Dames en heren, het is officieel en onomkeerbaar: ik ben met vakantie.

De laatste werkrestanten van het jaar 2006 zijn cerebraal weggewerkt zodat we ons tenvolle kunnen storten op het zalige nietsdoen en het genieten van de komende feestdagen.

Dank u en arbeidsgewijs begroeten we elkaar terug de tweede maandag van volgend jaar, zijnde acht januari 2007!

En dat ik er van ga genieten!

Deze week voor de verandering op het werk een beetje veel miserie gehad met spam. Er kwam op momenten zoveel mail binnen dat de servers de kans niet hadden het op een normale manier te verwerken. Nu was een van de meest populaire termen die de in de spam zat cials. Dat cials een soort medicament – het woord geneesmiddel wil ik zeker in deze context niet gebruiken – is, dat weet ik wel maar wat het precies doet en vanwaar het komt.

Danmaar eens rondsurfen en ziedaar:

En wat lees ik daar in de disclaimer. Meer indekken tegen wat het allemaal niet is en in welke omstandigheden het niet mag genomen worden. 

Doet me denken aan het feit dat er nu ook in de gebruikershandleiding van een microgolfoven staat dat deze niet mag gebruikt worden om kleding te drogen en dat je er zeker geen levende wezens mag in steken. Misschien dat we ooit eens in de situatie komen dat er in de handleiding staat wat wel mag en dan op het einde “en al de rest niet!”.

Jean-Marie Dedecker terug naar af. De mannen en vrouwen van N-VA kiezen eieren voor hun geld. En in alle eerlijkheid, lijkt me het meest logische. Ik ga nu niet beweren dat het programma van N-VA en CD&V zo dicht bij elkaar ligt, maar JMD zijn verkondigde standpunten – naargelang de stand van de zon, de richting van de wind en vooral wie hij van repliek diende – stond toch nog een stuk verder.

Terug naar af voor JMD en toch maar nog eens bellen met Hugo zekers zodat die zijn noodgedwongen Belang huwelijk kan ongedaanmaken.

Onze poes, een stevig gebouw beest met weliswaar meer haar dan pure body, is op reis. Eigenlijk niet echt op reis, maar de laatste keer dat ik me herinner de poes nog gezien te hebben was vorig weekend.

Ik heb het beest in alle eerlijk meer dan één keer verwenst. Niet alleen omwille van de jaarlijkse grote hoeveelheden haar dat het beest op de meest ongelukkige en ongewenste plaatsen achterliet. In die mate dat het gaan zitten met donkere kledij een gigantisch risico was.
Ook niet omdat Poes – wat zo noemen we onze kat – vaak in de nacht besliste de kattebak in te ruilen voor de zetel.
En zeker niet omdat er stukken van de zetel, de overtrekken van de stoelen ongevormd heeft van een strak stukje stof naar een iets meer pluizig gebeuren.

Nu, stel dat de reis van ons beestje langer duurt dan, jah, dan om het even wat zal ik er langs de ene kant niet rouwig om zijn maar zal ik toch zijn geknor en gefleem missen.

Echt eentje om te bekijken om een stormachtige avond, helemaal alleen thuis, het huis kraakt en spokt, hier en daar beweegt er iets – of heb je alvast het idee – dat eigenlijk niet hoort te bewegen, een halfdood blad valt van de kamerplat, een PMD fles plopt, de radiator tikt bij het uitzetten of inkrimpen en de vlam van een kaars die wat meer wiebelt dan wat aanvaardbaar is met de weinige tocht die in huis aanwezig is.

Let wel, het is op zijn Amerikaans en duurt toch een stevige 40 minutes.

Ik had er nog nooit van gehoord maar Tijs is er op zijn zachts gezegd dol op.

Het is bolvormig, heeft een stevige structuur en smaakt best zoet.

Een beetje te groot om in één keer te (laten) verorberen maar in kleine stukjes valt het best mee.

En eerlijk gezegd, ik zou zelfs niet goed weten waar ik het moet kopen als de onze op zijn.

Wie weet wat we nog allemaal van nieuw fruit op onze markt gaan gegooid zien.

En wie heeft er ons nog niet gebeld?

Zou die mens nog opnemen als ik bel?

Stel dat iedereen zomaar toegang krijgt tot het rijksregister om redundantie van data te vermijden. Misschien komen we wel dan tot situaties als onderstaande (wat ook waarschuwend was).

Trouwens, wij krijgen laatst een brief van een advocaat voor een niet betaalde factuur. Blijkbaar was de factuur en alle herinneringen nog naar het oude adres gestuurd, waar we al meer dan twee jaar weg waren. Het bedrijf was hier zeker van op de hoogte maar niet in alle systemen. Het bedrijf in kwestie hadden dan maar een advocaten kantoor aangesproken. Deze hadden wel ons adres maar dan verkregen via een het consulteren van het rijksregister. Dat zij toegang hebben, vind ik niet abnormaal. Dat zij echter het kunnen raadplegen zonder boe of ba voor dergelijke doeleinden lijkt me niet helemaal in orde te zijn. Bij mijn weten moeten we als individu nog altijd expliciet de toestemming verlenen om ons rijksregister te laten inkijken.

Tegenwoordig op Beauty & The Nerd zijn ze ook al op zoek naar een X-factor ofzo.

Er moet gezongen worden. Nu lijkt me zingen niet echt iets wat een beauty of een nerd typeert. Ik kan trouwens niet echt zingen en mijn lieftalige nog veel minder (echt waar). Zij is wel de beauty (en zeker in mijn ogen) en over mijn nerdgehalte heb ik ook wel mijn gedacht.

Net nu ik me niet al te best voel – de nacht heeft niet al te veel gebracht – krijg ik vandaag volgende mail:

Beste Pieter Corneillie,

De vierde Grote Griepmeting 2006-2007 gaat weer van start. U heeft bij een vorige meting ook meegedaan, en u kunt ons ook dit jaar weer helpen de verspreiding van griep nog beter in kaart te brengen. Klik op onderstaande link om wederom aan dit project deel te nemen:

http://www.griepmeting.nl

Vanaf 1 december 2006 zult u dan weer iedere week een nieuwsbrief ontvangen met vele interessante feiten en nieuwsberichten over griep en eventuele uitbraken van vogelgriep.
Ook in Portugal is dit jaar weer een griepmeting van start gegaan.

Het Grote Griepmeting team
_________________________________________________________________________________
Tot ziens op http://www.degrotegriepmeting.nl

Vorige weekend was het Stormtocht. Dat betekent naast een stevig aantal wandelaars over de vloer krijgen – een dikke tweeduizend dit keer en dat is wel degelijk een pak meer dan de vorige keren en ook wel meer dan we verwacht hadden – ook ‘s avonds een eenvoudige maaltijd met een hoop medewerkers.

Vorig jaar hebben Inge op het parcours en ik in de zaal hopen foto’s genomen en die dan ‘s avonds – na grof sorteren – geprojecteerd en dat was best leuk.

Dit jaar zijn er wat minder foto’s genomen – maar daarom zeker niet minder van kwaliteit – en heb ik gekozen om niet zomaar slideshowgewijs alles ten toon te stellen, maar toch maar proberen om met Proshow Gold iets meer te doen.

Probleem één was echter dat op mijn notebook Vista staat en Proshow niet zomaar geïnstalleerd geraakte. Nu was Vista redelijk standaard geïnstalleerd en bijgevolg ook User Account Control. Blijkbaar had Proshow daar wat problemen mee en heb ik het dan ook maar uitgeschakeld.

Toch nog een paar foutboodschappen over drivers e.d. maar na wat veel wachten was alles toch netjes geïnstalleerd volgens de logfiles. Eigenlijk wel en eigenlijk niet: de installer wist me doodleuk te zeggen dat er problemen waren bij de de installatie en ik de support van Proshow moest mailen met de installatielogfile. Deze zou in detail beschrijven wat er mis was gegaan. Maar blij inspectie van de logfile bleek er helemaal niets misgegaan. Tjah.

Proshow zelf werkt best goed met uitzondering van het overzicht van de bestanden in een bepaalde folder. Daar loopt het vaak wat mis met het verversen van het beeld. Dat kan nu een Proshow probleem zijn, maar evengoed een driver probleem. De enige oplossing om het geheel wat werkbaar te maken, is alle bestanden op de Lightbox gooien en vandaar verder werken.

Snelheid, audio, effecten, etc is voor de rest helemaal geen probleem. Kan ik de notebook de volgende keer weer gebruiken in de diaclub.

En omdat ik er niet in slaag de presentatie direct op te nemen in de post zelf, kan je deze hier vinden.

Lap, heel de week meer thuisgewerkt dan op de bureau – kwestie van mijn eega die niet alles behalve goed te been was te kunnen ondersteunen, de kinderen op de voorziene plaatsen op de voorziene momenten brengen, de klassieke huishoudtaken – en dan nu het meer dan verdiende weekend tegemoed begint mijn lichaaam wat tegen te spartelen.

De klassiekers eerst: koppijn en keelpijn. Nu maar hopen dat een goede nachtrust wat helpt.

En wat het werken betreft: nog twee weken in overdrive en dan mijn saldo van vakantiedagen liquideren!