We waren duidelijk de eregasten op de receptie van vanavond. Nog niet vaak mensen zo verrukt weten doen om die paar woorden Engels te kunnen spreken en ons zeker morgen te zullen opwachten bij hun specifieke controlepost onderweg of op de start. En allemaal tout naturel en warm en eerlijk.

Daarna – na eerste wat te hebben gegeten van hun hapjes en veel bier en natuurlijk sake – naar het Sushi restaurant getrokken. De gids was er ook bij en – een jonge dame van zessentwintig – ze was meer dan verreerd om naast de burgervader te mogen knielen – kussentjes op de grond en dat viel nog best mee, toch zeker de eerste drie kwartier – om vlot te kunnen tolken.

Nu heb ik daar niet alleen gigantisch lekker gegeten. Eerst heerlijke Sashimi van tonijn met de nodige wasabi en soja saus gevolgd door een ruim assortiment van Sushi, niet enkel de klassieke korte rolletjes in zeewier maar ook verse krab, scamp en octopus in reltatief grote porties op gekookte rijst. En dit alles natuurlijk vergezeld van meer dan voldoende bier en verschillende soorten overheerlijke Sake.

En morgen weer fris op want er staan wat plichtpleging op het menu en een stevige 20km.

Wat een dag. Deze morgen een mix van continentaal en Japans ontbijt – lees: omelet met worstjes maar ook rijst en gestoofde vis en Japanse broodjes. In een gigantisch grote zaal, met de typische bijna kitscherig ornamenten. Bij het binnenkomen van de ontbijtzaal klonk het van alle kanten ohajoo gozajmas (of goedemorgen in het Japans).

Daarna kennis gemaakt met onze nieuwe tolk/gids van de dag: een jonge dame (Akikoo Myama denk ik) die ons wat meer diets zou maken wat er allemaal in de buurt te zien is.

Zo zijn we terecht gekomen op een site van Noro en nog iets (ik heb de naam in het Japans maar dat betekent voor mij niet echt veel) waar het grootste beeld van Boeddha staat in Japan in openlucht. Dat beeld zelf is best mooi. Ik heb er zelfs een centje geoffered, de gong laten luiden en een wens gedaan. Maar behalve het beeld hebben we ook nog de 1500 verschillende afbeeldingen van de leerlingen van Buddha gezien. Best de moeite, maar weet dat er minstens evenveel trappen zijn om ze te bekijken.

Een beetje later gestopt bij een wegrestaurant om een hapje te eten. Nu is de naam van het restaurant en het terrein errond Bi Wa en staat er voor de deur een gigantisch grote Bi Wa, maar dit was me absoluut niet duidelijk wat een Bi Wa eigenlijk is. Dan maar eens gezocht en http://nl.wikipedia.org/wiki/Loquat bracht me soelaas. Ik heb de vrucht ondertussen gezien, ik heb de bomen gezien, ik heb allerhande producten hierop gebaseerd gezien en geproefd maar ik vrees dat ik geen echte vergelijking heb wegens de allereerste keer dat ik het “te verwerken” kreeg. Maar toch lekker.

Dan het hapje de kust van Chikura opgezocht, bekend voor zijn bloemen en zeker op dit ogenblik en met de wetenschap dat we morgen en overmorgen de tweedaagse bloemenwandeling doen van Chikura, zijn we dan ook gestopt aan een kleine plantage die, alles behalve toeval, bleek van de schoonmoeder en vrouw te zijn van de chauffeur. Een zeer hartelijke ontvangst, wat bloemen mogen knippen, een heerlijke kopje Japanse thee gekregen met een soort op zuur gezette groente. Deze was een beetje buiten onze smaak en ik heb er nog steeds geen idee van wat we daar precies gegeten hebben. Alles prima verlopen behalve dat de meer dan pitoresque dame – noem het de oude bloemenplukster – niet op de foto wou en de beleefdheid liet me niet toe het in het geniep toch te doen. Misschien dat we tijdens de tocht op zondag meer geluk hebben.

En dan de tocht verder gezet naar het hotel want vanavond, binnen een half uurtje, mogen we naar de officiële opening van de tocht – het feestje voor de medewerkers – en daarna terug met de burgemeester en gevolg naar hun zeggen één der beste Sushi restaurants in Chikura. Ik ben alvast in mijn nopjes voor het laatste.

De meetings deze namiddag waren zoals voorspeld. De hiërarchie speelt een grote rol over wie wanneer het woord voert en of er al dan niet een beslissing mag genomen worden. Eenmaal je een beetje die spelregels begrijpt, kan er eigenlijk heel veel gezegd worden.

De meetings waren goed en productief. De laatste van deze avond (nummer drie) was er eentje met de kersverse burgemeester van Minamiboso, hij is ongeveer één jaar burgemeester nu. Nu is Minamiboso de groep van verschillende dorpen waar ook Chikura nu tot behoort. De wandeling van zaterdag en zondag heet nu niet meer de Chikura Flower March maar de Minamiboso Flower March en daar staan ze duidelijk op.

Hoe dan ook, de diner party was meer dan aangenaam en kan dan ook een success genoemd worden. De tolk deed zijn best; het gezelschap was aangenaam in conversatie en bij wijlen zelfs echt amusant; het eten was zeer lekker, een mengeling van Europees en Japans; kortom, dik in orde. Trouwens nog een leuk presentje ontvangen met in drie tekeningen een schets van de geschiedenis van de omgeving.

Morgen maken we ons alvast klaar voor een rondritje met gids.

Het hotel bereikt en onze eerste Japanse maaltijd achter de kiezen. Het was niet direct een echte Japanse maaltijd gezien we gegeten hebben bij de Chinees in het hotel zelf, maar een kniesoor die daar over valt want het was zeer lekker en vooral veel.

Straks de eerste meetings en ik vermoed dat ik dan wel meer van de cultuur in lagen zal merken. Maar eerst misschien wat rusten wegens nog niet al te veel geslapen de laatste dag.

Toch nog vertrokken uit Zaventem en voldoende tijd gehad om de aansluiting in Frankfurt te halen. Het was gelukkig niet al te ver. Meer dan ̩̩n kilometer hebben we niet moeten lopen om van gate A1 waar we geland waren naar gate A65 te stappen. Ondertussen het fantastisch avondmaal al achter de kiezen en binnen een half uurtje volgt ons ontbijt (lokale tijd is ca zes uur in de morgen en binnen een uur of twee landen we). Slapen is niet direct gelukt wegens gewoon te veel te zien, te doen en Рmisschien in contradictie met eerder berichten Рte lezen. De batterij al ̩̩n keer moeten verwisselen, dus valt het nog wel mee met deze Dell 400 reeks. Afwachten wat het straks zal worden. Langs de ene kant hoop ik op een niet al te grote cultuurschok wegens het gemak maar langs de andere kant, hoe grote het verschil, hoe meer het de moeite zal zijn.

Wegens het iets minder gunstige vliegweer heeft onze vlucht richting Frankfurt blijkbaar wat vertraging opgelopen. Laat ons hopen niet te veel zodat we voldoende tijd hebben om de aansluiting naar Tokyo niet te missen; maar dan zou het al ferm de mist moeten ingaan.

Ondertussen ongeveer ieder verkooppunt van tijdschriften in Zaventem afgelopen op zoek naar Wired, maar deze is blijkbaar van de aardbodem verdwenen; of zou het zijn dat de leverancier (MPL?) de enige is van alle handelaars via BIAC? Hoe dan ook, ik zal het moeten doen met De Standaard van vandaag (45 min), Het Laatste Nieuws ook van vandaag (10 min als ik de tv programma’s meetel), Le Monde (geen idee maar het zal wel vergelijkbaar zijn met De Standaard als ik de pure Franse politiek niet in rekening breng), De Humo (met Kartonnen Dozen erbij) en Linux Magazine. Kortom, net genoeg maar toch krap om voor voldoende diversificatie te zorgen.

Gelukkig heb ik ook nog een paar boeken met pure vakliteratuur mee, wat verslagen en rapporten op de computer (maar dat leest wat moeilijker in bed of op de pot) en gewoon iets anders doen dan lezen zal ook wel lukken. Trouwens, het programma is dusdanig gevuld dat ik een donkerbruin vermoeden heb dat lezen niet onmiddellijk veel tijd gegund wordt.

We zien wel.