nuttig“, niet in de zin van “niet dik“).
Verder heb ik de onhebbelijke gewoonte om, als ik zit op een stoel of in de zetel, met mijn benen gekruisd te zitten.
Deze twee zaken samen, zorgen ervoor dat de zenuwbaan aan mijn knieholte in de onderdrukking komt en bijgevolg mijn voet geen goed doet.

Conclusie: nooit meer gekruisd zitten en het zal vanzelf wel weer overgaan (in ongeveer evenveel tijd als het veroorzaakt werd dus een goeie 5 weken). Andere duidelijke raadgeving van “meneer doktoor” is om toch maar eens actief wat te sporten.
Wandelen is prima maar daar heb je veel tijd voor nodig om er wat effect van te hebben.
Zwemmen is best prima maar daar komt een hoop rompslomp bij kijken (verplaatsen, omkleden, afhankelijk zijn van de uren, …).
Lopen is het meest aangewezen.

Wat er ook van is, nooit op één paar wedden, dus morgen ook eens kijken of iedereen die mening toebedeeld is.

We’ll see…

Een van de dingen die ik op mij genomen heb, is het ontwerpen van de affiche en eventueel wat randversieringen.

Met wat moet een mens nu een affiche maken?
In mijn jonge jaren heb ik nog van die dingen gedaan en dan was er niets beter dan het zo goed als terziele gegane CorelDraw.
Nu zat ik ietwat verveeld met de opdracht, in de zin van met wat ga ik het maken.
CorelDraw had ik niet en had ik geen zin om nog ergens te plukken en aan de nieuwe zaken te wennen.
MS Digital Image Suite lijkt me niet echt ideaal om daar een affiche mee te maken.
MS Publisher te inflexibel.
Adobe PhotoShop heb ik niet voldoende onder de knie (en ik weet dat een mens relatief gemakkelijk verloren loopt in de interface).
Dan maar iets anders wat beschikbaar is: Adobe Illustrator.

Ik ken(de) het programma niet echt, maar in de korte tijd dat ik meer aan het werken ben, heb ik wel de smaak ervan te pakken. Ik zal toch nog wat andere dingen met Illustrator proberen te fabriceren.

Eerst nog eens kijken wat de anderen van mijn gekunstel vinden.

http://customwheel.com/custom_wheels/product_info.php/products_id/1687

Niet dat ik direct een dergelijke investering onmiddellijk ga plegen – ik heb een paar andere prioriteiten – maar het ware toch leuk om af en toe een boodschap te kunnen overmaken.

Geen idee of dit in België wel mag. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat dit ergens wel gestipuleerd is dat een wagen geen aandach mag afleiden e.d.

Er lagen er niet te veel, ze waren niet ingewikkeld verstopt – een anderhalfjarige moet ze ook kunnen vinden – en toch maar roepen en gillen van “En daar!”, “Kijk! Kijk! Kijk!”, “Dat is… Dat is… Dat is… Nog!”

En vooral bij het navertellen: “Ze lagen tot aan het plafond!”

Zaaalig!