Nu de servers en het netwerk netjes aan het lopen is, wil mijn portable niet echt meer mee.
Outlook stop met reageren. Een te grote OST file dacht ik maar. OST geschrapt en opnieuw alles laten syncroniseren. Geen probleem (na lang wachten om alle folders te syncen) maar zodra er een nieuwe mail bijkwam, liep Outlook (en alleen Outlook) weer vast.

Eventviewer bracht hier wel het nodige aan het licht: \Device\Harddisk0\D, has a bad block.

Diagnostics laten draaien (zit standaar op de HD van mijn Dell Precision M70 en dat is vrij handig) en daar kwamen ze: de errors 0F00:0240 en 0F00:1A44.

Gebeld naar Dell, vervang disk wordt opgestuurd, defecte wordt later opgehaald. Perfect.
Wel handig dat de defecte later wordt opgehaald. Vroeger was het nodig dat deze er lag te wachten zodat je nog ergens anders iets moest vinden om alle data te dupliceren. Nu heb ik maandag iets meer tijd.

Ik nu vlug een backup pakken.

Toch een beetje moe van niet te slapen vanacht.
Toch gelukkig dat het gebeurd is want het ziet er naar uit dat de aanpassingen wel degelijk geholpen hebben.
Eens goed slapen vannacht?

Toch nog een blik werpen indien ik wakker zou worden en ook wel nog een keer net voor ik vertrek.

hip hip hurray

Nog geen crash sinds deze morgen en alle servers ‘hummen’ rustig verder.
Nog een paar switchen updates (van auto negotiate naar 1000Mb Full Duplex) en hier en daar een aanpassing op een server en we kunnen er misschien weer even tegen.

Nog even wachten tot morgen – ‘t is te zeggen tot na de backup to disk van vanacht – en ik vermoed dat we stap dichter bij de oplossing zitten.

9 uur en alles werkt nog zoals het zou moeten werken, de aanpassing indachtig.

Hoera! Hoera! Driewerf hoera!

Edoch niet te vroeg gejuicht. Laat ons eerst eens kijken of we* de middag halen.

*we = de servers/clusters/san maar ook mezelf wegens nu toch wel al iets langer wakker dan normaal

Kweste van eenvoudige stresstest eens wat extra verkeer gegenereerd op de SAN en op het netwerk.
Men kan dit doen via eenvoudige copy bewegingen, maar deze zijn meestal nutteloos.
Een alternatief is een backup starten, maar dit laat ik liever nog even op zich wachten tot alle nodes op hun plaats zitten en een volledige backup kan lopen.
Een derde mogelijkheid is wat wij noemen een treesizerken. TreeSize regelmatig eens laten lopen schets een vrij goed beeld waar al die kostbare kilo/mega/gigabytes heen gaan.
Op die manier kan je perfect de grote gebruikers zijn en kan je ook perfect zien welk soort bestanden (aan de hand van de extensie) het meest plaats innemen.

Ik heb ooit eens hun parallel product SpaceObserver eens getest, maar was net iets te veel netwerkverkeer en zeker veel te veel database consumptie. Met Treesize kan je het rapport in een XML opslaan en later pas gemaakt rapport met een historisch rapport vergelijken. Niet onmiddellijk dezelfde diepgang als SpaceObserver maar toch al voldoende om een trend waar te nemen.

Het is zes uur en ik ben al vrij goed gevorderd, al zeg ik het zelf.
Drie nodes van onze vier node cluster zijn up and running en lijken nog prima te werken ook.
Onze backup server is er eveneens en ook hij (zij?) doet flink zijn (haar?) best.

Nu nog de laatste node van de ene cluster, twee nodes van onze SQL cluster en een webserver.

Looking good.

Het is me een nachtje wel.
Gisteren rond 9u begonnen met driver en firmware updates van de belangrijkste servers.
Verder nog NIC teaming verwijderd, de individuele NICs ingesteld (IP, snelheid, naam, etc), laatste versie van McAfee geïnstalleerd en gezorgd dat het (op dit moment) ergerlijke Altiris Agentje van de server verdween.
Dit moest slechts op een zestal servers gebeuren (toevallig allemaal clusternodes in twee clusters). Was zo gepiept dacht ik. Maar dat was duidelijk buiten de klassieke zooi en resem errors gerekend.
Een paar servers bleven eeuwig het teamen afzetten. Nog een paar andere hadden weinig zin in booten. Nog een paar anderer lieten wel toe om op in te loggen maar hadden geen zin om explorer op te starten.
OK, daar kan ik nog mee leven. ‘t Is te zeggen, het is ondertussen 4h en het echte werk – het verplaatsen van de servers naar andere enclosures – moest nog beginnen.

Eerste werk was een blade verplaatsen van slot 3 naar slot 4. Net toen ik het scherm wou overnemen was er één of ander unexpected error – shutting down boodschap te zien.
Blijkbaar disk probleem (waar hebben we dit nog gezien vrij recent?) en dan maar opstarten met een CHKDSK die wel een kleine eeuwigheid blijkt te duren.
Na een stevig halfuur was hij erdoor en het blijkt te werken.

Yippie yoehei, de eerste server is verplaatst en we hebben nog 3 uur om de andere 5 te heralloceren.

Het is nu ook eenmaal de bedoeling server per server te verplaatsen zodat ik niet plots merk dat het kwart voor acht is en ik halverwege de volledig migratie ben en de kans groot is dat het niet lukken zal voor de middag.

I’ll keep you informed.

Na veel vijven en nog meer zessen een stapje verder in de saga van de slecht werkende servers.
Blijkbaar moeten cluster nodes een heartbeat hebben op één en dezelfde hub/switch.
Blijkbaar moeten cluster nodes bij voorkeur NICs hebben die niet in een team zitten.

Allemaal simpel en gemakkelijk gezegd.
Iets minder gemakkelijk gerealiseerd want
- de teams verwijderen en de nics aanpassen is een minitieus werk als men zijn eigen tak niet wil afzagen
- de servers verplaatsen (het zijn blades in meerdere enclosures) betekent bekabeling aanpassen
- de interconnect swichtes van de blade enclosures moeten opnieuw geprogrammeerd worden
- de fiber channel patching moet aangepast worden (of de SAN switches moeten opnieuw geprogrammeerd worden, hier ben ik nog niet uit)
- doordat er servers verplaatst worden van enclosure moeten andere servers ook verplaatst worden en bijgevolg moeten voor deze ook de NICs, switches en SAN patching aangepast worden.

We zien wel hoever we geraken (als het licht wordt, is het te laat, mijn kist, vlug, mijn kist).

Een mens heeft een server met 4 netwerkkaarten

• 2 voor het normale netwerkverkeer
• 1 voor de cluster hartbeat
• 1 voor de ilo connectie

Wat doet men in de design faze? Zorgen voor load balancing en redundantie.
De setup was zo dat er een nic team gemaakt was waarbij de eerste nic naar de eerste switch liep en de tweede nic naar de tweede switch. Die twee switches zijn verbonden met de backbone switch. Het fantastische spanning tree moest er dan voor zorgen dat er geen loopjes zijn.

Maar miserie… miserie… man, man, wat een miserie…

Teaming afgezet (weer een complex laagje minder).
Mooie boodschap van de HP teaming software (“please wait while reporgramming each interface, this can take a few seconds per interface” of zoiets) maar na 1637 seconden toch maar afgebroken wegens maar twee interfaces en ik ‘a few’ nog altijd kleiner dan 800 beschouw secondengewijs.

Stap 1 is gelukt
Stap 2 is de interfaces individueel gaan instellen en maar één nic meer te gebruiken voor de data en de tweede van het team disablen.
Minder gelukt want we kregen gewoon microsoft networking en file/printer sharing niet aangezet.
Nics met device manager verwijderen.
Scannen op nieuwe hardware changes.
Nics gevonden.
Nics geconfigureerd.
Nics werkte…
rebootje of twaalvendertig.

Alles komt op behalve de Virtual SMTP van onze Exchange

Ook hier zoeken, proberen, checken, etc.
Blijkbaar zat McAfee er voor iets tussen met zijn port blocker (prevent mass mail from sending). Hij blokkeerde poort 25 en op een server die toch een beetje SMTP nodig heeft, levert dat toch een ietwat problemen op.

Yipie… de server loopt, de mail komt binnen (met hopen).
Maar de heartbeat nic wil weer niet meer.

Waar is de voorhamer? *

*Ik ga er toch eens eentje aanschaffen op ons budget.

Hij is er.
Nu wel geen idee of het een goed idee is om het vandaag te installeren

Het is nochtans geen vrijdag, niet de 13e, ik heb geen spiegel gebroken, geen pad van een zwarte kat gekruist, niet onder een ladder gelopen, geen zout gemorst, niet met het verkeerde been uit bed gestapt… wacht… dat laatste heeft er natuurlijk helemaal niets mee te maken; precies of met het verkeerde been uit bed stappen iets zou kunnen beïnvloeden…

Straks gaat een mens nog geloven dat hij bijgelovig is.

er zijn geen zekerheden meer…

Wat is dat toch met het nieuws op radio 1 de laatste tijd.
Telkens als ik het nieuws van 7 uur (‘s avonds)hoor, heb ik de indruk dat de nieuwslezer zijn uiterste best doet om alles 100% duidelijk te maken door eenvoudige en korte zinnen te gebruiken met een hele kleine verzameling woordenschat. De verkleutering als het ware van het nieuws. Die indruk heb ik helemaal niet als ik naar de andere bulletins luister. Precies alsof ze verwachten dat de ‘eenvoudige werkmens’ enkel naar het nieuws van 7 uur luistert in plaats van het onbegrijpbare complexe en niet te schatten ‘Het Nieuws’ kijkt op VTM.

Vanavond in het naar huis rijden was het dan weer het omgekeerde. De nieuwslezer moest ofwel heel dringend of had maar een timeslot gekregen van een luttele minuten om de hele rimram af te lezen. De zinnen waren ok, de woordenschat normaal, maar het tempo, hoezee, niet te doen. Een dergelijke snelheid heb ik al lang niet meer meegemaakt. Het moet geleden zijn van het Mark Uyterhoeven programma (Morgen Maandag?) dat er nog iemand zo snel zijn ding deed.
Dit is natuurlijk ook niet direct wat ik ervan verwacht maar als ik kan kiezen tussen de twee.

Wat mij wel opviel is dat ook Mark Lefever (in het niet te schatten Pili Pili) de verkeersinformatie onmiddellijk na het nieuws in ongeveer hetzelfde tempo aframmelde om dan super relaxt wat goeie randinfo af te leveren rond zijn platenkeuze en wat nog volgen ging in het programma.

Rara jongens die radiomannen.

Vandaag deel vierhonderd en zevendertig van de worstelmatch tussen wij en onze servers.

Het is al een tijdje aan de gang en telkens als we denken de servers onder de knoet te hebben, vinden zij hun tweede adem.

De laatste dagen/weken hebben we niets anders dan serieuse stabiliteitsproblemen met onze cluster waarop file-, print- en exchange lopen.
Het is een vier node cluster met een handvol resources.

En altijd maar cluster failovers over exchange resources die er de brui aangeven.
Maar sinds enige tijd zijn ook de simpele resources (file en print) regelmatig eens offline.

Vorige week hebben we – dachten we – dé snoodaard gevonden: McAfee Groupshield.

Vandaag was het daarentegen helemaal iets anders en liep het ongeveer ieder halfuur mis.
Na wat extra speurwerk gevonden dat er een bijkomende – onaangekondige en heel diep verscholen – patch 11 van McAfee VirusScan bestaat die onze grootste boosdoener – event 2019 in Win2003 – veroorzaakt.

Downloaden dan maar.
Een groot half uur worstelen met de support site van NAI en eindelijk de patch gevonden.

Downloaden op de eerste node en uitvoeren.
Helaas, geen succes. Het befaamde About scherm bleef beweren dat er geen patches geïnstalleerd waren.
Dan maar een reboot om zeker te zijn dat de nodige files e.d. vrij kwamen.
Tweede poging. Ditto: geen succes.
(leuk detail: de installer bleef maar beweren dat alles met succes werd geïnstalleerd)
Derde poging na het stoppen van de on-access scan.
Maar ook hier weer geen succes.
Vierde poging en ondertussen een goed uur later.
De service op manual zetten en opnieuw rebooten. Patch installeren. Nu maakt de installer gewag dat we eerst moeten rebooten eer de patch volledig actief is. Dit lijkt er al beter op.
Maar nog altijd geen succes volgens het About scherm. Dan maar de versies van de aangepaste DLL’s e.d. testen maar ook daar blijken de oude DLL’s nog steeds te overheersten.

Het fantastische en onfeilbare McAfee dan maar uninstallen en met een ‘blanco blad’ opnieuw beginnen.
Laatste versie downloaden van Nai (blijkbaar zit patch 10 er al in verwerkt, maar dat wil ik wel nog eens zien aan de hand van het fantastische About scherm) en installeren maar.
Aha… patch 10 zit er wel degelijk in.
Nu nog eens proberen patch 11 te installeren.
Loopt vlot maar eindresultaat is er dan ook naar. Het liep blijkbaar iets te vlot.
Reboot van de server – kwestie van zeker alle open files gesloten te hebben – en nog maar eens proberen.
Ondertussen al bijna 3h verder.

Maar helaas pindakaas – een mens wordt er haast onnozel van, weeral geen succes.
Ik ga dan maar de volledige log van de msi doorsturen naar onze vrienden van NAI en vragen of ze het eens kunnen oplossen.

Geluk is wel dat we ondertussen patch 10 hebben en misschien wel een stap minder ver van de hel zitten ofte een stap dichter bij de oplossing.

En het strafste moet nog komen…

De laatste fix geïnstalleerd van McAfee met het idee de 2019 errors alvast uit de weg te ruimen. Nog een 10 minuten later had de node er al geen zin meer in en heb ik weer een hoopje 2019 errors en is de server onbereikbaar.

Yippie joehei… waar is de voorhamer?

Gisteren hebben we het zomerseizoen symbolisch afgesloten door de strandtent af te breken en op te bergen voor volgend jaar.
Er zal wel nog wat werk aan zijn. Hier en daar een (bijna) rot plankje vervangen; een stevige lik verf; een extra featuretje toevoegen.

Het was ‘zwaar’ zwoegen om alles af te breken, kar op en opnieuw ervan te halen.

En dat ik goed geslapen heb ‘s nachts.

Daarnet naar de laatste (meest recente) aflevering van Trigger Happy gezien.
Ik vind het programma nog altijd wreed goed (al iets minder omdat hetzelfde type grap(je) iedere keer terugkomt).

Af en toe zit er wel een kopje in die wat wazig wordt gemaakt om niet herkend te worden want je mag toch geen verkeerd beeld van jezelf schetsen zo op televisie.
Nu moeten de mannen van Trigger er toch eens denken dat, als ze iemand voor de spiegel zetten, ze niet enkel het kopje voor de spiegel moeten ‘verflouen’.

Dus Vera uit Sleidingen (Groteweg 47), sorry hé.

Het is niet echt mijn programma maar er kan al eens gelachen worden.

Zoals daarstraks wanneer de kamer wordt klaargemaakt voor de twee mogelijke boerinnekes die een paar nachten komen helpen op het hof. De broer helpt met de boer om zijn kamer om te vormen voor de twee madamen en net voor ze klaar zijn, toch nog de vraag of hij niets moet weg steken voor de vrouwen.

“Misschien je dink doa, je tette.” waarom hij een grote kop in borstvorm bedoelde.

Binnen hier en een paar jaar – dat is alvast de planning voor zover die kan gemaakt worden nu en ook waarom ik een paar jaar niet verder kan/wil/mag specificeren – verhuizen we van het hoofdgebouw (Dijver) naar een gerenoveerd gebouw (Verversdijk) (zie ook http://verversdijk.coleurop.be).

Nu is dit nog een beetje een ver van mijn bed-show maar toch al een goed idee om iets praktischer te worden dan enkel te zeggen “en binnenkort moeten we er eens aan beginnen”.

Toevallig vandaag ook een document gevonden in verband met een server room relocation op LockerGnome en TechRepublic en blijkt dat ook zij zeggen dat je beter nu begint dan morgen met het plannen. OK, zij hadden maar een paar maand terwijl wij over die fazes een paar kwartalen (minstens) zullen doen.

Het bekabelen zal in ieder geval binnenkort beginnen en we hebben al wat werk achter de rug rond het plannen van de layout en dergelijke van het serverlokaal. Nu nog wat verder kijken voor de telecom providers een ingang te bieden tot de campus.

Vandaag bij de verhuis van een bureau nog eens filosofisch gedaan over het aantal stopcontacten nodig om een goed uitgeruste bureau te voorzien om alle aparaten aan te sluiten.
Een korte inventaris van het kluwen onder mijn bureau.

1. destkop computer
2. scherm van desktop computer
3. printer
4. wireless router
5. external disk 1
6. external disk 2
7. external speakers
8. adapter notebook 1
9. adapter notebook 2
10. desktop computer 2
11. scherm van desktop computer 2
12. bureaulamp 1
13. bureaulamp 2
14. lader batterij fototoestel
15. mathmos lampje
16. stroomblok 1
17. stroomblok 2
18. stroomblok 3
19. stroomblok 4
20. switch
21. lader gsm 1
22. lader gsm 2
23. telefoon
24. tapelezer
25. jazz drive
26. batterijlader
27. vrij

De volgorde heeft helemaal geen enkele logische verklaring (want puur in volgorde waaraan ik denken kon terwijl ik niet aan de bureau zat maar op mijn gemak in de zetel) en het is langs geen kanten een statische lijst.
Wel ga ik binnenkort toch eens werken maken van een alternatief. Alle blokken en kabels op de grond zijn nu eenmaal niet het meest onderhoudsvriendelijke of het gemakkelijkste om stofvrij te houden.

Niet te doen. Bij het aanschouwen van het weerbericht waren de Balearen helemaal verdwenen.
Nu is dit niet onmiddellijk daar aanstoot aan neem of daarin voedingsbodem vind voor een gespreksonderwerp, maar nu was het er toch wel ietsje over.
Ik kan me geen woord meer herinneren van de inhoud van het weerbericht. En dan het rode nauwaansluitende bovenstuk was nog meer aanleiding tot concentratiestoornissen.
“Rita” zal wel een topic geweest zijn alsook het nazomer zonnetje.

Soit, ik luister wel naar Frank morgenochtend na het nieuws van zevenen.

Vanavond op terugweg naar huis nog rap in de apotheek binnengesprongen om wat poeder voor Tijs zijn melk te halen (nvdr Aptamil HA 2).
En iedere keer ik naar die apotheek ga – Lemahieu – moet ik spontaan aan An Van Elsen denken. Niet te groot, zelfde glimlach/uitstraling.
Ik zal wel mis zijn en opnieuw een visuele abberatie hebben, maar toch blijf ik met plezier wat poeder halen.

‘t was te verwachten ivm TelecomCity.

Telecom cITy stopt ermee
Telecom cITy heeft er een grondige evaluatie opzitten en zal als beurs zoals we ze hebben gekend niet terugkomen. Op basis van een evaluatie met tal van prominente bedrijven uit de IT- en telecomsector werd deze beslissing genomen omdat de formule niet meer beantwoordde aan de verwachtingen van de markt. De ideeën en verwachtingen krijgen vorm in een nieuw concept waarbij optimaal contact met de bezoekers, betaalbaarheid en minimaal beslag leggen op de tijd van de medewerkers de leidraad vormden. Het nieuwe project krijgt de naam ICT2day.

Maar langs de andere kant…
Zoals wij plegen te zeggen “een klucht op sokken”.

ICT2day: nieuw ontmoetingspunt in 2006
ICT2day wordt het nieuwe jaarlijkse topevenement, een referentiepunt voor de aanbieders van de ict-sector en voor de brede en gespecialiseerde media. De ICT-gebruikers en -aanbieders zullen er samenkomen rond goede sectorale of thematische “cases” en de ermee verbonden strategische keuzes. Er wordt tijd en ruimte geboden voor netwerking en uitdieping van informatie. De aanbieders uit een aangrenzende zone kunnen of hun aanbod “showen”, of een privatieve ontmoetingsruimte voor potentiële klanten opzetten.
Rond het algemene thema: “Hoe kan ICT bijdragen tot efficiëntere business in uw bedrijf/sector” wordt samengewerkt met de verschillende sectorfederaties en met verschillende user groups. Deze user groups zullen de bezoekers gidsen naar verschillende oplossingen op basis van hun eigen ervaringen.
ICT2day wordt een congres met een vertegenwoordiging van 8 markten/sectoren:
- Publieke sector: Overheden, onderwijs, gezondheidszorg
- Financiële diensten: Banken, verzekeringen & financiële instellingen
- Distributie & logistiek: Stockage, distributie en transport van goederen
- Industrie & productie: Bouw & Industrie (chemie, voeding, farma, …)
- Diensten en nutsvoorzieningen: Telecom, elektriciteit, gas, personenvervoer, reizen, horeca, ICT
- Media & Residentiële diensten: Multimedia, cultuur, ontspanning & sport, uitgeverijen
- KMO: Gericht naar bedrijven met minder dan 100 werknemers
- Hypes & trends in IT en communicatie: Ontwikkeling en vervaardiging ICT-solutions.
ICT2day, meet ICT for your business TODAY
17 en 18 mei 2006, Paleis 3 Brussels Expo

Het is iets frisser aan het worden in ‘s avonds en de ramen en dakoversteek hebben blijkbaar nog een flinke portie warmte van het zonnetje geaccumuleerd.
En zeg nu zelf, als je een vlieg was…

Fien is van maandag aan het ‘watergewennen’.
Iedere dag en dit 2 weken lang een halfuurtje gericht gaan ploeteren in het zwembad onder begeleiding.
Maandag was het pure fun. Ze kon niet snel genoeg terug in het water zitten vandaag.
Gisteren was het blijkbaar iets minder fun.
Misschien dat ze daarom me een groot uur geleden me wakker gemaakt heeft met de boodschap “Ik ben bang… Ik heb gedroomd dat een grote krokodil me kwam opeten in het water.”
Ik laat (nu nog?) even in het midden wie die krokodil kan wezen.

Bah… weeral een dag met meer crashes en reboots dan normaal werkende servers.
Blijkbaar zit er op een verschrikkelijk laag niveau (letterlijk en figuurlijk) echt iets mis met onze hoofdcluster. De exchange resources komen maar in failed of offline state te staan dat online.

We hebben een multinode cluster (4 nodes) met een 8 tal virtuele servers (2 exchange, 3 file, 3 print) en alles gekoppeld aan een stevige SAN.

Vorig jaar bij de start van academiejaar – net na de opstart maar nog voor de oplevering – hebben we gigantisch veel miserie gehad met de SAN waardoor we nog meer downtime hadden. Vanaf pakweg eind november was alles min of meer stabiel en hebben we geen noemenswaardig momenten van onverwachte downtime meer gehad.
Maar nu is alles terug. Het is alsof ‘den duvel zelf’ ermee gemoeid is en dan ook nog tijdens de start van het academiejaar.

Morgenochtend nog eens stevig de tanden erin zetten en een gedacht maken van een alternatief.

We hebben er lang, heel lang op moeten wachten maar Tijs is vandaag serieus in gang geschoten met zijn gebrabbel.

Niet dat hij nu al volzinnen gaat uitkramen maar er is herkenbaar gebrabbel (‘t is te zeggen dat we het herkend hebben als gebrabbel).

En het leuke is natuurlijk dat Fien ook super enthousiast was van zijn gebrabbel.

“Wat zeg je Tijsje? Hij zegt iets papa. Wat zeg je Tijsje?”