Ik heb het beloofd dus zal het morgen een drukke dag worden.
Op dit eigenste ogenblik nog iets meer dan 400 ongelezen e-mails in de inbox, een stevig 1000 items in rss folders en een stevige 250 in ander mailfolders (gmail, etc).

Een zeer drukke dag morgen. Ik ben morgen ook de babysitter van dienst terwijl de madam en co alles prepareren voor ‘den overgang’.

Moet ik nu mijn belofte breken? Zal ik blindelings beginnen deleten? Probeer ik heel snel te lezen en te verwerken? Gooi ik ze gewoon in een subfoldertje en doe ik of mijn neus bloed?

Ik kan natuurlijk ook een nachtje doordoen maar gezien de druk van deze week lijkt me dit het echt niet waard. Dan maar deels belofte breken, deels rap lezen en hopen dat heel wat van de mails zichzelf opgelost hebben en dan ook nog wat gewoon klasseren in subfoldertjes om later te lezen/verwerken.

Ik hoop dat ik morgen alles kan halveren… toch ook niet slecth?

Het was me een weekje wel.

Maandagnacht tot 4h ‘s morgens gewerkt om alles van onze netwerk migratie op de hoofdsite in orde te krijgen. Dinsdag verder gemigreerd en de ruwe kantjes van de maandag afgewerkt. Woensdag nog meer van dat maar donderdag begon de echte miserie.

Om een of andere duistere reden wou een groot deel van de cluster niet meer life komen. Een volume – toevallig dat met de data van de meeste collega’s – kregen we niet meer toegankelijk.
Gisterenavond toch maar geprobeer tot een stuk in de nacht maar zonder succes.
Vandaag een groot OEF moment dankzij super specialisten (SAN en MS Clustering).

Het echte probleem is nog niet opgelost – het volume wil op een specifieke node nog altijd niet mounten – maar alles is terug beschikbaar.

Eindelijk kan mijn verlof echt beginnen.

Ik ben moe.
Gisteren aan één stuk doorgewerkt – met uitzondering van een korte “Quick”stop – van 6h tot 4h (22h dus) en vandaag al bezig van 9h tot 17h.

Wel veel gedaan.
Alle telecom kabels in het hoofdgebouw zijn gestript en opnieuw bekabeld. Het was een goed nodig om daar de figuurlijke schaar in te zetten en weer orde te scheppen in de spaghetti van kabels (je kan nu de vergelijking maken tussen echte spaghetti vóór en na waar de gekookte variant de voor is en de harde stokjes de na is met daarbij nog beter dat iedere stokje genummerd is en er neergeschreven is waar het stokje start en stopt).
Het was trouwens een gigantische verademing om eens een uur of twee in het serverlokaal te staan met absolute stilte: geen enkele ventilator, geen disken, geen beepjes. Bijna unreal. Maar het deed ook wreed deugd dat alles (alle, bijna alles) terug netjes opstarte.

Het is altijd wel eens leuk iets grondig onder handen te kunnen nemen.

Morgen en overmorgen de details verder aanpassen (er blijven altijd wel nog een paar van die dingen die relatief veel energie vragen om af te werken maar die, als je ze niet meteen aanpakt, blijven aanslepen tot infinitum) terwijl de residenties aangepakt worden.

Morgenochtend vroeg uit bed en gaan werken. We hebben op het werk het groot geluk dat er ieder jaar ons wat extra vakantie gegund wordt (de volledige kerstvakantie) en dat is ongeveer het enige moment in een jaar dat we volledig dicht zijn.
En zo’n moment is natuurlijk het ideale moment om grondige infrastructuurwerken uit te voeren die onherroepelijk downtime met zich meebrengt en impact heeft op iedereen.

Deze week gaan we een dergelijk moment meemaken. Het hart van het netwerk wordt vervangen door nieuw materiaal en de structuur van het volledige netwerk wordt onder handen genomen.

Het grootste werk is echter niet het materiaal vervangen maar de directe voorbereiding en afwerking. In dit geval is dit morgen het plaatsen van een nieuw telecom rack, een fiber splitsen, het materiaal monteren en natuurlijk alle aansluitingen gestructureerd loskoppelen en achteraf opnieuw aankoppelen (het zijn er zo’n kleine 1000 in totaal waarvan er morgen een 500tal aangepakt worden).

Laat ons hopen dat alles netjes volgens plan verloopt. Op die manier heb ik nog een dagje vakantie op het einde van deze week.

Nooit gedacht dat ik nog van mijn levens langer dan het toevallige zappen naar VijfTV zou kijken maar vanavond was van dadde.
La Vita e Bella had ik nog nooit gezien maar wist wel dat het de moeite waard was.
Daarom toch maar gekeken (het is eigenlijk nog bezig) en ik moet zeggen dat het me wel bevalt.

De film alvast, de inhoud en alles wat er rond hangt iets minder.

duizend bommen en granaten.

Ik meer dan blij dat de aangepaste kaartjes vandaag gingen binnenkomen met de post zodat we ze nog net voor Kerstdag op de bus kon maar. Maar helaas…

Vorige keer konden de mensen/machines/dingen van het lab niet juist vergroten/snijden, deze keer ware ze duidelijk niet in staat de juiste instellingen te gebruiken. Alle foto’s zien eruit alsof onder een laagje stof liggen. Zelfs het uiterste wit in het origineel is grijs op de afdruk.

BAH!

Twee keer op zo’n korte tijd… als het niet zo goedkoop was…

Ik zit nu al een tijdje in het bestuur van de 2daagse in Blankenberge. Mijn belangrijkste taak daar is hen helpen op het vlak van technologie in de brede zin van het woord en ook wat andere input geven waar mogelijk/wenselijk/nuttig.

Nu heb ik op mij genomen om de portkosten van de brochure wat verder uit te diepen. Tot nog toe werd alles opgestuurd in de klassieke enveloppes met een afgedrukt formulier. Dit jaar is de bedoeling er een A5 boekje van te maken met een adres etiket. Op die manier sparen we enveloppes uit en heel veel werk. Het grote verschil zit hem echter in de portkosten. De zending is niet meer genormaliseerd. Het boekje is nog niet gedrukt dus moeten we een schatting maken van het gewicht.

De website van de post bevat veel informatie maar het is niet zo eenvoudig de juiste (i.e. de correcte maar vooral de goedkoopste) tarieven terug te vinden. Dan maar een contactforumlier ingevuld (een e-mail adres was niet onmiddellijk terug te vinden) en wat uitleg gegeven over de situatie met de vraag wat de beste oplossing is.
Het heeft een tijdje geduurd (2 dagen) maar vandaag op mijn GSM iemand van de commerciële dienst die me meer dan goed geholpen heeft met het terugvinden van de juiste informatie. Knap. Nog beter was dat hij me ook nog wat extra tips gegeven heeft hoe het nog beter/goedkoper te maken. En als ik nog vragen had, mocht ik hem altijd op terugbellen en dat op zijn GSM!

Dank u beste mensen van De Post!

‘t Is weer het moment van de wenskaartjes. Het is te zeggen dat het moment bijna al voorbij is. Vorig jaar was het moment eigenlijk al voorbij toen er een hoop mensen dat kaartje van ons ontvangen hadden.
Vorig jaar hebben we een foto gemaakt van de twee kinderen voor – aha – een kerstboom.
Nu heb ik daar wel even voor rondgekeken waar ik best terecht kon maar ook vooral waar ze het snelst werden geleverd. Bleek dat dit foto.com was.
Op dat moment had ik graag een foto met een wit randje. Nu was het wel duidelijk dat de site oorspronkelijk in het Frans opgemaakt was en ze hoogstwaarschijnlijk aan de hand van een woordenboek werd vertaald. Resultaat was dan ook dat ik door een slecht vertaalde optie alles behalve het gewenste resultaat kreeg.
Gelukkig was er nog een telefoonnummer ergens. Dan maar gebeld, alles uitgelegd in het Frans en hopla, de volgende dag was alles in orde gekomen.

Dit jaar was alles netjes op voorhand gepland. Dit weekend wat foto’s maken, daarna een selectie en wat fantasietjes, bestellen en de bedoeling was dan ook vandaag te posten zodat iedereen het nodige netjes voor de feesten zou ontvangen (het is tenslotte een dubbele wens).
Het lot zat weer niet mee. De helft van de foto’s waren slecht gesneden zodat een deel van de toch belangrijke boodschap niet zomaar kon gelezen worden (ik moet toch maar eens leren minder vetrouwen te hebben in de perfectie van fotolabs). Bummer. Vandaag, vanop afstand, mijn lieftalige op weg gezet om een aangepaste versie te maken. De aangepaste versie is al doorgestuurd. Nu nog wachten op de mensen van foto.com en hopen dat we ze nog voor het weekend op de bus kunnen doen of persoonlijk overhandigen.

Het waren weer prima gevulde dagen en ik heb er in alle eerlijkheid ook ferm van genoten.
Vandaar weinig activiteit alhier.

Kerstfeestjes op elk zijn werk maar vooral zondag bijna volledig gewijd aan een fotoshoot.

Ik had het geluk de lampen van de diaclub te mogen gebruiken om thuis wat foto’s te trekken. De opstelling gemaakt met 2 lampen en een achtergrondje. Wreed geestig.

Ondertussen heeft Inge zich volop gesmeten op het maken van de obligatoire kerstkaartjes. Op één of ander forum had ze iets gezien met Ulead PhotoExpress. Niet onmiddellijk mijn ding programmagewijs en zeker niet wat de interface betreft (cfr MediaShow) maar het eindresultaat mag er best wezen en helemaal gemaakt door mijn madam.

Een tijdje gelden een reünie gehad van Inge haar school – na 10 jaar een hoop van de gezichten niet meer gezien te hebben. In Kortrijk, de Middenstand.

Toch een beetje raar na lange tijd daar nog eens te passeren. Ik herinner me nog een huisje van lichte zeden ‘bar au bon coin’ met eeuwige rode gordijnen en dito licht. Dat is nu een etablisement geworden die ik me als student zeker niet kon permiteren en dan niet omdat het uurtarief te hoog was.

Een tijdje daarvoor nog een gelijkaardige reünie gehad maar dan met de kotgenoten. Wreed amusant en perfect geslaagd. Een klein probleempje maar: ik was het compleet, maar dan ook compleet vergeten. Voordeel voor hen is dat hun aperitief goed gevuld was en waarschijnlijk één van de langste was die ik gemist heb.

Soit… ik had beloofd deze zomer het naar bij ons thuis te verschuiven en het zeker niet te vergeten. Moet lukken!

Tussen kerstdag en nieuwjaar gaan we er eens een stevige lap opgeven, op ons netwerk.
Alle bestaande apparatuur wordt vervanger door nieuwe apparaten. We maken van de gelegenheid gebruik om wat serieus te sleutelen aan de VLANs en de manier waarop verschillende dingen verbonden zijn met elkaar, een aangepaste firewall en wat meer redundantie.

Extra werk voor de toekomst is dan het invoeren van 802.1x en afstappen van gerouteerde g703 verbindingen en overstappen naar ethernet extenties. Bespaart ons niet enkel veel materiaal maar nog veel meer kopzorgen.

Whatever…

Het zal druk worden, maar gelukkig hebben we niet te veel actieve gebruikers in de gebouwen.

Onze kerstboom is meer dan een stuk groen geworden dat nog ergens te velde staat.
Dit weekend heeft onze immer sympathieke buurman – die trouwens nog geen week vader van een tweede geworden is, en dit op dezelfde dag als zijn buur die dan eigenlijk onze overbuur is en dat allebei van een flinke dochter, maar we dwalen af – er eentje meegebracht. Die bleef even liggen aan de voordeur – geen tijd, echt waar – maar we hebben de knoop vandaag doorgehakt en boom 1 in een curverbak geplaats, wat aarde erbij en binnen gezet. Boom 2 in een stenen kuip buiten.

Nu is de boom wel nog ‘maagdelijk’ groen maar morgen zal mijn eega zeer zeker haar goeie smaak – mijn persoonlijke mening en die is op zijn zachts uitgedrukt subjectief maar dat wil daarom niet zeggen dat ze aan de hand van objectieve parameters helemaal niet beschikt over een goede smaak – gebruiken om licht- en ornamentgewijs de boom op te smukken.

Ik kan haast niet wachten tot het morgen wordt. Want wees nu eerlijk, zo een mooie kerstboom, wat goeie stemmige muziek, gedempt licht, goed gezelschap; wat moet een mens nog meer hebben?*

*Retorische vraag waar ik dus absoluut geen enumeratie van uwentwegen verwacht.

Daarnet de keuken opgeruimd en er stevig ingevolgen.
Alle potten in de vaatwas en wat er niet inkon maar met de hand afgewassen.
Er waren nog links en rechts wat potjes en borden met van die ondefinieerbare restjes en het is altijd een verschrikkelijke taak om te beslissen wat er precies met die restjes moet gebeuren.
Is het voldoende om te bewaren?
Is het de moeite om te bewaren?
Kunnen we het bewaren?
Gooien we het weg in de vuilbak in de keuken?
Gooien we het weg in de grote vuilbak wegens te veel geur?
Steken we het eerst nog in een zakje om de geur nog beter tegen te houden?
Is het te vloeibaar om op de drie bovenstaande manieren te verwerken?
Is het aan/af te raden om door te spoelen door de gootsteen of zoek ik nog een paar extra zakjes?

Nu vond ik zo’n potje met een niet solide massa maar ook niet helemaal vloeibaar. Een brij precies oud pannenkoekendeeg (pannenkoekenbeslag volgsen Van Dale). Bweuk. Dan maar kiezen voor de gootsteen. Warm water erop en wat veel water erna om de afvoer niet te laten verstoppen of extra geuren.

En dan wat verder opruimen tot ik dit blad tegenkwam.

Dju… ik heb Herman vermoord en vriendschap in de kiem gesmoord.
Eeuwige verdoemenis!

Zonet gelezen op ‘t Internet.
Een week geleden nog even over dit onderwerp.

Persoonlijk denk ik echt dat dit de toekomst is. Nu zie ik het niet onmiddellijk in productie verschijnen de eerste 10 jaar. Blijkbaar dachten de mensen Conexxion er wel anders over en verscheen er een paar dagen later dat er omwillen van onverklaarbare omstandigheden twee van die busjes elkaar van te dicht gezien hebben (meer).

Dat is pas een idee.

Vraag is natuurlijk wie dit allemaal betaald.

Grote voordeel is natuurlijk dat je niet zelf moet gaan downloaden (en zoeken naar de juiste build en wachten en wachten en opnieuw proberen omwille van timeouts of toevallig afgesloten sessies en wachten en…) maar gewoon snel alles op een glimmend schijfje kan zetten.
Misschien dat er in de volgende release de mogelijkheid gegeven wordt om een usb stick te gebruiken (wat het nog iets vlotter laat gebruiken).

Hoe dan ook, een lovenswaardig initiatief.

Hij is ondertussen al terug vertrokken naar betere oorden (is warmer per definitie beter of zijn er nog andere redenen?) maar een paar weken gelden is de Goed Heilig Man aka Sinterklaas in de haven van Blankenberge aan komen varen.
Tuurlijk ben ik daar met onze Fien naar toe getrokken. Ondanks het meer dan groot risico op een serieuze vlaag toch maar met de fiets eropuit getrokken.

Het grootste probleem was echter niet de regen maar de schouder. Wanneer ik Fien terug in het fietsstoeltje wou zetten, had mijn schouder geen goesting meer om in zijn kom te blijven. En of het pijn deed. Toch maar fietsen en met wat bewegen was alles weer op zijn plaats geraakt, maar de pijn was – en nog steeds niet helemaal – over.

Onderweg naar de casino net geen stevige regenvlaag op mijn dunbezaaide schedel gekregen. Met de wetenschap echter dat de de Sint nog onderweg was en zijn koets niet over het nodige regenscherm beschikte…

Hoe dan ook, de show in het casino gebracht door Framboos (met de steun van de Provincie West-Vlaanderen) was niet echt je dat. Niet dat het slecht was, maar de humor zat net iets te veel in het woord en niet volledig van toepassing op het publiek die nog de Sint als Sint ziet. Ik heb daarentegen wel een paar keer smakelijk gelachen. Niet dat ik tot het doelpubliek behoorde…

En natuurlijk de apotheose, de Sint op het podium en alle kinderen daar naar toe. Behalve Fien, geen goesting. Totdat ze de buurvrouw zag die haar op het podium uitnodigde…

Allé, alles is goedgekomen – ook mijn schouder – en we hebben de Sint wel nog een keer of zes gezien…

Vandaag toch maar eens langs geweest bij de huisarts.
Niet dat ik ziek ben of dat ik ziek ga worden of dat ik gewoon de man eens een vriendelijke goeiedag wou zeggen – alhoewel het een zeer sympathiek man is.
Nee, op het vijfjaarlijks medisch onderzoek bleek dat mijn bloeddruk wat abnormaal aan de hoge kant was “voor iemand van mijn leeftijd” (zie ook hier).
Ik heb mijn bloeddruk dan ook een paar keer gemeten met zo een huis, tuin en keuken-bloeddrukmeter. Blijkt toch dat het te hoog blijft (deze morgen was het zo’n 16,5 op 11,5).

Remedie korte termijn: pilletjes om mijn bloeddruk wat te verlagen.

Zaterdag wat bloed laten trekken en kijken waardoor het eventueel zou kunnen komen.

Niet te doen.
Ik heb door het drukke werk de laatste tijd niet echt veel tijd gehad om mijn mailbox grondig te checken en het is een ramp.

Op dit eigenste ogenblik nog 418 mailtjes te lezen.
Alle spam die nog door de filter gelipt is, is al verdwenen.
Alle mailinglists en dergelijke zijn zo goed als naar een andere folder verbannen om te lezen wanneer ik nog eens wat tijd extra heb.

Morgen zal er ook niet veel tijd resten om de achterstand in te halen, maar de rest van de week laat – op dit eigenste ogenblik dus geen garantie wat dit binnen 5 minuten gaat zijn – wel toe dat er toch wat van die achterstand kan ingehaald worden.

Ik hoop toch tegen het eind van dit kalenderjaar een lege inbox te hebben. Als dat niet kan tellen als een eindejaarsvoornemen…

Druk de laatste tijd.

Vorige week dit al heel kort aangehaald maar nog steeds geen tijd gevonden om deftig eens op rust te komen en er ook nog iets over te schrijven.

Vorig weekend de stormtocht en de aankomst van de Goed Heilig Man.
Deze week zelf gigantisch veel werk met het herwerken van het budget, vergadering rond de 2daagse zelf, kerstshoppen in Rijsel, verjaardagsfeestjes en 2 dagen naar onze campus in Natolin.
Dit weekend dan de nodige ophaling/verwerking van wat de Goed Heilig Man.

Nu betekent dit absoluut niet dat het deze week iets minder druk zal worden, maar ik veronderstel iets meer thuis te zijn ‘s avonds.

Maar het is bijna kerstvakantie (alhoewel ik de eerste week toch ga werken om ongeveer het volledige netwerk te vervangen, niet persoonlijk maar eerder ga superviseren).