Ik heb de discussie al vaak meegemaakt. De één zegt dat het absoluut noodzakelijk is, de ander zegt dat het allemaal geen rol speelt en het labo er toch mee doet wat we willen. En toch is het enigszins belangrijk dat het scherm een beetje gecallibreerd wordt, maar dan niet noodzakelijk één op één met de printer, maar dan wel zodat wit en groen en rood wel degelijk wit en groen en rood is.

Ik heb laatst dit duidelijk genoeg gezien. Op mijn een scherm was ik volop foto’s aan het bewerken en wat aan het sleuren met de kleuren. Voor de een of andere reden had ik diezelfde foto openstaan op het andere scherm met een compleet ander resultaat. Wat is echt, wat is niet echt, wat benadert het meest de realiteit, …

En dan, vandaag, deze tegen het lijf gelopen (figuurlijk natuurlijk).

Free Utility Color Caolibrates Your Monitor

A subscriber recently asked me how he could be sure that his monitor was displaying colors accurately. I forwarded the request to subscriber Tony Bennett who is THE man when it comes to graphics. Here’s what Tony said: “Gizmo if a user just wants to run normal Windows programs or play games then there’s no need to color calibrate. However for graphics or photography work it’s essential. Indeed you should really calibrate both your monitor and printer as these go hand in hand. Many monitors come with a calibration set and this should be your starting point. If you don’t have it, go the manufacturer’s web site to see if you can download it. They may also have custom calibration software available. In addition to your monitor controls, it’s possible to alter color settings using your graphics card or software applications like Adobe Gamma that comes with Photoshop. That sounds great but it often causes users to fall into the trap of calibrating several times using all available options. This is a mistake; calibrate only once otherwise you will be over compensating. The most important thing though, is to understand what you are doing. That’s why I recommend users visit Norman Koren’s website [1] before doing anything. It’s a bit technical but color calibration IS technical. If you find Norman’s site a bit overwhelming then this site [2] may be better. Both of these sites have links to software and reference images, but for the calibration process itself, most casual users would be better off using a little freeware program called the ‘Monitor Calibration Wizard’ [3]. It will give results that are more than adequate for most applications. A final word: getting color right sounds like a simple issue but it’s not. It’s a matter taken very seriously by graphics and photography professionals and they dedicate an appropriate amount of time to addressing the problem. Indeed many professionals calibrate their equipment every six months or so to ensure that the quality is always at its best.” Freeware, all Windows versions, 771KB. [1] http://www.normankoren.com/makingfineprints1A.html#Monitorsetup [2] http://www.e-cobo.com/stockphotos/quality/calibration.php [3] http://www.hex2bit.com/products/product_mcw.asp

Vandaag:

• spam
• spam
• spam

En een mailtje gekregen met mega reclame rond spandoeken (ook spam).

En één van de belangrijkste redenen die hen onderscheid van de anderen is dat er geen leveringskosten mee gemoeid zijn… tenminste als je ze afhaalt in één van hun 13 verkooppunten.

Yeah right.

Iedereen kent het wel: je hebt een hoop software staan en je hebt al in geen weken/maanden meer gekeken of er updates zijn.

Met de standaard Microsoft dingens heb je Windows Update. Met Adobe heb je de Adobe Updater. Maar al de rest. Er zijn ondertussen heel wat programma’s die automatisch op regelmatige tijdstippen zelf checken of er update van henzelf bestaat (cfr. Directory Opus, Firefox, etc). Maar er zijn er spijtig genoeg nog heel wat die dit niet automatisch doen. Sommigen hebben wel een optie om manueel te checken maar dat betekent dat je zelf een handeling moet uitvoeren.

Nu bestonden er al verschillende alternatieven maar toch geen één zo gemakkelijk gevonden als deze Filehippo Update Checker.

Voordeel van deze is dat het ook beta versies voorstelt en ondersteunt.

En op die manier heb ik ook ontdekt dat er een nieuwe versie is van Notepad++, Adobe Acrobat Reader en FileZilla 3 beta. Het spaart me hoe dan ook toch wat individueel zoekwerk.

Vandaag op Kanaal II (de post met het hoogste moreel verval dan nog, alhoewel VT4 er bij momenten ook goed weg mee kan) The Passion of Christ gezien.

De boodschap zit goed maar gaat toch te veel verloren in al het al te wrede folteren.

Vervelend is dat ik continu moet kijken om te verstaan wat er gezegd wordt. Bij het Engels en Frans kan een mens nog eens laten van kijken en toch auditief het verhaal volgen. Hebreeuws is niet onmiddellijk een taal die tot mijn actieve kennis behoort. Het Latijn lukt ook al niet meer wegens veels te roestig.

Wel zeer eigenaardig is dat er, en zeker op een commerciële zender als Kanaal II, er begingeneriek noch eindgeneriek was maar vooral het ontbreken van enige onderbreking voor een broodnodige boodschap.

Wat de inhoud betreft, kan ik me nog heel veel van ‘het verhaal’ herinneren behalve de aardbeving wanneer Hij komt te sterven.

Vandaag een laatste mailing klaargemaakt om nog wat wandelaars te werven voor de 2daagse.

Om te beginnen kopieer ik gewoon de volledige directory van de vorige mailing. Kwestie van een heleboel basisbestanden al klaar te hebben. De grote structuur van de mail zelf hoef ik dan ook niet meer te wijzigen. Alle bestanden die ik nodig heb voor de mailing (logo’s, stylesheets, content, etc) gooi ik allemaal in één directory. Ook al heb ik dan een hoop logo’s dubbel staan, maar dan weet ik zeker dat ik met het juiste logo werk en, als ik later het logo zou veranderen van dimensie ofzo, ik niet in de problemen kom.

We voorzien altijd minimum twee en maximum vier talen zodat de header altijd begint met een taalselectie en een paar bookmarks in de mailing zelf.

De footer van de mailing blijft ook altijd hetzelfde met dezelfde blabla (uitschrijven, verantwoordelijk, etc.)

Tot voor kort maakte ik uitsluitend gebruik van het onvolprezen en haast niet te overtreffen Notepad++ maar om toch iets sneller te werken met afbeeldingen en dergelijke ben ik tenslotte overgeschakeld op MS Sharepoint Designer. De finale afwerking – het wijzigen van de bookmarks, het consolideren van bepaalde styles, etc – doe ik toch nog met Notepad++.

Eenmaal de volledige nieuwsbrief klaar, zorg ik eerst voor de online kopie. Gewoon een kwestie van de folder op de webserver aan te maken en alle nodige bestanden over te zetten. De adressenlijst en andere zaken die niet nodig zijn om de pagina op te bouwen zet ik wel niet over.

Volgende stap is controleren met de wat mij betreft twee belangrijkste browsers (FireFox en IE, samen goed voor 99% van het verkeer) of alles nog klopt. En na hier en daar nog wat te sleuren en te trekken open ik het finale restulaat in IE en sla ik alles op als een “web archive, single file (mht)”.

Vanaf nu is het weer aan Notepad++ om de nodige wijzigingen te doen.

En ziedaar, de code van de e-mail die zal verstuurd worden op een paar uitzonderingen na.

Allereerst is dit absoluut niet de ‘From’ die we willen hebben dat de mensen te zien krijgen. In casu verander ik de eerste lijn door From: <mailing@2daagse.be>, waar de groter dan en kleiner dan nodig is zodat bepaalde filters die niet zomaar wegbonjouren omdat die niet 100% rfc822 compliant is.

De eigenlijke mail is nu voor 99,9% klaar. Enkel nog de bestemmeling toevoegen en een systeem vinden om deze te versturen.

Laat ons eerst eens kijken hoe we een dergelijke mail verstuurd krijgen. Die ga je niet zomaar als bijlage aan een andere mail toevoegen. De mensen zouden immers niet weten wat ermee gedaan. Nee, dit is de mail op zich en we moeten een programma vinden die in staat is de code die in de mail staat te interpreteren en te gebruiken zonder dat we hier zelf nog iets mee moeten doen.

Het ideale programma hiervoor staat bij de meeste mensen zomaar ter beschikking. Iedereen met een beetje recente Windows PC kan zomaar de nodige onderdelen hiervoor installeren: IIS met de ingebouwde SMTP server. Hoe deze configureren is een ander verhaal maar standaard heeft deze een pickup directory. Alles wat je in deze directory dropt, wordt verwerkt door de smtp engine van IIS en verstuurd, gedropt of gewoon aan de kant gezet als Badmail.

En hoe voegen we nu een bestemmeling toe? Gewoon een lijntje toevoegen met een daarin To:  en een geldig e-mail adres (zo wordt de e-mail gestuurd naar iemand@pieter.org To: iemand@pieter.org).

Nu kan je gemakkelijk ook meerdere bestemmelingen toevoegen door door duizend en één lijntjes met To: en een e-mail adres te zetten, maar dan zien alle bestemmelingen natuurlijk ook de adressen van de anderen en dat kan (en mag gezien dit toch even de normale privacy regelingen te buiten gaat) niet de bedoeling zijn. Daarom gewoon een mailtje per bestemmeling maken.

Hiervoor heb je gewoon vier dingen nodig:

• De bewaarde mth file met aangepast From adres (hier message.mht)
• Een lijst met alle individuele adressen, één per lijn (hier adressen.txt)
• Een eenvoudige batch file (hier doit.bat)
• Een command prompt

De bachtfile is zeer eenvoudig en doet niet meer dan een parameter uitlezen die het e-mail adres is van de bestemmeling. De code is heel eenvoudig

echo TO: %1 > tussen.txt
echo %1 >> gedaan.log
copy tussen.txt + message.mht “c:\inetpub\mailroot\pickup\message%1.mht”

Met andere woorden, de eerste lijn leest het e-mail adres als parameter binnen en kopieert die naar het tussen.txt bestand. Om toch maar een idee te hebben wat er wel en wat niet verstuurd werd (een batchfile kan ook crashen of onderbroken worden of gewoon iets anders), wordt dit adres ook nog een keer gekopieerd naar de logfile gedaan.log. En vervolgens wordt tussen.txt aan message.mht samengevoegd naar een bestand in de pickup directory. Omdat het versturen van de e-mail langer duurt het aanmaken van de file in de pickupdirectory, voeg ik gewoon het e-mail adres toe aan de bestandsnaam. Op die manier is ieder bestand toch wel uniek (tenminste als er geen dubbels in de e-mail adressen zitten).

Het grote gemak hier, is dat je met een paar van je eigen adressen eens kan testen of er niets misgaat. Sturen naar mezelf kan dan niet eenvoudiger dan doit iemand@pieter.org.

En heel de zwik en route steken is dan gewoon op de prompt het volgende uitvoeren

for /F %i in (adressen.txt) do @doit.bat %i

Voordeel is dat je alles wat gegenereerd wordt, mooi ziet voorbij flitsen. Wat ik dan ook doe is alle adressen alfabetisch sorteren zodat ik toch enig idee heb van waar de mailing ergens zit.

Belangrijk is wel dat, wanneer de e-mails van enige omvang zijn, toch eens moet rekenen hoe lang het duurt eer deze allemaal vertrokken zijn. Zo heb ik ongeveer 14000 mailtjes verstuurd van een kleine 200Kb maar dit duurde toch wel een stevige 24 uur. Ook niet vergeten af en toe eens te loeren naar de queue directory (dit is de directory met de zeer verhelderende naam queue naast de pickup directory) en checken of deze wel verkleint. Indien niet is de kans vrij groot dat IIS even er de brui aan gegeven heeft. De gemakkelijkste manier om dit te fixen is IIS gewoon herstarten.

Kom op tegen Kanker is begonnen deze avond in ‘t officieel met een startshow en van die dingen. Nu ben ik niet direct een grote fan van die startshows waar een boel dingen zogezegd volgens verrassing moeten gebeuren – denken we maar aan het optreden van De Nieuwsjongens als er een bepaald bedrag behaald werd.

De botjes en het pakje van Sofie van Mol waren daarentegen wel weer in orde.

Maar het meest pakkende, buiten de getuigenis van het kleine meisje, was het interview met Phara de Aguirre (niet door haar met Mathilde) en het moment dat het interview verbaal stilviel en zij een traan moest wegpinken. Een mens is dat helemaal niet gewoon van haar zo te zien, zeer vreemd!

http://www.iivix.com/tubular_bells.html
Nu blijk ik duidelijk niet de enige te zijn die een zwak heeft voor Tubular Bells (as said).

Gisteren en vandaag heb ik me weer eens stevig laten gaan met mijn Mike Oldfield collectie.

Tubular Bells Rules!

Als ik geen tien verschillende versies van Tubular Bells gehoord heb, waren het er geen. En aangezien ik toch dringend aan een goeie beltoon was, heb ik maar de originele intro omgezet in een mp3 en onmiddellijk naar de Pearl overgezet.

En dan hoort Fien een tijdje later mijn eerste inkomend gesprek en wordt ze – dichterlijke overdrijving – onmiddellijk wild en insisteert ze op het herhaaldelijk afspelen van het melodietje op mijn GSM. Maar toen ik het Part 1 volledig liet afspelen werd ze nagenoeg nog wilder met de eindclimax, waar de master himself, alle instrumenten benoemt eer hij ze bespeelt. En eerlijk gezegd, ik heb meer dan gigantisch van haar enthousiasme genoten!

Mike Oldfield – Tubular World

Tijs wil maar niet slapen. We hebben ons gat nog niet gedraaid – zoals men wel een spleegt te zeggen – of hij begint opnieuw te roepen en te brabbelen. Nu is het niet zo dat Tijs de meest elequente is en bijgevolg verstonden we dan ook niet onmiddellijk wat hij allemaal aan het brabbelen was.

En dan plots, na een misschien wel tien keer heen en weer te lopen, hoorden we Fien luid wenen in de badkamer. Blijkbaar was ze al een hele tijd aan het huilen en snikken en wou Tijs ons dat duidelijk maken door te zeggen “Fientje weent.” maar dan iets als “Giegie wie” en nu weten we eindelijk wat dat wil zeggen.

Zo een zuster/broederliefde en wij dat – verdoemd de onwetenden –  maar proberen te ondrukken.

Het is echt nergens meer te doen. Ongeveer alle mailboxen die ik heb krijgen dagelijks hun kilo’’s spam te verwerken.

In het begin was mijn gmail nog de best gefilterde maar nu – en het feit dat mijn catch-all hier toekwam zal er wel iets mee te maken hebben – was de balans duidelijk meer spam dan ham.

Dan maar mijn catch-all verplaatst naar een nieuwe gmail box en het werd me vrij onmiddellijk duidelijk hoe gigantisch de toevloed wel was. Na één dag heb ik de balans opgemaakt. Gemiddeld werder er 2 mailtjes per minuut geblokkeerd door gmail. En om het kwartier werd er toch eentje door gmail niet tegengehouden. Op één dag maakt dat 96 mailtjes die ik zelf moet verwijderen, en dat is relatief veel. Maar dit is slechts 1 op 30 die er toch wel doorkomt. Niet onmiddellijk een heel slecht resultaat (alhoewel dit nog altijd iets meer dan 3% is).

Ik ga toch één keer per week kijken of er geen echte dingen nog doorkomen via de catch-all en dan het ding binnen een paar maand afzetten.

Wat alleen maar deze morgen moest zijn, heeft heel de dag geduurd. Een goeie rondgang op de werf was noodzakelijk maar die plotse niet te verwachte koud – vooral de wind zekers – heeft me genekt zo goed als lettelrijk. Ik heb er een stevige stijve nek aan overgehouden en dat is niet alleen ongemakkelijk maar ook pijnlijk. Een mens wil dan eens achter zich kijken maar kan niet zonder zijn hele bovenlichaam te draaien. Allemaal niet zo erg maar wreed vervelend met kinderen achter in de auto.

Een keer goed slapen kan misschien wonderen doen.

Fien is vandaag naar Sportanimo getrokken. Een puur sportkamp kunnen we het niet echt noemen omdat er voor haar zoveel meer gebeurd dan enkel wat sporten: knutselen en vooral veel spelen.

En klassiek voor Fien – en waarschijnlijk nog een hoop andere leeftijdsgenoten – is dat ze eerste helemaal geen zin had om te vertrekken. Ze liet er zelfs een traantje bij omdat ze niet thuis kon blijven ondanks het feit dat het vakantie was en het ook zou kunnen zijn dat er gewoon niemand anders zou zijn die ze kende.

Eenmaal aangekomen zag ze dat er vele vriendjes en vriendinnetjes waren en nog voor ik goed en wel “Tot vanavond!” kon zeggen, was ze al weg.

Ze zal weer goed slapen vannacht!

En dan de internationale, Angelsaksische, versie van de 1 april grap.

Google heeft er eentje gelanceerd en het zou me ten zeerste verwonderen dat iemand die in staat is de info te vinden, werkelijk dit ook maar enigszins zou geloven.

Klassieke dag vandaag en er zullen er zich weer velen aan laten vangen. De grapjes zijn niet altijd even fijn, laat staan grappig.

Wel leuk, maar dan strikt persoonlijk natuurlijk, is dat Fien ook al de weet hoe ze een grapje moet uithalen, al dan niet altijd even subtiel.

Vanmorgen thuis, roept Fien : “Mama, kan je eens komen! Vlug! Mijn poep is vuil en ik krijg hem niet proper.” Zoals een goede moeder het betaamt, laat ze goed als alles direct vallen en snelt ze naar boven, maar daar geen Fien te zien. Ze had zich verstopt in haar kamer en kwam al huppelend naar buiten, smalend “Gefopt!” roepend.

En dan deze namiddag, bij Inge haar ouders. Een roep vanuit de keuken: “Oma, wat is dat dat uit de frigo loopt?” Ook hier kon oma niet snel genoeg in de keuken zijn om daar een stevig in het vuistje lachende Fien te vinden.