Minister van Financiën Didier Reynders (MR) is voorstander van het afschaffen van de muntstukjes van 1 en 2 eurocent. Op RTL-TVi zei hij gisteravond dat er op Europees niveau een oplossing moet komen voor de problemen met de muntjes, die vaak moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn. Reynders zei dat hij het plan om volgend jaar nieuwe exemplaren te produceren, alvast heeft tegengehouden. VTM meldde dat de Nationale Bank beslist heeft dat er geen nieuwe stukken meer worden bijgemaakt. Volgens een studie van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen wil 84 procent van de handelaars af van de kleinste euromunten. (belga)
Vandaag had ik droge dag verwacht in onze nieuwe locatie maar dat was duidelijk een misser.
Ze hebben water op de radiatoren gestoken en blijkbaar doen ze dat eerst vooraleer te kijken of alle koppelingen en ontluchters dicht zijn, laat staan gewoon aanwezig.
En waar bleek er nu net zo een ontluchter te ontbreken? In mijn kantoor natuurlijk! Gevolg, een goeie emmer radiatorleidingwater op de vloer, tussen de vloer en – wegens het feit dat het een verhoogde vloer is – onder de vloer.
En een beetje verder in de gang zat de ontluchter er wel op maar stond die gewoon open. Ook hier zijn er ettelijke liters die onder lichte druk de radiator hebben verlaten en hun weg hebben gezocht langs de trap en in de technieken schacht.
Ik hoop dat het nu toch echt de laatste keer was (want we zitten zonder proper dweils).
Terwijl de vorige keer een lek in een waterbuis er voor iets tussenzat, was het nu niet meer dan de regen.
Blijkbaar is de opening in het dak waar de warme lucht van een hoop condensors naar buiten moet geblazen worden niet regendicht – voldoende dicht om normale regenbuien niet toe te laten veel water naar binnen te brengen – genoeg. En de vloer waar die condensors op staan is ook niet echt wat je waterdicht noemt. En laat die vloer nu een verdiep hoger zijn dan het technisch verdiep waar we vorige week het lek hadden. En die vloer, tjah, die is nog altijd niet waterdicht.
Gevolg, een paar tientallen liters water, als ware het vloeiend licht, kwam plafondwaarts naar beneden.
Nog een geluk dat we met veel vertraging het nieuwe serverlokaal in gebruiknemen en er nu nog niets echt in productie is. De schade is op die manier nog altijd een stuk beperkt maar toch aanzienlijk.
Daarnet op de site van VTM even de 40 vragen rond verkeer ingevuld.
Ik had ook al de review van het programma rond de test gelezen en ondanks het niet echt positief bleek te zijn, wou ik mezelf wel eens aan de test onderwerpen, al was het maar op de statistieken postief te beïnvloeden.
40 vragen, een makkie en het zou ook snel achter de rug zijn. Maar iedere vraag gaf je vijfentwintig seconden te antwoorden en helemaal geen mogelijkheid om die veel te lange wachtijd vroeger af te breken indien je al vrij snel overtuigd was van je correcte keuze.
Deze morgen zijn de twee condensors en chillers op het technisch verdiep geplaatst van Verversdijk. De gevaarten zijn zo groot dat ze niet via de trap kunnen en bijgevolg hebben we een grote kraan laten komen. Wel indrukwekkend hoe vlot en soepel zo een gevaarte kan bewegen.
En dan, terug in het serverlokaal. Blijkbaar hebben ze deze ochtend water op de chauffage ketels gestoken maar deze bleken niet helemaal waterdicht te zijn. Gevolg, water op de chappe – er moet nog een waterdichte laag komen – en dat is niet veel meer of minder dan een grote spons.
En wat zit er onder de chappe? De elektriciteitsleidingen voor de plafondverlichting van het verdiep eronder. En wat zit er onder het technisch verdiep? Ons verdiep met het serverlokaal. En wat liep er langs de armaturen op de vloer, de racks en ook wel een beetje op de weinige apparatuur? WATER! En morgen komen de servers en binnen hier en twee weken zitten die allemaal in de racks en moet er 3 x 380V op de UPS zitten. Maar dan nog het risico op water hebben? Ik denk het niet.
Ik ben benieuwd wat we nog allemaal zullen meemaken?
Vandaag, op weg naar het werk, mijn nog half-warm brevet van EHBO kunnen verzilveren.
Een onmogelijk kleine fiat 176 had van iets te dicht een nogal redelijk grote vrachtwagen gezien. En jawel, een madam op de grond net naast de auto.
In het passeren moeilijk in te schatten wat er precies gebeurd was maar het zag er nogal vers uit: geen hulpdiensten te zien, geen signalisatie van iemand, …
Als een volleerde een fantastische U-turn gemaakt, mijn auto een eindje voor het ongeval geplaatst met vier pinkers op – kwestie van ervoor te zorgen dat het slachtoffer niet extra geofferd werd en dan op vraagtocht.
En onze vrienden – de in blauwe uniformen gegoten mannen – die stonden er bij (hun kantoor was op de hoek van waar het gebeurd was) en keken er een beetje naar.
Een heel klein vleugje actie toch wanneer ik tot tweemaal toe vermelde dat ik benzine rook.
Hoe dan ook, op het eerste zicht was er niet veel meer schade dan een tot schroot herleide fiat en een wat scherven op het wegdek (de “nafte” was al verdampt).
Toch maar eens mijn cursus er op nakijken wat beter en anders moest.
Zaterdag zijn we met een groot deel van de bureau verhuisd naar de Verversdijk. Derde keer, goede keer.
De eerste keer was half juli, maar dat kon spijtig genoeg niet doorgaan. De meubels waren er nog niet, het plafond moest nog gespoten worden en we hadden nog geen netwerk.
Een tweede keer was begin augustus. Dat kon echter ook nog niet doorgaan. Alles was er wel behalve een deel van het plafond dat beslist had om toch niet op zijn plaats te blijven. Gevolg: het plafond moest nog hersteld worden en een deel herspoten.
De derde keer was zaterdag. Nu is het helemaal geen koek en ei om daar al te zitten: er ontbreken nog een paar vensters (het raam zit er al) en er is zelfs eentje een beetje te kort; de netwerkaansluitingen in de dozen zijn nog niet echt wat je operationeel kan noemen; een beetje verbeelding en er zijn zelfs deuren; wat zand onder de schoenen, maar dat schuurt de verf- en cementresten goed van de vloer; het verdiep boven en onder ons is nog een pure werf en bijgevolg is het met al het geboor en geklop quasi onmogelijk te telefoneren. Ik kan zelfs met moeite mijn eigen horen denken. Maar het allerergste is nog dat er geen koffieautomaat is!
Er zal toch nog het een en het ander moeten gebeuren eer we vrijdag officieel wat volk over de verschillende vloeren laten lopen.
Het was deze week in het nieuws en het werd – komkommertijd kennende en natuurlijk ook door het vereenvoudigen van het verhaal – een stuk erger uitgedrukt dan wat er werkelijk gaande was.
Nu is het op een of andere manier ten grabbel gooien van wat toch wel private gegevens zijn helemaal niet fijn.
Nu onmiddellijk op een ander zijn kap jezelf populair gaan maken, is ook niet onmiddellijk proper.
Vacature stuurt de dag na het bericht al een e-mail met gigantisch veel blabla waaronder
Daarom wil ik u er graag van verzekeren dat Vacature Interactive alles in het werk stelt om uw persoonlijke gegevens zo goed mogelijk te beschermen tegen dergelijke praktijken. Wij zullen u nooit vragen om persoonlijke gegevens via mail door te sturen, of via eender welke andere weg dan uw persoonlijke pagina. Op die manier bent u er immers zeker van dat uw gegevens ook effectief in de beveiligde Vacaturedatabase terecht komen.
Tjah… de privacy wet zegt dat je alles in het werk moet stellen om de gegevens te beschermen. Dat de database beveiligd is, eveneens meer dan normaal. Stel je voor dat ze gewoon de db open en bloot zetten, misschien nog met een link ergens. Dat ze duidelijk stellen dat communicatie met vertrouwelijke gegevens nooit via e-mail verlopen, is daarentegen wel prima. E-mail is nu eenmaal helemaal niet geschikt voor vertrouwelijke communicatie, laat staan voor betrouwbare communicatie.
De rest van de e-mail is niet meer dan zeggen hoe goed ze wel zijn en wat er allemaal kan op hun website.
Nu, misschien moeten wij ook eens een e-mail rondsturen naar iedereen op het werk met de boodschap dat onze gegevens nog niet “verdwenen” zijn iedere keer dat dit bij een andere gelijkaardige – gelijkaardige, we zijn toch uniek en niet te vergelijken? – organisatie gebeurt.
Man man, heeft het vanacht weer eens goed geregend.
In normale omstandigheden, wat deze ook mogen wezen met dergelijke buien, kom ik daar helemaal niet van wakker; maar deze keer vond Tijs het ook iets te veel en is verschillende keren beginnen wenen. Zijn bed staat nu eenmaal zo goed als onder een Velux en bijgevolg hoort hij dat extra goed.
Na drie keer in iets minder dan een half uur te zijn opgestaan om hem te sussen, heb ik toch maar zijn bed verplaatst wat verder van dat venster en het laatste half uur heb ik hem niet meer gehoord.
Mijn slaap was er wel aan daarentegen. Toen ik naar beneden ben vertrokken toch nog even binnengekeken en kon me niet van de indruk ontdoen dat hij toch iets dieper was weggekropen onder zijn donsdekentje.
Straks weer de lieslaarzen aandoen om met droge voeten tot aan de auto te raken vrees ik.
Het is al een eeuwigheid – zo voelt het in ieder geval – dat we op zoek zijn naar deftige tuinmeubelen en we hebben die dan eindelijk vorige week gevonden.
Maar helaas pindakaas, slechts zeven van de acht stoelen waren binnen in het lokale filiaal. Geen enkel probleem echter, er zou een dag later er eentje van het andere filiaal doorgestuurd worden.
Een dag later: de stoel, maar spijtig genoeg niet het juiste model.
Nog een dag later – na wat rondbellen – een tweede stoel maar spijtig genoeg weer een andere.
En dan, drie dagen later, een derde stoel en een derde keer verkeerd.
Dan maar nog wat wachten en – toeval of niet wat de aantal betreft – vier dagen een vierde stoel en laat het dit keer wel de juiste zijn.
Natuurlijk met veel excuses en van die dingen. En morgen zetten we twaalf man aan de tafel, Nog ergens, euhm, vier stoelen zekers…
Vandaag wat miserie gehad met het o zo fantastische en onmisbare Excel.
We hebben een toestel dat muntjes terug kan geven voor bedragen tussen € 25 en € 0.01 en dit met slechts drie soorten munten. Helemaal niet de bedoeling exact terug te geven, maar afronden met alleen € 2, € 1 en € 0,50 zou iets te grof zijn. Daarom heel snel Excel ter hand genomen om te bereken met hoeveel stukken en welke restwaarde we door de band mee te maken hebben.
In de eerste rij staat er niets anders dan titels.
In de tweede rij staan er formules met uitzondering van A1; daar staat de waarde die moet teruggegeven worden.
B2: =INT(A2/B1)
De terug te geven waarde gedeeld door de grootste munt en afgerond (een half munstuk wordt ook niet echt geapprecieerd).
C2: =INT((A2-B2*B1)/C1)
De terug te geven waarde min de grootste munt(en) gedeeld door de tweede grootste munt en hier natuurlijk ook afgerond.
D2: =INT((A2-B2*B1-C2*C1)/D1)
De terug te geven waarde min de andere twee grotere munten en opnieuw afgrond.
E2: =A2-B2*B1-C2*C1-D2*D1
De rest die niet kan worden teruggegeven met de drie gekozen munten.
F2: =B2+C2+D2
Het aantal stukken dat er in totaal wordt teruggegeven.
En nu de abberatie – of het moet aan mijn formules en denkvermogen liggen.
Als ik € 4,10 invul, dan ziet Excel voor een of andere redenen er niet de noodzaak van in dat D2 1 moet zijn. Gooi ik de INT weg, dan is het juist en toont Excel me doodleuk 1.
INT(0,10/0,10) is 1 en daarmee uit.
INT(4,10 – 2 * 2) zou toch hetzelfde moeten zijn dan, maar nee. Die eigenzinnige mannen in Redmond beslissen om er NUL van te maken.
Dan maar een beetje meer cijfers na de comma tonen, zestien om correct te zijn. En wat blijkf: 4,10 – 2 * 2 is helemaal iets anders dan 0,01; alhoewel, het is een fijna benadering.
Daarnet gelezen op Weblog Tools Collection dat er heel wat plugin directories van WordPress zo goed als helemaal openstaan. Openstaan is natuurlijk een groot woord. Het is vooral een overzicht van de plugin directory en op die manier kan een mens zien welke plugins al dan niet geactiveerd zijn op de WordPress installatie. Niet onmiddellijk heel erg an sich, maar als er een specifieke exploit gevonden wordt voor een specifieke plugin, heb je het vlaggen natuurlijk. Vooral in combinatie met de hierboven genoemde link en het immer populaire Google zodat een prospect hacker vlot op zoek kan gaan naar sites die vlotjes inneembaar zijn.
En wat doet een mens dan? Onmiddellijk checken of dit op een mens zijn eigen systeem ook zo is en, holy macaroni, het is zo, maar daarom nog niet “het zij zo”. Onmiddellijk de
Misschien dat de mannen van Dreamhost ervoor zorgen in hun volledig automatische installatie dat de rechten perfect goed gezet worden en bijgevolg er geen dergelijke hiaten in de security nog aanwezig zijn.
Gisteren en vandaag eens extra werk gemaakt van het jaarlijks terugkerend fenomeen: de belastingsbrief.
Twee jaar geleden heb ik op aanraden van verschillende artikels en commentaren toch maar gekozen om de werkelijke kosten te bewijzen in plaats van het forfait. Dat heeft me de laatste twee jaar zeker geen nadeel gedaan, Het enige is natuurlijk het papierwerk.
Vorig jaar zat ik wel op het toppunt wat het aantal bijlages betreft: 86.
Dit jaar hoop ik alvast er een stuk minder te hebben. Maar gezien de begeleidende website die ik gebruik om alle kosten mooi te groeperen en te helpen verduidelijken al sinds een eind in de namiddag alleen maar 502 fouten.
Ik weet dus weer wat gedaan morgenavond. Ik heb tenslotte nog drie dagen!
Ik heb nog heel wat foto’s op mijn computer staan die ik dringend moet deftig ordenen maar ook die ik eens moet afdrukken om zo te delen met mensen die nog liever een foto in hun handen hebben dan er eentje op scherm te bekijken.
Nu is er al een tijdje een actie van Pixum waarbij een mens het schandalig lage bedrag van € 0.01 moet betalen per afdruk (met daarbij de obligatoire verzendkosten). En lees ik vandaag in een oudere editie van www.digitale-foto.be het volgende:
De volgende keer toch iets sneller reageren op dergelijke acties, me dunkt.
Ook vlug eens een blik werpen op de regenput van Inge haar oma. De afvoer ligt daar een stuk lager dan de omliggende riolen en een pomp moet ervoor zorgen dat deze niet overloopt en het nodige water uit de put pompen de riolen in. Omdat de hoeveelheid misschien het debiet van de pomp kon overtreffen, toch beter even kijken.
Vanmorgen is Fien al vertrokken voor de laatste Rust Roest. Inge doet ondertussen met Tijs wat boodschappen terwijl ik de schade van een relatief drukke week probeer te herstellen via vaatwas, wasmachine, droogkast, wasmand, stofzuiger en allerhande reinigende rommel. En straks nog even de maag vullen, stembanden kapotbabbelen en benen strekken op een trouwfeest.
Morgen zal er niet minder druk op worden en met een ex-trouwfeest zal het niet makkelijk op maken.
Daarnet op 
