En ik die dacht dat de zomer echt begonnen was.
Vanacht wakker gemaakt door wat gerommel – en het was niet mijn maag.
Lang geleden dat ik nog zo’n onweer meegemaakt heb. Ik heb er wel van genoten. Enig nadeel was dat ook Inge en iets later ook Fien wakker waren.
Fien was niet echt gigantisch op haar gemak maar ook niet echt in paniek.
‘t is ondertussen bijna overgewaaid – vermoed ik toch.

En het ergste is natuurlijk dat ik op volle uitkijk sta om ‘hem’ te zien vallen, maar tot nu toe geen geluk gehad.

Een goeie 15 jaar geleden is er een bliksem bij mijn ouders ingevallen, op een populier achteraan. De knal was niet te doen, het gerammel voelde gigantisch aan maar ik was aan de andere kant van het huis en bijgevolg niets gezien. Veel erger nog, mijn zus heeft wel alles gezien – en is daar eventjes niet echt goed van geweest. Nog nooit zo jaloers geweest.
Sindsdien zit ik uren voor het raam als het nog eens goed aan het onweren gaat.
Ik ga bij het volgend onweer ook eens proberen er wat foto’s van te nemen. Maar dan toch eerst een beter statief kopen.

Ik ben benieuwd wat de statistieken morgen zullen zijn ivm het aantal inslagen in de buurt.