Een tijdje geleden van onze vrienden van Test Aankoop de mogelijkheid gekregen om een proefabonnement te nemen op hun fantastische magazines. Indien ik op het aanbod zou ingaan – twee maanden gratis en voor niets het magazine ontvangen, daarna aan verminderd tarrief voor het eerste jaar en vooral ten allen tijde op eenvoudig verzoek en zonder vertraging het abonnement stopzetten. Nog leuker was het om als welkomstgeschenk een MP3 speler te ontvangen en als ik tijdig hun bon instuurde, ik er nog een draadloze (op FM) koptelefoon er zomaar voor niets en helemaal gratis erbij kreeg.

Het eerste set boekskens heb ik al mogen ontvangen en ik moet eerlijk zeggen ook met interesse gelezen.
En vandaag ook de geschenken toegestuurd gekregen. De doos was iets te groot voor in de geïmproviseerde brievenbus (een wijnkistje van weleer waar net 3 al geconsumeerde flessen in passen, dit voorzien van twee planken langs beide kanten om het kistje enige hoogte te geven en voorzien van een extra brede gleuf) en stond netjes te wachten aan de voordeur op de eerlijke vinder (mezelf, alhoewel mijn ega me voor was).

De MP3 speler al heel even uitgetest. Buiten de niet onmiddellijke voor de hand liggende en nogal omslachtige bediening, lijkt me de kwaliteit toch wel iets beter dan het ding er op de folder eruit zag. Wel nergens een spoor van het merk terug te vinden. Vooral vervelend als in de zeer uitgebreide papieren handleiding staat dat updates van de firmware kunnen gedownload worden van de website.
Nog wat zoeken en prullen om toch maar een referentie te vinden.
Tot nog toe als enige aanknopingspunt iets gevonden van “soni-mos” maar dat helpt niet echt verder.

Vragen of ik mag wisselen met een iPod Nano ofzo lijkt me niet onmiddellijk iets waar een positief gevolg kan aangegeven worden. Iemand?

Dit weekend eens stevig de wandelschoenen aangetrokken. Vooral figuurlijk dan aangezien ik geen wandelschoenen heb.

Een kleine 8 km zaterdagvoormiddag, een extra 6 km zaterdagnamiddag en nog een surplus van 6 km zondagmiddag.

De geplande tochten werden afgewerkt, de nodige PR verzorgd (natuurlijk voor onze wandeling op 6 en 7 mei als New Balance Tweedaagse van Vlaanderen in Blankenberge, de algemene vergadering van de vzw gehouden en héél lekker getafeld.

En wat de voeten betreft; die zijn bij mijn nog dik in orde: geen blaren, geen pijn. Die van mijn lieftallige enkel een waterhoudende bobbel. We zijn gespaard gebleven als absoluut geen doorwinterde wandelaars.

Grote volksverhuizingen dit weekend.

Dit weekend is het Carnaval. Allemaal op straat, de argeloze man op de straat bedelven onder confetti, de tongen laten loskomen over de maatschappelijke kritiek die een praalwagen wil uitdrukken, het springen van been op been om de tenen niet volledig te laten bevriezen.
Nu is er in Blankenberge een redelijke traditie wat carnaval betreft. Het is dan ook een winter top weekend. Spijtig (ja?) dat ik niet kan meegenieten van al dit moois.

Dit weekend is het bestuursvergadering van de tweedaagse. Dit betekent in de praktijk zaterdag eerst wandelen (toepasselijk de Karnavaltocht), nog wat meer wandelen misschien in de krokustocht daarna algemene vergadering ergens in het verre Herentals. En dan, na ongetwijfeld een verkwikkende nachtrust, nog een beetje wandelen. Terwijl de ene helft van Vlaanderen carnaval aan het vieren is, trekken wij onze wandelschoenen aan op (ingebeeld trompetgeschal) De Nationale Wandeldag. En weet je welke toch wij kiezen: Op ontdekking met de Trappisten.

En dan zeggen dat het weekend er is om uit te rusten zekers… (wil ook graag deze redenering niet omdraaien en zeggen dat ik beweer dat de week is om te rusten van het weekend, wat dat is het zeker niet. Wanneer er dan moet uitgerust worden is een vraag dit op dit ogenblik niet echt beantwoord kan worden behalve met “‘s nachts“, edoch dit volledig terzijde)

Een anderhalf jaar geleden hebben we een groot deel van onze servers en storage vervangen door blade systemen voor de servers (minder plaats nodig in het rack, door de band beter te beheren) en een SAN voor de storage.

Nu is het met de SAN een beetje zoals met de het Belgisch weer. In se is het niet slecht, het kan plots keren zonder dat we echt weten waarom maar vooral de perceptie is niet bijzonder positief.

Deze nacht nog een volledig nachtje doorgewerkt (na een al ongelooflijk drukke dag) om alle firmware, drivers, etc up te daten van alles wat ook maar met de SAN te maken heeft (servers, controllers, switches, disken, etc) maar blijkbaar zijn de bestaande problemen daar niet echt mee opgelost.

‘t Is toch altijd iets met geavanceerde technologie…

Mijn stemming is vandaag naar het weer: neerslagtig en koud.
Langs de andere kant ook een beetje wit en vredig, maar toch liever zonnig in alle eerlijkheid.

En het ergste is natuurlijk dat die verdomde sneeuw niet zal blijven liggen maar tegen hier en een paar uur een pap is die aanvriest en vanavond/vannacht/morgenochtend iedereen het alleen maar moeilijk maakt.

smeltende sneeuw… bah!

Op de vorige vergadering van de diaclub (Blandia indien dit nog niet duidelijk zou zijn) stond alles in het teken van het jaarthema van vorig jaar: bushokjes.

Nu had ik nog geen enkel bushokje gefotografeerd in het laatste jaar – “geen tijd” is hier niet echt een geldig excuus maar eerder iets van “het paste nooit echt in de context, ofwel geen toestel mee, ofwel geen schoon hokje, ofwel geen tijd, ofwel geen goesting, ofwel nog iets anders.
Dan maar iets vroeger dan voorzien vertrokken van op het werk – 16h30, vroeger kon niet echt – en hopen op onderweg nog een mooie opname te maken.

En het zat relatief mee: een betrekkelijk mooie hemel/zonsondergang en toch wat inspiratie.

Eén van de vele foto’s die ik tenslote heb overgehouden is de volgende.

Nu is deze foto verre van perfect: de achtergrond is niet helemaal scherp, de belichting is niet optimaal, maar het was dan ook gigantisch haasten om mijn wagen te draaien toen ik de bus zag aankomen, mij op te stellen, de instellingen te testen en een opname te maken. Grootste probleem is dat ik die sluitersnelheid eigenlijk een statief nodig heb en daar (nog) niet over beschik.

Mijn opname is spijtiggenoeg niet ver geraakt in de wedstrijd. Deels te wijten aan de projector die alle donkere delen volledig deed dichtslaan, deels door de kwaliteit van de andere opnames.

De winnaar van de avond is niemand minder dan Marc met de onderstaande opname

Ik ga in ieder geval mijn toestel en techniek nog wat bijschaven voor de werkavond de volgende keer met als fantastisch en niet onmiddellijk begrensd thema “Ballen en Bollen”. Fun!

Deze namiddag bijna de volledige namiddag op een werf rondgewandeld maar nog veel meer stilgestaan.
Op zich is dat niet zo erg, ware het niet dat het alles behalve warm is buiten en dat het volledige gebouw zo goed als ontmanteld is. In de praktijk betekent dit dat het binnen minstens even warm is als buiten maar dat er ook nog wat extra tocht bestaat tussen twee gaten waar later ramen en vensters in komen.

Eindresultaat van 3 uren te plaatse:
- ijsklompjes als tenen
- ijsklompen als voeten
- ijsklompjes als vingers (het typen begint opnieuw te lukken)
- door en door koud

Toch misschien een warme douche van een half uur overwegen om weer warm te krijgen.

Vrijdag voor de eerste keer naar Comedy Casino gekeken.
En vooral omdat ik langs verschillende kanten gehoord heb dat het echt de moeite waard is en omdat standup comedy toch wel in de lift zit.
De trailers voor deze uitzending konden me echt wel over de schreef trekken.

Nu, BAH! (jawel, in hoofdletters)

Ik heb me moeten inhouden om niets te gooien, geen awoert te roepen of gewoon te blijven kijken. De trailer was dus een samenvatting van alleen de goeie momenten.

Wat er ook van is, de vrijdag zal ik toch naar iets anders kijken vrees ik.

Het is al een tijdje dat ze hier aan het praten zijn over het opstarten van een school overkoepelende buitenschoolse opvang.
Het heeft lang geduurd eer het er was, maar nu maandag starten ze er echt mee.

En dat zullen “ze” geweten hebben. “Ze” is in dit geval de mensen van IBO zelf (Initiatief Buitenschoolse Opvang, het comité dit de organisatie op zich neemt), de verschillende directies en natuurlijk ook de ouderraden en ouders.

Het grote probleem rond dit alles is niet zozeer de praktische zaken maar vooral de communicatie die al dan niet gevoerd werd rond dit alles.

Nu maandag start de opvangen en maandagavond gaat er een speciale vergadering door voor de ouderraden. We zijn benieuwd want we willen er toch echt wel iets goeds van maken.

Gisteren, vrijdag, in de rapte eens een bezoekje gebracht aan de plaats waar het maandag allemaal om gaat. Het is nog niet helemaal afgewerkt (de helft van het laminaat was al ‘geklikt’ de andere helft zat nog in de dozen) maar het zag er in ieder geval een stuk beter uit dan wat de geruchten deden uitschijnen.

Laat ons wachten op én de vergadering én de inspanning van de vakmensen dit weekend.

Vandaag was het de viering van Maria Lichtmis (eigenlijk op 2 februari).
Dit komt in grote lijnen hier op neer dat dit de dag is dat de kinderen gevierd worden.
Terugkerende naar de Christelijke traditie is dit de dag, veertig dagen na Kerstmis, waarop Maria en Jozef de kleine Jezus naar Jeruzalem brachten om het te laten zalven. Op die dag werd hen ook duidelijk gemaakt door Simeon dit dit kind ‘een licht dat schijnt voor alle mensen’ is.

Dus licht en kinderen.

Traditie is dan ook dat dit een pannekoekendag is. Waarom precies is met niet helemaal duidelijk, als er maar pannekoeken zijn!

In de praktijk zijn we vandaag het plaasteren wiegje gaan ophalen in de kerk waar Tijs gedoopt werd. De traditie is dan dat alle ouders die in het voorbije jaar hun kindje lieten dopen er hun wiegje kunnen meenemen. En ik had het ‘voorrecht’ om ook een stevig christelijk ge-inspireerde tekst voor te lezen over wat opvoeden is in diezelfde context. Dat was echt lang geleden dat ik dit nog had gedaan.

Daarna de volgende traditie verder gezet en ons thuis op de pannekoeken gestort. Niet te veel natuurlijk, kwestie van de lichaamelijke expansie niet extra te bevorderen.

Fun!

Vandaag op een paar meter van de toekomst van ons vorstenhuis gestaan.

Prinses Mathilde was op bezoek op ‘t werk (Europacollege). Niet dat ik een royalist ben, maar ook niet tegen eigenlijk.

Waar ik wel van relatief onder de indruk was, was van de persbelangstelling.
En naar ik kon vernemen, zijn dat niet altijd de meest gentille mensen. Als je niet spontaan voor de aandraven massa uit de weg gaat, zorgen zij er blijkbaar wel voor – elleboog-, knie- of cameragewijs – dat je even aan de kant gaat.

Hoe dan ook, ze ziet er even charmant uit of zelfs nog charmanter dan “in de boekskes”. En ze lijkt me ook iets groter dan ze in diezelfde triviale publicaties laat blijken.